эй мусулмонони пушаймонами ман аз кирдори хеш

ای مسلمانان پشیمانم من از کردار خویش

То чаро даври аўФтодм аз диёру ёри хеш

تا چرا دور اوفتادم از دیار و یار خویش

Ман надонистам ки дарди ҳиҷри ту зинсон буд

من ندانستم که درد هجر تو زینسان بود

Варна ҳаргиз кӣ ҷудои гаштии ман аз дилдори хеш

ورنه هرگز کی جدا گشتی من از دلدار خویش

То чаро зинда бимонадам дар ғами ҳиҷрон ӯ

تا چرا زنده بماندم در غم هجران او

Ҳар нафаси зини ҳасрат ва ғам мекунам инкори хеш

هر نفس زین حسرت و غم می کنم انکار خویش

Дил бҷон омад зи дасти ҳиҷр ӯ варна куҷо

دل بجان آمد ز دست هجر او ورنه کجا

Фош мекардам ба пеш ҳар касе асрори хеш

فاش میکردم به پیش هر کسی اسرار خویش

эй асиригар бимирӣ дар ғами ҳиҷрони ёр

ای اسیری گر بمیری در غم هجران یار

Зинда ҷовид гирданд бики дидори хеш

زنده جاوید گرداند بیک دیدار خویش