То шуд сипари балояши дили дарвеш

تا شد سپر بلایش دل درویش

Ҳар лаҳза расад захм дигар бурҷгари риш

هر لحظه رسد زخم دگر برجگر ریش

Пайвастаи бшмшири ҷафои ёри ситамкор

پیوسته بشمشیر جفا یار ستمکار

Бераҳм занад брдли бечораи ман риш

بی رحم زند بردل بیچاره من ریش

Гӯйӣ ки расад бар дилу ҷони марҳами тоза

گویی که رسد بر دل و جان مرهم تازه

Ҳар тир ки бар сина ман ояд аз он кеш

هر تیر که بر سینه من آید از آن کیش

Бо мо магараши меҳр ва вафо ҳаст зи ёдат

با ما مگرش مهر و وفا هست ز یادت

Чун ҷавру ҷафояш бмн ояд зи ҳама беш

چون جور و جفایش بمن آید ز همه بیش

Бингар ки чаҳ сонаст накӯи хоҳии нодон

بنگر که چه سانست نکو خواهی نادان

Аз ақл диҳад тавбаи марои ақли бидонадяш

از عقل دهد توبه مرا عقل بداندیش

Зини бодияи ҳаргизи набарди роҳи бмнзл

زین بادیه هرگز نبرد راه بمنزل

Ҳар кас ки наад пои дарин раҳи басари хеш

هر کس که نهد پای درین ره بسر خویش

Хоҳӣ ки асирӣ будат бори бўслш

خواهی که اسیری بودت بار بوصلش

Аз худ гузару марди сифат на қадамии пеш

از خود گذر و مرد صفت نه قدمی پیش