Дорам зи дарди ишқи ту бар дили ҳазор доғ

دارم ز درد عشق تو بر دل هزار داغ

Маҷрӯҳи ишқро зи ду олам буд фироқ

مجروح عشق را ز دو عالم بود فراغ

Ориф чу роҳ ёфт бхлўтгаҳи шуҳуд

عارف چو راه یافت بخلوتگه شهود

Шуд пеш ӯ ҷаҳони ҳамаи гулзору боғи вроғ

شد پیش او جهان همه گلزار و باغ وراغ

Бо он қад чу тӯбоу рухсор чун биҳишт

با آن قد چو طوبی و رخسار چون بهشت

Дорам фароғат аз гулу сарву зи кишту боғ

دارم فراغت از گل و سرو و ز کشت و باغ

Мастами мудом ва нест з ҳушёрем хабар

مستم مدام و نیست ز هشیاریم خبر

Бозами бъшўаҳи чашми ту мигирдми аёғ

بازم بعشوه چشم تو میگیردم ایاغ

Дар роҳи ҷуст ва ҷӯй бидам то ки ёфтам

در راه جست و جوی بدم تا که یافتم

Аз тарки масти хеши з ҳар зарраи суроғ

از ترک مست خویش ز هر ذره سراغ

Бишинав навой булбули ҷон аз гули висол

بشنو نوای بلبل جان از گل وصال

Аз гулшани дилат чу бурун шуд калоғу зоғ

از گلشن دلت چو برون شد کلاغ و زاغ

Бо зоҳидӣ магӯӣ асирии зи сари ишқ

با زاهدان مگوی اسیری ز سر عشق

Шукр муносибаст бтўтӣ на бо калоғ

شکر مناسب است بطوطی نه با کلاغ