Гар бигард каъбаи кӯй ту бошад як тавоф
گر بگرد کعبه کوی تو باشد یک طواف
Он яке беҳтари зи сад ҳаҷи пиёда бе газоф
آن یکی بهتر ز صد حج پیاده بی گزاف
Дар ҳавои ҳуру ҷинати зоҳид аз дидор монад
در هوای حور و جنت زاهد از دیدار ماند
Бо чунин ҷаҳлии з дониш мезанад беҳудаи лоф
با چنین جهلی ز دانش میزند بیهوده لاف
Завқи ишқат дар намеёбад мазоқи зоҳидӣ
ذوق عشقت در نمی یابد مذاق زاهدان
Дар миёни ошиқу зоҳид азин шуд ихтилоф
در میان عاشق و زاهد ازین شد اختلاف
Марди ҳақи байнро набошад эҳтиёҷӣ бо далел
مرد حق بین را نباشد احتیاجی با دلیل
Аз далели рӯз мустағнӣаст бино бе хилоф
از دلیل روز مستغنی است بینا بی خلاف
Нест олам ҷуз намӯдааст мутлақ дар шуҳуд
نیست عالم جز نمودهست مطلق در شهود
Як ишорати аҳли кашфу завқро бошад кафоф
یک اشارت اهل کشف و ذوق را باشد کفاف
Орифи зоту сифоти ҳақи шӯй беқилу қол
عارف ذات و صفات حق شوی بی قیل و قال
Гар ба ӯ софи камол ӯ биёбӣ атсоФ
گر به او صاف کمال او بیابی اتصاف
Чун асирии ғарқи баҳр ваҳдат омад зоҳдо
چون اسیری غرق بحر وحدت آمد زاهدا
Мавҷрогар айн дарё гуфт май дораши муъоф
موج را گر عین دریا گفت میدارش معاف