Маъшӯқи бозу риндаму қлош ва май параст

معشوق باز و رندم و قلاش و می پرست

Дорам бъшқи дӯсти фароғати заҳр чаҳ ҳаст

دارم بعشق دوست فراغت زهر چه هست

Пайванд кун бўсл , дили пораи пора ро

پیوند کن بوصل، دل پاره پاره را

Мохўд шикастаем чаҳ ҳоҷат дигар шикаст

ماخود شکسته ایم چه حاجت دگر شکست

Дар ошиқии баҳри ду ҷаҳони гашти сарбаланд

در عاشقی بهر دو جهان گشت سربلند

Ошиқ ки шуд бъшқи ту чун хоки роҳи паст

عاشق که شد بعشق تو چون خاک راه پست

Умрии зи баҳр дидан ӯ даст ва по задам

عمری ز بهر دیدن او دست و پا زدم

Чун рӯ намӯд ҳайф ки куллӣ шудам зи даст

چون رو نمود حیف که کلی شدم ز دست

Чун давр шуд ниқоби ҷалол аз ҷамоли ёр

چون دور شد نقاب جلال از جمال یار

Гардад аён ки обиди бут буд ҳақи параст

گردد عیان که عابد بت بود حق پرست

Он дам ки дар хумори адам буд ҷом ва май

آن دم که در خمار عدم بود جام و می

Ҷонами зи бодаи лаби лаъли ту буд маст

جانم ز باده لب لعل تو بود مست

Хуршед рӯй дӯст чу бар ҷон ва дил битофт

خورشید روی دوست چو بر جان و دل بتافت

Гар худ параст буд асирии з худ бараст

گر خود پرست بود اسیری ز خود برست