эй ки дории ҳасани ҷони афзои дӯст

ای که داری حسن جان افزای دوست

Дррхи хубони нзркни байн ки зоҳир ҳасан ӯст

دررخ خوبان نظرکن بین که ظاهر حسن اوست

Гар ҳамеи хоҳии аёни бинии ҷамол рӯй ёр

گر همی خواهی عیان بینی جمال روی یار

Дили зи фикри ғайр холӣ кун ки пайдои андрўст

دل ز فکر غیر خالی کن که پیدا اندروست

Пуршуд аз нури таҷаллии ҷамолаши коинот

پرشد از نور تجلی جمالش کاینات

Ҷумлаи зарроти ҷаҳони равшани азон рӯй накӯаст

جمله ذرات جهان روشن ازآن روی نکوست

Офтоб аз парда ҳар зарра бинмоед ҷамол

آفتاب از پرده هر ذره بنماید جمال

Гар ниқоб зулф бардорад сабо аз рӯй дӯст

گر نقاب زلف بردارد صبا از روی دوست

То брхсорши парешони гашти зулфи анбарин

تا برخسارش پریشان گشت زلف عنبرین

Ҳамчуи ҷони мо машоми ҷумлаи олами мшкбўст

همچو جان ما مشام جمله عالم مشکبوست

Дар фироқ ӯ сабурӣ чун надорам икнФс

در فراق او صبوری چون ندارم یکنفس

Аз паии васлаш ҳамеша ҷони мо дар ҷустуҷӯаст

از پی وصلش همیشه جان ما در جستجوست

Чун асирӣ аз шароби ишқи мастам аз азал

چون اسیری از شراب عشق مستم از ازل

Мастии моро чаҳ нисбат бо суроҳе ва сабуаст

مستی مارا چه نسبت با صراحی و سبوست