Ман он ринди хроботм ки ҳушёрона май нӯшам

من آن رند خراباتم که هشیارانه می نوشم

Ман он қлош расвоем ки доими масту биҳушам

من آن قلاش رسوایم که دایم مست و بیهوشم

Ман он дардии кашам ки ному номӯси ду олам ро

من آن دردی کشم که نام و ناموس دو عالم را

зи бибокӣу истиғнои баҷоам бода бифурӯшам

ز بیباکی و استغنا بجام باده بفروشم

Манам он баҳр бепоён ки сад дарёу саҳро ро

منم آن بحر بی پایان که صد دریا و صحرا را

Бикдми дами кашам ҳар дами зи мастии бози бхрўшм

بیکدم دم کشم هر دم ز مستی باز بخروشم

Манам он ошиқи бихўд ки ҳам маъшӯқаму ошиқ

منم آن عاشق بیخود که هم معشوقم و عاشق

Надонам ман манам ё ӯ аҷаби ҳайрону мадҳушам

ندانم من منم یا او عجب حیران و مدهوشم

Шудам маст май тавҳид ва аз касрати ним огаҳ

شدم مست می توحید و از کثرت نیم آگه

Ки дар майхонаи ваҳдат чу хами бода дар ҷӯшам

که در میخانه وحدت چو خم باده در جوشم

Ман он шаҳбози султонам ки олам шуд макони мо

من آن شهباز سلطانم که عالم شد مکان ما

Вале анқои сифати андари хафо ва нестӣ кӯшам

ولی عنقا صفت اندر خفا و نیستی کوشم

Чу аз қайди худами мутлақ асирӣ нестам алҳақ

چو از قید خودم مطلق اسیری نیستم الحق

Макун бар ҳоли ошиқи диқ на ман бо ақлу боҳушам

مکن بر حال عاشق دق نه من با عقل و باهوشم