Чу шоҳ аз ҷои худ азм сафар кард

چو شاه از جای خود عزم سفر کرد

Сипоҳу лашкари худро хабар кард

سپاه و لشکر خود را خبر کرد

Чу дид он шаҳ ки олам ҳаст вайрон

چو دید آن شه که عالم هست ویران

зи ганҷи хештани кораш чу зар кард

ز گنج خویشتن کارش چو زر کرد

Сипоҳи шоҳро чун буд ҷои танг

سپاه شاه را چون بود جا تنگ

Бики дами лашкари худ дрбдр кард

به یک دم لشکر خود در به در کرد

Чу шаҳи одили раияти адли ҷӯ буд

چو شه عادل رعیت عدل جو بود

Бъдли худ ҷаҳон бо зеб ва фар кард

به عدل خود جهان با زیب و فر کرد

Сипоҳаш чун раият парвар омад

سپاهش چون رعیت پرور آمد

Гадоёнро амир муътабар кард

گدایان را امیر معتبر کرد

Бохри офтоб рӯй хубаш

به آخر آفتاب روی خوبش

зи нури худ ҷаҳонро чун қамар кард

ز نور خود جهان را چون قمر کرد

Биравӣ худ фиканд аз ъзи ниқобӣ

به روی خود فکند از عز نقابی

зи шавқаши халқро бепо ва сар кард

ز شوقش خلق را بی پا و سر کرد

Биҷусту ҷӯй ӯ будам ки ногоҳ

به جست و جوی او بودم که ناگاه

Ба лутфи худ дамӣ бар ман гузар кард

به لطف خود دمی بر من گذر کرد

Бзири парда чун дидаш асирӣ

به زیر پرده چون دیدش اسیری

Ҷаҳонро зини хабари соҳиб назар кард

جهان را زین خبر صاحب نظر کرد

Бадаради дил гирифторам надонам

بدرد دل گرفتارم ندانم

Ки ҷони бурдани зи дасти ғами тавонам

که جان بردن ز دست غم توانم

Шудам дармондаи ранҷи фироқат

شدم درماندهٔ رنج فراقت

Бўсл худ бикун дармони ҷонам

به وصل خود بکن درمان جانم

Дамӣ бинмо маро бе пардаи дидор

دمی بنما مرا بی پرده دیدار

з қайд ҳастӣ худ вораҳонам

ز قید هستی خود وارهانم

Чунон ҳайрони ҳасани хеши созам

چنان حیران حسن خویش سازم

Ки аз фикри ду олами бозмонм

که از فکر دو عالم بازمانم

Чу байнам бе рақибони васли дилбар

چو بینم بی رقیبان وصل دلبر

Бъолми подшоҳи Комронам

به عالم پادشاه کامرانم

Чу дидам ҳасани ту зи авроқи олам

چو دیدم حسن تو ز اوراق عالم

Ҷҳонрои мусҳаф рӯй ту хонам

جهان را مصحف روی تو خوانم

Чу бинмудӣ ҷамоли нўрбхшт

چو بنمودی جمال نوربخشت

Басони зарраи саргардон аз онам

بسان ذره سرگردان از آنم

Асирии ҷилва рӯй чу моҳаш

اسیری جلوه روی چو ماهش

Чу дидӣ аз ҷаҳон бишк баронам

چو دیدی از جهان بی شک برانم

Мудом аз бодаи лаъли ту мастам

مدام از باده لعل تو مستم

Чу чашми прхморт май пурситам

چو چشم پر خمارت مِیْ پرستم

Бмҷнўнӣ шудам сардафтари ишқ

به مجنونی شدم سردفتر عشق

Зимом ақл шуд куллӣ зи дастам

زمام عقل شد کلی ز دستم

Нигарадам то абади ҳушёри дигар

نگردم تا ابد هشیار دیگر

Чу маст аз бодаи ҷоми аластам

چو مست از باده جام الستم

Набудам бархилофи роят эй дӯст

نبودم برخلاف رایت ای دوست

Азони рӯзӣ ки боту аҳди бастам

از آن روزی که با تو عهد بستم

Чу афкандии ниқоб аз рӯй чун моҳ

چو افکندی نقاب از روی چون ماه

зи қайди куфру дайни якбораи рустам

ز قید کفر و دین یکباره رستم

Чу дил бархест куллӣ аз срҷон

چو دل برخاست کلی از سر جان

Ббзми васли ҷонон хуш нишастам

به بزم وصل جانان خوش نشستم

Чу гаштам нест дар дарёӣ ҳастӣ

چو گشتم نیست در دریای هستی

На мавҷами ин замон дарёӣ ҳастам

نه موجم این زمان دریای هستم

Шудам ринду хроботӣ ва май хор

شدم رند و خراباتی و مِیْ خوار

зи мастии тавбау тақвои шикастам

ز مستی توبه و تقوی شکستم

Асирӣ чун шудӣ маст аз май ишқ

اسیری چون شدی مست از می عشق

Кунам ин сари аён чун масти мастам

کنم این سِر عیان چون مست مستم

Дило кори ду олам шуд бкомт

دلا کار دو عالم شد به کامت

Нишони ишқ чун омад баномат

نشان عشق چون آمد به نامت

Аён аз рӯй ҷумлаи ҳасан ӯ байн

عیان از روی جمله حسن او بین

Чу иқлӣм шуҳуд омад мақомат

چو اقلیم شهود آمد مقامت

зи теғи ғамзаи он чашми хўнриз

ز تیغ غمزهٔ آن چشم خونریز

Нахоҳам баради ҷони охири саломат

نخواهم برد جان آخر سلامت

Биё биншин ва бинишон фитна аз по

بیا بنشین و بنشان فتنه از پا

Ки пайдо шуд қиёмат аз қиёмат

که پیدا شد قیامت از قیامت

Ту шоҳи ҳасанӣу олами гадоят

تو شاه حسنی و عالم گدایت

Тўӣии хоҷаи ҷаҳони ҷумлаи ғуломат

توئی خواجه جهان جمله غلامت

Змолу малики олам бе ниёзам

ز مال و ملک عالم بی نیازم

Чу ганҷ маърифат кардӣ каромат

چو گنج معرفت کردی کرامت

Чу ҳосил шуд марои имрӯзи дидор

چو حاصل شد مرا امروز دیدار

Ним мавқуфи фардои қиёмат

نیَم موقوف فردای قیامت

зи зери парда ҳар зарраи байнам

ز زیر پردهٔ هر ذرّه بینم

зи хуршеди ҷамолати сад аломат

ز خورشید جمالت صد علامت

Асирӣ мерасад аз ҷумлаи олам

اسیری میرسد از جمله عالم

Бигӯаш ҷони хитобии бардавомат

به گوش جان خطابی بر دوامت

Моӣими ҳиҷоб рӯй дилдор

مائیم حجاب روی دلدار

Пинҳони бнқоби мости он ёр

پنهان به نقاب ماست آن یار

Моӣии зи миён агар баруфтад

مائی ز میان اگر برافتد

Рӯй чу мааш шавад пидидор

روی چو مهش شود پدیدار

Дар кисват ҳар чаҳ гашти мавҷӯд

در کسوت هرچه گشت موجود

Бинмуд ҷамоли дӯсти рухсор

بنمود جمال دوست رخسار

Он ёри ҷамоли худ аён кард

آن یار جمال خود عیان کرد

Брсўрту нақши ҷумлаи ағёр

بر صورت و نقش جمله اغیار

Ҳар чанд зуҳӯр бештар кард

هرچند ظهور بیشتر کرد

Мегашт ниҳонтар ӯ баҳри бор

میگشت نهان‌تر او به هر بار

Аз фарти зуҳӯри гашти махфӣ

از فرط ظهور گشت مخفی

Дар айн хафо намӯд изҳор

در عین خفا نمود اظهار

То нақш дигар зуҳӯр ёбад

تا نقش دگر ظهور یابد

Пайвастаи намояд ӯ ботўор

پیوسته نماید او به اطوار

Гуҳи зоҳиду гоҳ мепараст аст

گه زاهد و گاه مِیْ پرست است

Гуҳ маст намӯд гоҳи ҳушёр

گه مستِ نمود گاه هشیار

Чун нақши аҷаб броб зад ӯ

چون نقش عجب برآب زد او

Гаштанди хилоиқаши талабкор

گشتند خلایقش طلبکار

Девонаи дилӣ аз он миёна

دیوانه دلی از آن میانه

Гуфташ ки зи рух ниқоб бурдор

گفتش که ز رخ نقاب بَردار

Гуфтанд ҳиҷоб ҳастӣ тест

گفتند حجاب هستی تست

Худро зи ҳиҷоби худ буруни ор

خود را ز حجاب خود برون آر

Соқии бшроби гири дастам

ساقی به شراب گیر دستم

Пуркун қадаҳӣ ки май пурситам

پر کن قدحی که مِیْ پرستم

Аз ҷому сабуи гузашти корам

از جام و سبو گذشت کارم

Бигушо срхнб ва даҳ бадастам

بگشا سر خنب و ده به دستم

Ҳушёрии мо дигар маҳоласт

هشیاری ما دگر محالست

Чун масти зи бодаи аластам

چون مست ز باده الستم

Май хорау риндаму назари боз

مِیْ خواره و رندم و نظر باز

Ман бо ту намудем ончӣ ҳастам

من با تو نمودم آنچه هستم

Хоки раҳи пер май фурушам

خاک ره پیر مِیْ فروشم

Каз бодаи ишқи сохт мастам

کز باده عشق ساخت مستم

Шуд манзили мо мақоми аъло

شد منزل ما مقام اعلا

То брдр ӯ чу хоки пастам

تا بر در او چو خاک پستم

Гаштем дурусттар бмъёр

گشتیم درست‌تر به معیار

Ҳарчанд ки дод ӯ шикастам

هرچند که داد او شکستم

Тарсои сифати омадами муҷаррад

ترسا صفت آمدم مجرد

Зуннори бъшқ ӯ чўбстм

زنار به عشق او چو بستم

Кӣ ёри дарин всоқ гунҷад

کی یار درین وثاق گنجد

То ман зи худии худ пурситам

تا من ز خودی خود پرستم

Бархестам аз худӣу бихўд

برخاستم از خودی و بیخود

Дар базми висол ӯ нишастам

در بزم وصال او نشستم

Аз ҳастӣ худ ту ҳам буруни ой

از هستی خود تو هم برون آی

Зини пардаи нигар чигуна рустам

زین پرده نگر چگونه رستم

Моӣим батавр дил чу Мӯсо

مائیم به طور دل چو موسی

Биҳуши фитода аз таҷаллӣ

بیهوش فتاده از تجلی

Ҷон карда гарави бъшқи ҷонон

جان کرده گرو به عشق جانان

Маҷнӯни бҳўоӣ рӯй Лайлӣ

مجنون به هوای روی لیلی

Дар кӯии қаландарии врндӣ

در کوی قلندری و رندی

Озодаи зи фикри дайну дунё

آزاده ز فکر دین و دنیا

Ҳайрони ҷамолу қомати ёр

حیران جمال و قامت یار

Фориғи зи биҳишту ҳуру тӯбо

فارغ ز بهشت و حور و طوبی

Дар ишқу ҷунуну покбозӣ

در عشق و جنون و پاکبازی

Дар дода салои бкўии даъвӣ

درداده صلا به کوی دعوی

Кардам гарави шаробу шоҳид

کردم گرو شراب و شاهد

Зуҳду вараъу салоҳу тақво

زهد و ورع و صلاح و تقوی

Бинмуд бмни ҷамоли ӣнҷо

بنمود به من جمال اینجا

Он ваъда ки карда шуд бъқбӣ

آن وعده که کرده شد به عقبی

Ораст марои бдўлти фақр

عارست مرا به دولت فقر

Аз тахт кӣу зи тоҷи касрӣ

از تخت کی و ز تاج کسری

Пайдоу ниҳони ҷамоли рӯйиш

پیدا و نهان جمال رویش

Дар парда сӯратасту маънӣ

در پرده صورت است و معنی

Аз сӯрат ҳарчӣ рӯй бинмуд

از صورت هرچه روی بنمود

Май байни Рахш ар на ту аъамӣ

می‌بین رخش ارنه تو اعمی

Хоҳӣ ки ҳиҷобҳо намонад

خواهی که حجابها نماند

Шӯи бихбр аз худӣ чу Мӯсо

شو بیخبر از خودی چو موسی

Мо масти шароб васл ёрем

ما مست شراب وصل یاریم

Пурвои худ ва ҷаҳон надорем

پروای خود و جهان نداریم

Дар ойинаи ҷамоли хубон

در آئینه جمال خوبان

Мо дида биравӣ ёр дорем

ما دیده به وی یار داریم

Мо сӯрати ғайри ёри ҳаргиз

ما صورت غیر یار هرگز

Дар хона дил наме гузорем

در خانه دل نمی‌گذاریم

Олам ки намӯд ҳастӣ ӯст

عالم که نمود هستی اوست

Дар айни бақо фано шуморем

در عین بقا فنا شماریم

То шоҳиди васл рӯ намонад

تا شاهد وصل رو نماید

Дар кӯии фано дар интизорем

در کوی فنا در انتظاریم

Аз дасти фано чу ҷома чокем

از دست فنا چو جامه چاکیم

Аз ҷайби бақо сиррӣ барорем

از جیب بقا سری برآریم

Зон дам ки шудеми масти ишқаш

زآن دم که شدیم مست عشقش

Осӯдаи з меҳнат хуморем

آسوده ز محنت خماریم

Олами ҳамаи пардаи дори мошд

عالم همه پرده‌دار ما شد

Мо бар рухи дӯст парда дорем

ما بر رخ دوست پرده‌داریم

Гар пардаи з рӯй кор уфтад

گر پرده ز روی کار افتد

Мо пардау пардаи дор ва ёрем

ما پرده و پرده‌دار و یاریم

Зини пардаи бро ки ёр пайдост

زین پرده برآ که یار پیداست

То кӣ пас пардаи хор ва зорем

تا کی پس پرده خوار و زاریم

Бурдор ниқоби худ зи рӯйиш

بَردار نقاب خود ز رویش

То кашф шавад ки дар чаҳ корем

تا کشف شود که در چه کاریم

Бархез дило ки вақт кораст

برخیز دلا که وقت کارست

Ҷонрои ҳавас висол ёраст

جانرا هوس وصال یارست

Ҷонрои бағам ҷаҳон меало

جانرا به غم جهان میالا

Бркори ҷаҳон чаҳ эътибораст

بر کار جهان چه اعتبارست

намебош ҳамеша толиби ёр

می‌باش همیشه طالب یار

Бо ғайр надонамат чаҳ кораст

با غیر ندانمت چه کارست

Ҷонӣ ки гадои кӯй ӯ шуд

جانی که گدای کوی او شد

Аз салтанаташ мудом ораст

از سلطنتش مدام عارست

Онҷо ки Ганаӣ фақр бинмуд

آنجا که غنای فقر بنمود

Фахраши ҳамаи аҷзу аФтқорст

فخرش همه عجز و افتقارست

Онкас ки хулосаи ҷаҳон буд

آنکس که خلاصه جهان بود

Бингар ки ба фақраш ифтихораст

بنگر که به فقرش افتخارست

Аз ҳар ду ҷаҳон фароғатӣ ҳаст

از هر دو جهان فراغتی هست

Онро ки ббзм васл бораст

آنرا که به بزم وصل بارست

Ту гашта бчоаҳи тани гирифтор

تو گشته به چاه تن گرفتار

Чашми ду ҷаҳон дар интизораст

چشم دو جهان در انتظارست

Зини асфали соФлини буруни о

زین اسفل سافلین برون آ

Ҷоят чу ҳарим он нигораст

جایت چو حریم آن نگارست

Аз хеши ниқоби худ барандоз

از خویش نقاب خود برانداز

Гар ёр ҳамеша парда дораст

گر یار همیشه پرده‌دارست

Ин парда чу рафт аз миёна

این پرده چو رفت از میانه

Чун ҷони бтўи ёр дар канораст

چون جان به تو یار در کنارست

Аз парда чу ёр рӯй бинмуд

از پرده چو یار روی بنمود

Дидам ки аёни бнқши мо буд

دیدم که عیان به نقش ما بود

Меҳри рух ӯ чу ҷилва гар шуд

مهر رخ او چو جلوه گر شد

Зарроти ду куни гашти мавҷӯд

ذرات دو کون گشت موجود

Ҳасанӣ ки зи худ ниҳон ҳаме кард

حسنی که ز خود نهان همی کرد

Бингар бҷҳон чу фош бинмуд

بنگر به جهان چو فاش بنمود

Дар парда ниҳон шуд ва дигар бор

در پرده نهان شد و دگر بار

Дар ҷустани хеши роҳи паймӯд

در جستن خویش راه پیمود

Ошиқи бҷмол хештан шуд

عاشق به جمال خویشتن شد

Сад бӯсаи з рӯй хеши брбўд

صد بوسه ز روی خویش بربود

Дар ҳар ду ҷаҳони каси ин муаммо

در هر دو جهان کس این معما

Ҷузи орифи ҳақ шинос нагушӯд

جز عارف حق شناس نگشود

Аз олам ғайб шуд равона

از عالم غیب شد روانه

Омад бшҳўду гашти машҳӯд

آمد به شهود و گشت مشهود

Ҳар лаҳза намӯд рухи батавре

هر لحظه نمود رخ به طوری

Гуҳи обиду гоҳ буд маъбуд

گه عابد و گاه بود معبود

Шуд парда рӯй ҷонФзоиш

شد پردهٔ روی جانفزایش

Мое ки буд намӯд бе буд

مایی که بود نمود بی بود

Ҳаркас ки фиканд парда бар дар

هرکس که فکند پرده بر در

Дар хилвати васл ӯ биёсуд

در خلوت وصل او بیاسود

Аввали зи худии худ гузар кун

اول ز خودی خود گذر کن

Вонгоаҳ нигар биравӣ мақсӯд

وآنگاه نگر به روی مقصود

Чун ишқи ту дар дилам даромад

چون عشق تو در دلم درآمد

Ҷон дар талаби ту барсар омад

جان در طلب تو بر سر آمد

Дар кӯии ту ҷони ббўии васлат

در کوی تو جان به بوی وصلت

Пайваста чу ҳалқаи брдромд

پیوسته چو حلقه بر در آمد

Дил дар ҳаваси ҷамоли ҷонон

دل در هوس جمال جانان

Аз ҷону ҷаҳони бакули баромад

از جان و جهان به کل برآمد

Аз ҳар ки давои дарди ҷустам

از هرکه دوای درد جُستم

Гуфт ин зи алоҷи бртромд

گفت این ز علاج برتر آمد

Дар рӯй замин чу кас надидам

در روی زمین چو کس ندیدم

Кӯи дарсадад даво даромад

کو در صدد دوا درآمد

Шаҳбоз дилам намӯд парвоз

شهباز دلم نمود پرواز

Зини шавқ ва ба осмони баромад

زین شوق و به آسمان برآمد

Чндонкаҳи зи баҳри чораи кор

چندانکه ز بهر چارهٔ کار

Гардад фалаку малики баромад

گرد فلک و ملک برآمد

Каси чораи кор мо надонист

کس چارهٔ کار ما ندانست

Аз ғайби Нидоӣ дар хур омад

از غیب ندای درخَور آمد

К-эии толиби ёри чораи кор

کای طالب یار چارهٔ کار

Кони чораи бўсл раҳбар омад

کان چاره به وصل رهبر آمد

Бишинав ки на кор ҳар касе ҳаст

بشنو که نه کار هر کسی هست

Он кори яке қаландар омад

آن کار یکی قلندر آمد

Он чораи кори ҷуз фано нест

آن چارهٔ کار جز فنا نیست

Шуд маҳв ки ёр дар бар омад

شد محو که یار در بر آمد

Чун ёри зи хонаи сӯии саҳро

چون یار ز خانه سوی صحرا

Омад бадар аз паии тамошо

آمد به در از پی تماشا

Касро чу набӯд тоби дидор

کس را چو نبود تاب دیدار

Афканди брхи ниқобҳо ро

افکند به رخ نقابها را

Омад бнзораҳи гоҳи олам

آمد به نظاره‌گاه عالم

Дар манзил ишқ кард мأўо

در منزل عشق کرد مأوا

Дар гулшани ишқи хонаи сохт

در گلشن عشق خانه‌ای ساخت

Пайвастаи бъиш буд онҷо

پیوسته به عیش بود آنجا

Дар зери ниқоби ишқи бозӣ

در زیر نقاب، عشق بازی

намекард ҳамеша ёр бо мо

می‌کرد همیشه یار با ما

Нақди дилу дайну рахти ҷонам

نقد دل و دین و رخت جانم

Тарки ғам ишқ кард яғмо

ترک غم عشق کرد یغما

Куллӣ чу асири ишқи гаштам

کلی چو اسیر عشق گشتم

Аз сабр ва хирад шудам мубарро

از صبر و خرد شدم مبرا

Гуфтам бҳўои меҳри рӯят

گفتم به هوای مهر رویت

Шуд ҷону дилам чу зарраи шайдо

شد جان و دلم چو ذره شیدا

Бурдор зи рухи ниқоби иззат

بَردار ز رخ نقاب عزت

Бе пардаи бмо ҷамол бинмо

بی پرده به ما جمال بنما

Гуфтанд агар ту марди ишқӣ

گفتند اگر تو مرد عشقی

Бишинав сухани дурусти ёро

بشنو سخن درست یارا

Ҳастӣ ту пардаи рухи мост

هستیِ تو پردهٔ رخ ماست

Аз пардаи худ бакули буруни о

از پردهٔ خود به کل برون آ

Умрии бҳўои зулфу рӯйиш

عمری به هوای زلف و رویش

Сўдоздаҳ будамӣ чу мӯяш

سودازده بودمی چو مویش

Афсонаи коиноти гаштам

افسانه کاینات گشتم

Дар орзӯии рухи накӯяш

در آرزوی رخ نکویش

Бо ҳарки шудам дамии мусоҳиб

با هرکه شدم دمی مصاحب

намегуфт сухани зарангу бӯяш

می‌گفت سخن ز رنگ و بویش

Ишқами ҳамаи дам зиёда мешуд

عشقم همه دم زیاده میشد

Девона бидам дар орзӯяш

دیوانه بُدَم در آرزویش

Пайваста чу чарх дар такопу

پیوسته چو چرخ در تکاپو

Будам бҷҳон биҷусту ҷӯяш

بودم به جهان به جست و جویش

Бо душману дӯсти фошу пинҳон

با دشمن و دوست فاش و پنهان

Ҳамвора бидам бигуфту гӯйиш

همواره بُدَم به گفت و گویش

Умрами ҳама дар фироқ бигузашт

عمرم همه در فراق بگذشت

Кӣ бўкаҳ шавем рӯбарӯяш

کی بو که شویم روبرویش

Ҳарҷо ки нишони муҳаррамӣ буд

هرجا که نشان محرمی بود

Рафтам бадари саройу кӯяш

رفتم به در سرای و کویش

Ҷустами раҳи васли ёрӯ ҳар кас

جستم ره وصل یارو هر کس

Гуфтанд раҳ дигар бсўиш

گفتند ره دگر به سویش

Риндӣ бтронаҳ гуфт охир

رندی به ترانه گفت آخر

Гар зонка шудӣ ту васли ҷӯяш

گر زانکه شدی تو وصل جویش

Бигузар зи тўӣӣ ки шуд дарин роҳ

بگذر ز توئی که شد درین راه

Буд ту ҳиҷоби ту бтўиш

بود تو حجاب تو به تویش

Хуршеди базра чун ниҳонаст

خورشید به ذره چون نهانست

Чун зарраи бнўр худ аёнаст

چون ذره به نور خود عیانست

Ҳар зарра ки ӯ бмҳри пайваст

هر ذره که او به مهر پیوست

Бартари зи хаёли ақл ва ҷонаст

برتر ز خیال عقل و جانست

Ҳайфаст ки меҳр рӯй ҷонон

حیف است که مهر روی جانان

Мастур бпрдаҳ ҷаҳонаст

مستور به پرده جهانست

Аз баҳр чаҳ нури олами оро

از بهر چه نور عالم آرا

Дар зулмати ин ва он ниҳонаст

در ظلمت این و آن نهانست

Хуршеди Рахш бҷлўаҳ омад

خورشید رخش به جلوه آمد

Заррот ҷаҳон намӯд онаст

ذرات جهان نمود آنست

Дар канаи ҷамоли бокмолш

در کنه جمال باکمالش

Пайвастаи яқин мо гумонаст

پیوسته یقین ما گمانست

Ҳар зарра ки дар фазоӣ ҳастӣ аст

هر ذره که در فضای هستی است

Аз меҳри Рахш дарав нишонаст

از مهر رخش درو نشانست

Шуд мо ва ту пардаи рухи дӯст

شد ما و تو پردهٔ رخ دوست

Ишқаст ки пардаҳо дронст

عشق است که پرده‌ها درانست

Гаштаст ниқоби ҳасани рӯйиш

گشته‌ست نقاب حسن رویش

Ҳарчӣ он бҷҳон кун Фконст

هرچه آن به جهان کن فکانست

Мушкил ки расад бмнзли ишқ

مشکل که رسد به منزل عشق

Зоҳид ки зи бор худ гаронаст

زاهد که ز بار خود گرانست

Гӯгар ту зи худ кногирӣ

گو گر تو ز خود کنار گیری

ӯ бо ту ҳамеша дар миёнаст

او با تو همیشه در میانست

Рӯй ту ки ҳаст офтобӣ

روی تو که هست آفتابی

Бурҷон ва дилам фиканд тобӣ

بر جان و دلم فکند تابی

Тобанда чу гашти брдлми нур

تابنده چو گشت بر دلم نور

Афтод бҷонми изтиробӣ

افتاد به جانم اضطرابی

Гуфтам ки бшб чу хур барояд

گفتم که به شب چو خور برآید

Ин нест магар ки моҳтобӣ

این نیست مگر که ماهتابی

Кардам чу назари ҷамол ӯ буд

کردم چو نظر جمال او بود

Афканди брх дигар ниқобӣ

افکند به رخ دگر نقابی

Фарёди зи ҷони мо баромад

فریاد ز جان ما برآمد

Афтод дилам ба печу тобӣ

افتاد دلم به پیچ و تابی

Аз оташи дарду сӯзи ҷонам

از آتش درد و سوز جانم

Дилҳо ҳама гашта чун кабобӣ

دل ها همه گشته چون کبابی

Гуфтам ки дигар ҳиҷоб бурдор

گفتم که دگر حجاب بَردار

Гуфто чаҳ ту дар паии ҳиҷобӣ

گفتا چه تو در پی حجابی

Ҳарчанд даромадам з ҳар дар

هرچند درآمدم ز هر در

Нанамуд рух ӯ бҳичи бобӣ

ننمود رخ او به هیچ بابی

Дилбари зи пас ҳиҷоб ногоҳ

دلبر ز پس حجاب ناگاه

Бинмуд бмни аҷаби хитобӣ

بنمود به من عجب خطابی

Гуфто ки ббҳр ҳастӣ мо

گفتا که به بحر هستی ما

Ҳастӣ ту ҳаст чун ҳубобӣ

هستیِ تو هست چون حبابی

Ин буд ту буд пардаи мо

این بود تو بود پردهٔ ما

Ин парда ки ту азу битобӣ

این پرده که تو ازو بتابی

Бинмуд ҷамоли дӯсти пайдо

بنمود جمال دوست پیدا

Брсўрту нақши ҷумлаи ашё

بر صورت و نقش جمله اشیا

Ҳар лаҳзаи бҷлўаҳи дигаргун

هر لحظه به جلوهٔ دگرگون

Бинмуд ҷамоли ёр ҳар ҷо

بنمود جمال یار هر جا

Дар кисвати мо ва ман чу омад

در کسوت ما و من چو آمد

Моӣӣ ва манӣ намӯд бо мо

مائی و منی نمود با ما

Пайдо ба либос Вомиқ омад

پیدا به لباس وامق آمد

Шуд ошиқи худ з рӯй узро

شد عاشق خود ز روی عذرا

Маҷнӯн шуд ва дар ҳавои Лайлӣ

مجنون شد و در هوای لیلی

Девонау масти гашту шайдо

دیوانه و مست گشت و شیدا

Дар сӯрати ҷонФзои хубон

در صورت جانفزای خوبان

Мекард ҷамоли худ тамошо

میکرد جمال خود تماشا

Азксрти васфи зоти воҳид

از کثرت وصف ذات واحد

Бинмуд касӣр дар назарҳо

بنمود کثیر در نظرها

Чун ёр намӯд нақши ағёр

چون یار نمود نقش اغیار

Шуд мо ва ту дар миёни ҳувайдо

شد ما و تو در میان هویدا

Май буд аёни босами дигар

می‌بود عیان به اسم دیگر

Дар сӯрат ҳарчӣ гашти пайдо

در صورت هرچه گشت پیدا

Ҳаряк бахудӣ шуданд маҳҷӯб

هریک به خودی شدند محجوب

Бархест зи ишқи шӯру ғавғо

برخاست ز عشق شور و غوغا

Гуфтам ки ҳиҷоби мо асирӣ аст

گفتم که حجاب ما اسیری است

Бурдор зи худ ту қайди худ ро

بَردار ز خود تو قید خود را