Бидидам ончӣ дар ҳиҷри ҷамолаш

غم عشقی ز نشاط دو سرا ما را بس

Худовандо набинад каси мисолаш

صحبت بیدلی از شاه و گدا ما را بس

Ба кунҷи хилвати ҳиҷрони шабу рӯз

تو و بر مسند جم جام زدن نوشت باد

Тасаллӣ медаҳум дил бо хаёлаш

مسند خار و خس جام بلا ما را بس

Буд дӯзахи зҳҷронши кифоят

تکیه بر بالش عشرت زدن ارزانی غیر

Буд фирдавси рамзӣ аз висолаш

خشت در زیر سر و فقر و فنا ما را بس

Ҳаромаст аз чаҳ қатл бе гуноҳон

نیستم در خور لطف طمع از حد ببرم

Бшръ ошиқӣ карда ҳалолаш

دو سه دشنام بپاداش دعا ما را بس

Замии соқии бмои дардӣ бибахшоӣ

خون شد از رشک دلم شانه بزلفش که کشید

Нимгар дархури софи зулолаш

روز و شب عربده با باد صبا ما را بس

Магар ма шуд муқобил бо ту коФтод

ملک الحاج و ره کعبه که در ملت عشق

КлФ бар чеҳра ӯро зи инфеъолаш

طوف این کوی خوش آئین و صفا ما را بس

Харобам кард агар чашмаши нигаҳдор

تاجر عشقم و سرمایهٔ من دین و دل است

Худованд аз осебу заволаш

گلرخان نقد یکی عشوه بها ما را بس

Нмипрсӣ ки мурғӣ буд мо ро

درد عشق تو چه سنجیم بقانون شفا

Гирифтор қафас чунаст ҳолаш

کز اشارات دو ابروت شفا ما را بس

Биҳишти Андами биҳишт аз дасти асрор

هرکسی در کنف دولت صاحب جاهیست

Ки дид одами фиреби он донаи холаш

دل قوی دار تو اسرار خدا ما را بس