Омада аз худ бтнги кӯи сардори фано

آمده از خود به تنگ کو سرِ دار فنا

Навбат Мансур рафт гашта кунун даври мо

نوبت منصور رفت گشته کنون دور ما

То накунӣ тарки сарпоӣ дар ин раҳ манеҳ

تا نکنی ترک سر پای در این ره منه

Худ раҳ ишқаст ин ҳар қадамии сад бало

خود ره عشق است این هر قدمی صد بلا

Муваҷҷаҳи тӯфони ишқи киштии мо бишиканад

موجهٔ طوفان عشق کشتی ما بشکند

Даст заъифон бигир баҳри худо то худо

دست ضعیفان بگیر بهر خدا ناخدا

Хизри раҳеи кӯ ки мо оҷиз ва дармонда ем

خضر رهی کو که ما عاجز و درمانده‌ایم

Каъбаи мақсӯди даври хори муғелон ба по

کعبه مقصود دور خار مغیلان به پا

Аз кафи ман бардаи дили он бути паймони гусал

از کف من برده دل آن بت پیمان گسل

Рашк батон чу гули ғайрати тарки хато

رشک بتانِ چو گل غیرت ترک خطا

Кеши ту ошиқи кашии меҳру вафои кори ман

کیش تو عاشق کشی مهر و وفا کار من

Аз лаби ту ҳарфи талхи взлби ман марҳабо

از لب تو حرف تلخ وز لب من مرحبا

Гарчи накардӣ қадами ранҷи биболин ман

گرچه نکردی قدم رنج به بالین من

Лоақал аз баъди марг бар срхокми биё

لااقل از بعد مرگ بر سر خاکم بیا

Синаи асрорро муҳаррами асрори соз

سینهٔ اسرار را محرم اسرار ساز

эй ту бзлФу брхи раҳзани ваҳми раҳнамо

ای تو به زلف و به رخ رهزن و هم رهنما