Соқии биё ки умри гарон моя шуд талаф

جدا شد از بر من یار گلعذار دریغ

Доим нахоҳад ин дар ҷон монад дар садаф

دریغ از ستم چرخ بیم دار دریغ

Тифлӣаст ҷону маҳди тан ӯро қароргоҳ

نمود ساکن بیت الحزن چو یعقوبم

Чун гашт роҳрав фиканд маҳди як тараф

ربود یوسف من گرگ روزگار دریغ

Дар тангнои байза буд ҷӯҷа аз қусӯр

چمن شگفت و مرا عقدهٔ ز دل نگشود

Пар зад сӯии қусӯр чу шуд тоири шараф

گلی نچیدم و بگذشت نوبهار دریغ

зи оғози кори ҷониби ҷонони ҳамеи рӯм

معلمی که ورق پیش من نهاد آغاز

Марг ар писанди нафас на ҷонрости сад шааф

نوشت بر سبق من نخست بار دریغ

Тобии зи офтоб бхок омад аз шбок

میان دایرهٔ غم چو نقطهایم اسرار

Худ будӣ офтоб чу шуд пардаи мнкшФ

تمام عمر گذشتی بدین مداردریغ