Таҳаммул аз ғами ту ё з рӯзгор кунам

شد وقت آنکه باز هوای چمن کنم

Бғир онкӣ хӯрам хӯни дил чикор кунам

آمد بهار و فکر شراب کهن کنم

Агар аносири ин на фалак варақ гардад

حاشا که با جمال جهانگیر عارضت

Ғамат рақам нашавад гарчи ихтисор кунам

نظاره جانب گل و برگ سمن کنم

Батӯлии рӯзи қиёмати шабии ббоистӣ

در دوزخ از خیال توام دست میدهد

Ки бо ту ман гила аз дард интизор кунам

دوزخ بیاد روی تو گلشن شکن کنم

Ббзми ғайри макаш май равои мадор ки ман

بهر نثار مقدم تو هر دم از سرشک

Мудом бе ту бхўни ҷигар мадор кунам

دامان خویش پر ز عقیق یمن کنم

Бони расидаи зи ҷаври сипеҳру кӣнаи ғайр

تا دیده ام من اهرمن خال عارضت

Ки рахти бандаму тарки диёр ва ёр кунам

بر آن سرم که سجده بر اهرمن کنم

Кунун ки ношуда тӯфон биор хоки раҳаш

ز اسرار خویش آگهی اسرار را دهم

Ки балки чораи ин чашм ашкбор кунам

چون با خود آیم و سفر از خویشتن کنم