Сабо аз мо бигӯ он биўФо ро

صبا از ما بگو آن بیوفا را

Шикеб то бкии гаштии ту мо ро

شکیبا تا بکی گشتی تو ما را

Чу моро дар ҳаримат бор набӯд

چو ما را در حریمت بار نبود

Мадаи бории раҳи ағёри дағо ро

مده باری ره اغیار دغا را

Нёӣӣ чун барам аз нози борӣ

نیائی چون برم از ناز باری

Ғуборӣ кун зи раҳи ҳамраҳи сабо ро

غباری کن ز ره همره صبا را

Ту дар паймон шикастани хатмӣу насх

تو در پیمان شکستن ختمی و نسخ

Намӯдӣ аз ҷаҳони кеши вафо ро

نمودی از جهان کیش وفا را

зи баси хӯни резад ӯ тарсам ки гӯйанд

ز بس خون ریزد او ترسم که گویند

Худо нокарда нашносад худо ро

خدا ناکرده نشناسد خدا را

Чу ҳар чизеи нахусти андоза Эй ёфт

چو هر چیزی نخست اندازه ای یافت

Чаро андоза Эй набӯд ҷафо ро

چرا اندازه ای نبود جفا را

Ба банд аз шикваи лаби асрор чун нест

به بند از شکوه لب اسرار چون نیست

Бкиши ишқи раҳ чун ва чаро ро

بکیش عشق ره چون و چرا را