Яке дарёӣ бепоён ниҳоданд
یکی دریای بیپایان نهادند
Вазони дарёи раҳе бо ҷон кушоданд
وزان دریا رهی با جان گشادند
Яке бар рӯй он дарё бурун шуд
یکی بر روی آن دریا برون شد
Гуҳии муъмини гуҳии тарсо бурун шуд
گهی مؤمن گهی ترسا برون شد
Дарин дарё ки беқаър ва канораст
درین دریا که بی قعر و کنارست
Аҷоиб дар аҷоиб бе шумораст
عجایب در عجایب بیشمارست
Зиҳии дарёӣ бе поёни асрор
زهی دریای بیپایان اسرار
Ки на сар дорад ва на бен падедор
که نه سر دارد و نه بن پدیدار
Гар он дарё на зери парда будӣ
گر آن دریا نه زیر پرده بودی
Бакулии кардҳо нокарда будӣ
بکلی کردها ناکرده بودی
Ҷаҳонӣ карда чун пар шуд бидон нур
جهانی کرده چون پر شد بدان نور
Намонад ҳаст то набӯд аз он давр
نماند هست تا نبود از آن دور
Агар гӯйӣ чаро монадаст парда
اگر گویی چرا ماندست پرده
Чу онҷо май намояд ҳеҷ карда
چو آنجا مینماید هیچ کرده
Сухани ӣнҷои забонро ме нишоед
سخن اینجا زبان را مینشاید
Ки ин ҷузи ақлу ҷонро ме нишоед
که این جز عقل و جان را مینشاید
Суханро дар пас сарпӯши майдор
سخن را در پس سرپوش میدار
Забонро аз сухани чини гӯш май дор
زبان را از سخنچین گوش میدار
Касеро нест фаҳми ин суханҳо
کسی را نیست فهم این سخنها
Ту бо худ рӯй дар рӯй ор танҳо
تو با خود روی در روی آر تنها
Машав ранҷа з гуфт ҳар забонӣ
مشو رنجه ز گفت هر زبانی
Яқин дорӣ маранҷ аз ҳар гумоне
یقین داری مرنج از هر گمانی
Чу дарё дар тағайюр бош доим
چو دریا در تغیر باش دایم
Чу мардон дар тафаккур бош доим
چو مردان در تفکر باش دایم
Камол худ бидон каз баси тъзм
کمال خود بدان کز بس تعظم
Ғуломон тавонад афлоку анҷум
غلامان تواند افلاک و انجم
Ҳар он чизе ки даии андар азал рафт
هر آن چیزی که دی اندر ازل رفت
Фалаки имрӯзи онро дар амал рафт
فلک امروز آن را در عمل رفت
Ҳазорон давр мебоист дар кор
هزاران دور میبایست در کار
Ки то ҳам чун туе ояд падедор
که تا همچون تویی آید پدیدار
Баҳри дам каз ту барме ояд эй дӯст
به هر دم کز تو برمیآید ای دوست
Чунон бояд ки пиндорӣ яке туаст
چنان باید که پنداری یکی توست
Ҳамаи умрат агар бешаст агар кам
همه عمرت اگر بیش است اگر کم
Камоли ҷонатро шартаст дами дам
کمال جانت را شرط است دمدم
Ҳаме ҳар лаҳзаи ҷони маънии андеш
همی هر لحظه جان معنیاندیش
Тавонад кард худро равнақӣ беш
تواند کرد خود را رونقی بیش
Чу ӣнҷои лиззатии фонии брондӣ
چو اینجا لذتی فانی براندی
зи сад лаззоти боқӣ боз монадӣ
ز صد لذاتِ باقی بازماندی
Дамии коинҷо хуш омад хӯрд ва хуфтат
دمی کاینجا خوش آمد خورد و خفتت
Ду сад чандон хушӣ аз даст рафтат
دوصد چندان خوشی از دست رفتت
Чу дунёи кишти зор он ҷаҳонаст
چو دنیا کشتزار آن جهانست
Бакори ин тухми кокнўн вақт онаст
بکار این تخم کاکنون وقت آنست
Замину оби дории дона дар пош
زمین و آب داری دانه در پاش
Бикун деҳқонӣ ва ин корро бош
بکن دهقانی و این کار را باش
Накӯ кун кишти хеш аз ваъдаи ман
نکو کن کشت خویش از وعده من
Агар бад уфтадат дар ӯҳдаи ман
اگر بد افتدت در عهده من
Агар ин кишту зариро наварзӣ
اگر این کشتورزی را نورزی
Дар он хирман ба ним арзан наярзӣ
در آن خرمن به نیم ارزن نیرزی
Биравгар рӯзи бозории надорӣ
برو گر روزِ بازاری نداری
Бакори ин дона чун кории надорӣ
بکار این دانه چون کاری نداری
Барои он фиристоданд ӣнҷоат
برای آن فرستادند اینجات
Ки то имрӯзсозӣ барги фардот
که تا امروز سازی برگ فردات
Агар беруни шӯии нокуштаи дона
اگر بیرون شوی ناکشته دانه
Ту хоҳӣ буд расвои замона
تو خواهی بود رسوای زمانه
Ду касро дар раҳи дайн тухм доданд
دو کس را در ره دین تخم دادند
Раҳи дунёи баҳр кас баргушоданд
ره دنیا به هر کس برگشادند
Яке зойеъ гузошт он тухм дар роҳ
یکی ضایع گذاشت آن تخم در راه
Яке май прўридши гоҳу бегоҳ
یکی میپروریدش گاه و بیگاه
Ҳаме чун вақт брхўрдн даромад
همی چون وقت برخوردن درآمد
Яке бар сар дигар як дар саромад
یکی بر سر دگر یک در سرآمد
Бакорӣ бар дарав коед падедат
بکاری بر درو کاید پدیدت
Дарави вақт гарав ояд падедат
درو وقت گرو آید پدیدت