Сабуе май ситади риндии зи хумор

سبویی می‌ستد رندی ز خمار

Ки ин соъати гарави бустон ва бурдор

که این ساعت گرو بستان و بردار

Чу хӯрд он бода гуфтандаш гарави кӯ ?

چو خورد آن باده گفتندش گرو کو؟

Гарави гуфто « манам » гуфтанд « некӯ

گرو گفتا «منم» گفتند «نیکو

Зиҳии некӯи гарав ! бархезу рӯи ту

زهی نیکو گرو! برخیز و رو تو

Наярзӣ ним ҷӯи вақти гарави ту »

نیرزی نیم‌جو وقت گرو تو»

Агар арзандае дории ту бо хеш

اگر ارزنده‌ای داری تو با خویش

Наярзӣ ту ба назд кас аз он беш

نیرزی تو به نزد کس از آن بیش

Турои қимат ба илмаст ва ба кирдор

ترا قیمت به علم است و به کردار

Ту ҳамчун ман дар афзудӣ ба гуфтор

تو همچون من درافزودی به گفتار

Ба қадари он ки илму кори дорӣ

به قدر آن که علم و کار داری

Бидон арзӣ бидон миқдори дорӣ

بدان ارزی، بدان مقدار داری

Фишондам дар маънӣ бар ту бисёр

فشاندم دُر معنی بر تو بسیار

Вале кӣ кӯр бинад дар шҳўор

ولی کی کور بیند دُرّ ِ شهوار

Ту чун наргиси ҳамаи чашмӣ , на бино

تو چون نرگس همه چشمی‌، نه بینا

Чу сиснбри ҳамаи гӯшӣ , на шунаво

چو سیسنبر همه گوشی‌، نه شَنْوا

Ту ин соъат ки ақлу ҳуши дорӣ

تو این ساعت که عقل و هوش داری

На бниўшии сухан , на гӯши дорӣ

نه بنیوشی سخن‌، نه گوش داری

Дар он соъат ки ақл ва ҳуш шуд пок

در آن ساعت که عقل و هوش شد پاک

Магари хоҳии шунидани мурда дар хок

مگر خواهی شنودن مرده در خاک