Васият кард мардии мол бисёр

وصیت کرد مردی مال بسیار

Ки чун мардум баранд ин пеши мухтор

که چون مردم برند این پیش مختار

Ки то инро бдрўишони расонад

که تا این را بدرویشان رساند

Ки меҳтари мустаҳаққро ба бидонад

که مهتر مستحق را به بداند

Чу бурданди он ҳамаи зари пеши меҳтар

چو بردند آن همه زر پیش مهتر

Бақадр ним ҷӯи бардошт зон зар

بقدر نیم جو برداشت زان زر

Чунин гуфт ӯ кигар дар зиндагонӣ

چنین گفت او که گر در زندگانی

Бидодӣ ин қадари он марди фонӣ

بدادی این قدر آن مرد فانی

Бадасти худ басӣ будяш беҳтар

بدست خود بسی بودیش بهتر

Ки бидиҳад ин ҳамаи зари хоссаи меҳтар

که بدهد این همه زر خاصه مهتر