Ба шаҳри мо бахилии гашти бемор

به شهر ما بخیلی گشت بیمار

Ки нақдаш буд панҷаи бадараи динор

که نقدش بود پنجه بدره دینار

зи ман озодамардӣ кард дархост

ز من آزادمردی کرد درخواست

Ки ӯро кард бояд шарбатии рост

که او را کرد باید شربتی راست

Маро назд бахил оварад он мард

مرا نزد بخیل آورد آن مرد

Яке сад сола Эй дидам дар он дард

یکی صد ساله‌ای دیدم در آن درد

зи бемории дарди ози хуфта

ز بیماری درد آز خفته

Чу мадҳушӣ ба бистари бози хуфта

چو مدهوشی به بستر باز خفته

Дилаш бо марги наздикии гирифта

دلش با مرگ نزدیکی گرفته

Ҳамаи сӯйяши торикии гирифта

همه سوییش تاریکی گرفته

Фитода бар Рахши акси бахилӣ

فتاده بر رخش عکس بخیلی

Лабаш аз нохўроиӣ гашта нилӣ

لبش از ناخورایی گشته نیلی

Гулобаш ёфтам як шиша дар бар

گلابش یافتم یک شیشه در بر

Ба гул бигрифта муҳками шишаро сар

به گِل بگرفته محکم شیشه را سر

Якеро гуфтам он гули дрФкни зуд

یکی را گفتم آن گل درفکن زود

Гулоб аз шиша бар бемори зани зуд

گلاب از شیشه بر بیمار زن زود

Бузад аз бими бонгии марди бемор

بزد از بیم بانگی مرد بیمار

Ки он гули брмкн аз шишаи зинҳор

که آن گل برمَکن از شیشه زنهار

Кигар он шишаро гули бркнии ту

که گر آن شیشه را گل برکنی تو

Бтар зон каз танами дили бркнии ту

بتر زان کز تنم دل برکنی تو

Чу зини буии хушам дил ҳаст нохуш

چو زین بوی خوشم دل هست ناخوش

Мазан аз оби гули ҷонам дар оташ

مزن از آب گل جانم در آتش

Бигуфт ин вазин олам бурун шуд

بگفت این وزین عالم برون شد

намедонам дигар то ҳол чун шуд

نمی‌دانم دگر تا حال چون شد

Чу он бечораи дилро пок карданд

چو آن بیچاره‌دل را پاک کردند

Ба сад зорӣ ба зер хок карданд

به صد زاری به زیر خاک کردند

Биовараданд зон пас шиша дар пеш

بیاوردند زان پس شیشه در پیش

Гулӣ карданд азуи сари хоки дарвеш

گلی کردند ازو سر خاک درویش

Чу зоби гули гули он хок тар шуд

چو زاب گُل گِل آن خاک تر شد

Дили он кӯри мудаббир кӯртар шуд

دل آن کور مدبر کورتر شد

намедодаш гули он шишаи дили бор

نمی‌دادش گل آن شیشه دل بار

Ки бошад хок ӯ зон шишаи гули зор

که باشد خاک او زان شیشه گل زار

Чу брномд аз он як қатра аз дил

چو برنامد از آن یک قطره از دل

Баромади зоби гули сад хораш аз гул

برآمد زاب گل صد خارش از گل

Срнҷоми бахилон боз гуфтам

سرنجام بخیلان باز گفتم

Бибин то худ чаҳ некӯ роз гуфтам

ببین تا خود چه نیکو راز گفتم