Сноӣӣ нест бо арбоби бениш

ثنائی نیست با ارباب بینش

Сазои садру бадари офариниш

سزای صدر و بدر آفرینش

Чу меларзад зи ҳайбати ин дуъогӯӣ

چو می‌لرزد ز هیبت این دعاگوی

ЗФонш чун тавонад шуд сногўӣ

زفانش چون تواند شد ثناگوی

Чу неъмати зот ӯ болой гуфтаст

چو نعمت ذات او بالایِ گفتست

ЗФон аз кор шуд чаҳ ҷой гуфтаст

زفان از کار شد چه جایِ گفتست

Чаҳ гӯям ман саноӣ ӯ худо гуфт

چه گویم من ثنای او خدا گفت

Ки ном ӯст бо номи худои ҷуфт

که نام اوست با نام خدا جفت

Муҳамади содиқи алқўлии Аминӣ

محمد صادق القولی امینی

Ҷаҳонро раҳмаи ллъолминӣ

جهان را رحمة للعالمینی

Муҳамади коФриншро нишон ӯст

محمد کآفرینش را نشان اوست

Сарафрозӣ ки тоҷ саракашон ӯст

سرافرازی که تاج سرکشان اوست

Муҳамади беҳтарин ҳар ду олам

محمد بهترین هر دو عالم

Низоми дайну дунёи фахри одам

نظام دین و دنیا فخر آدم

Ба унсури гавҳари дарҷи набувват

به عنصر گوهر درج نبوت

Ба маънии ахтари бурҷи футувват

به معنی اختر برج فتوت

Рқўм омӯз сари лоязолӣ

رقوم آموز سر لایزالی

Ҷаҳони афрӯзи иқлӣми мъолӣ

جهان افروز اقلیم معالی

Мҷонси гӯии рози подшоҳӣ

مجانس گوی راز پادشاهی

Муаммои дони асрори илоҳӣ

معما دان اسرار الهی

Ҷаҳони як хокрўби боргоҳаш

جهان یک خاکروب بارگاهش

Фалаки як хирқаи пӯши хонақоҳаш

فلک یک خرقه پوش خانقاهش

Ҳануз одами миёни обу гул буд

هنوز آدم میان آب و گل بود

Ки ӯ шоҳи ҷаҳони ҷону дил буд

که او شاه جهان جان و دل بود

Дар одам буд нурӣ аз вуҷӯдаш

در آدم بود نوری از وجودش

Вагарна кӣ малик кардӣ суҷудаш

وگرنه کی ملک کردی سجودش

Чу нурашро вадиат дошт олам

چو نورش را ودیعت داشت عالم

Биёмад то ба Абдуллоҳи зи одам

بیامد تا به عبدالله ز آدم

Гузар кард ӯ зи чандинии паямбар

گذر کرد او ز چندینی پیمبر

Зҷмлаҳ чун гуҳар афтод бар сар

زجمله چون گهر افتاد بر سر

Заҳри манзил ки сӯии он дигар шуд

زهر منزل که سوی آن دگر شد

Агарчӣ пухта буд ӯ пухта тар шуд

اگرچه پخته بود او پخته تر شد

Чу охири корҳо прдхтаҳ омад

چو آخر کارها پردخته آمد

Агарчӣ дайр омад пухта омад

اگرچه دیر آمد پخته آمد

Чу хилват дошт пеш аз ваҳии чли сол

چو خلوت داشت پیش از وحی چل سال

Амини ваҳй , ваҳй оварад дар ҳол

امین وحی، وحی آورد در حال

Даромад пеши тоўси млоик

درآمد پیش طاوس ملایک

Пай ӯ қудсён гашта Фзлк

پی او قدسیان گشته فذلک

Фиғони дарбасти ҷбрили амини зуд

فغان دربست جبریل امین زود

Ки эй меҳтар зФон бигушоӣ ҳин зуд

که ای مهتر زفان بگشای هین زود

Дили пари нурро дарёӣ дайн кун

دل پر نور را دریای دین کن

Ҳадиси ваҳии раб Алъоламин кун

حدیث وحی رب العالمین کن

Ба мусиқии ғайби аҳли сипосӣ

به موسیقی غیب اهل سپاسی

Ки ин на пардаро пардаи шиносӣ

که این نه پرده را پرده شناسی

Туе мустаҳзари асрори мдўк

تویی مستحضر اسرار مدرک

Машав хомӯши ақроءи бисмии рбк

مشو خاموش اقراء بسم ربک

Мау хуршед чун бошад мдср

مه و خورشید چون باشد مدثر

Дсор аз сар барафкан Қуми Фонзр

دثار از سر برافکن قم فانذر

Туе шоҳу ҳамаи офоқ хайл анд

تویی شاه و همه آفاق خیل‌اند

Туе аслу ҳамаи олам туфайл анд

تویی اصل و همه عالم طفیل‌اند

Баҳақ хон халқро ва раҳбарӣ кун

بحق خوان خلق را و رهبری کن

Туе бар ҳақ ба ҳақ пайғамбарӣ кун

تویی بر حق به حق پیغمبری کن

Чу ҳақ аз нури ҷон вҳиш фиристод

چو حق از نور جان وحیش فرستاد

Шуд онгаҳ илми алқуръонаш аз ёд

شد آنگه علم القرآنش از یاد

Бохр чун ба даъвати пеши рӯи гашт

بآخر چون به دعوت پیش رو گشت

Шариъат нав шуду исломи нави гашт

شریعت نو شد و اسلام نو گشت

Ҷаҳониро ба маънӣ раҳнамӯн кард

جهانی را به معنی رهنمون کرد

зи мағз ҳар сухани равған бурун кард

ز مغز هر سخن روغن برون کرد

Нигунсорӣ ҳар бидъати азу буд

نگونساری هر بدعت ازو بود

Ки нури гавҳари давлати азу буд

که نور گوهر دولت ازو بود

Чу нури давлаташи як зарраи дртоФт

چو نور دولتش یک ذره درتافت

Мау хуршед аз он як зарра дарёфт

مه و خورشید از آن یک ذره دریافت

Даромад гесуии мшгини кушода

درآمد گیسوی مشگین گشاده

Ба сари тоҷи лъмрк бар ниҳода

به سر تاج لعمرک بر نهاده

зи мӯяши мшг дар олами дамида

ز مویش مشگ در عالم دمیده

зи рӯйиши нури бргрдўни расида

ز رویش نور برگردون رسیده

Се баъд аз атри мӯӣ ӯ муаттар

سه بعد از عطر موی او معطر

Ду кун аз нур рӯй ӯ мунаввар

دو کون از نور روی او منور

Зиҳии хуршед рӯй длстонш

زهی خورشید روی دلستانش

Ки зер соя дорад тилсонш

که زیر سایه دارد طیلسانش

Зиҳии мшги ду гесуии сиёҳаш

زهی مشگ دو گیسوی سیاهش

Ки ҳар мўист ва сад ҷон дар паноҳаш

که هر مویست و صد جان در پناهش

зи ҳазрати синаи пари нур ӯ ёфт

ز حضرت سینه پر نور او یافت

зи ҷинат дар намози ангур ӯ ёфт

ز جنت در نماز انگور او یافت

Даруни ҷонаши он ҳар донаи ангур

درون جانش آن هر دانه انگور

Шуда чун хӯшаи парвини ҳамаи нур

شده چون خوشه پروین همه نور

Чаҳгар ҷонаши зи ҳақи пари нур май буд

چه گر جانش ز حق پر نور می‌بود

Валек азкоФрони ранҷур май буд

ولیک ازکافران رنجور می‌بود

Гуҳии дандонашро сангӣ қалам кард

گهی دندانش را سنگی قلم کرد

Гуҳ аз тоъати ҳамеи поиш варам кард

گه از طاعت همی پایش ورم کرد

Гуҳӣ бар дили ниҳод аз дасти ғами даст

گهی بر دل نهاد از دست غم دست

Гуҳӣ аз заъфи сангӣ бар шиками баст

گهی از ضعف سنگی بر شکم بست

Чу дунёу охират аз баҳр ӯ буд

چو دنیا و آخرت از بهر او بود

Фалаки мушкили бало аз баҳр ӯ суд

فلک مشکل بلا از بهر او سود

Аз он боист чандон ранҷи бурдан

از آن بایست چندان رنج بردن

Ки беранҷӣ нахоҳӣ ганҷи бурдан

که بی رنجی نخواهی گنج بردن

Бзъми он муфассири кӯ амин аст

بزعم آن مفسر کو امین است

Кигар наздики баъзе ғайр инаст

که گر نزدیک بعضی غیر اینست

Чу гардонид ӯ ангуштарӣ ро

چو گردانید او انگشتری را

Даромад Ҷабраили он доварӣ ро

درآمد جبرئیل آن داوری را

Ки эй Сайиди дил аз ангуштарии давр

که ای سید دل از انگشتری دور

Ки надиҳади кор бо ангуштарии нур

که ندهد کار با انگشتری نور

Фалак аз баҳри тести ангуштарии пушт

فلک از بهر تست انگشتری پشت

Чаро машғӯл мекардӣ ба ангушт

چرا مشغول می‌کردی به انگشت

Дилии дории ту дар ангушти рҳмн

دلی داری تو در انگشت رحمن

Мубини ангуштарӣ ҳамчун сулаймон

مبین انگشتری همچون سلیمان

Чаҳгар ангуштарии ту ба ном аст

چه گر انگشتری تو به نام است

Агар аз зари зании он ҳам ҳаромаст

اگر از زر زنی آن هم حرامست

Ту дар ангушти худ тасбеҳи гардон

تو در انگشت خود تسبیح گردان

Ки тасбеҳаст дар ангушти мардон

که تسبیح است در انگشت مردان

Туро чун моҳ шуд ангштўонаҳ

ترا چون ماه شد انگشتوانه

Задӣ ангушт , дар чашми замона

زدی انگشت، در چشم زمانه

Баҳри ангушти дории сад ҳунар беш

بهر انگشت داری صد هنر بیش

Чаҳ бо ангуштарии ореи дили хеш

چه با انگشتری آری دل خویش

Сазадгар ришта бар ангушти бандӣ

سزد گر رشته بر انگشت بندی

Ки то бо ёдат ояд дардмандӣ

که تا با یادت آید دردمندی

Наёрӣ бо итоби кибриёи тоб

نیاری با عتاب کبریا تاب

Агар бе мо зании ангушт дар об

اگر بی ما زنی انگشت در آب

Мапӣч аз мо ба як сари мӯии сӯе

مپیچ از ما به یک سر موی سویی

Фурӯ магузор аз ангушти мӯе

فرو مگذار از انگشت مویی

Чу ангуштӣ дурустат ҳаст дар кор

چو انگشتی درستت هست در کار

зи зери пунбаи хунини буруни ор

ز زیر پنبهٔ خونین برون آر

Ҳисобии гир бар ангушт бо хеш

حسابی گیر بر انگشت با خویش

Ки он рӯзи пасин осон шавад пеш

که آن روز پسین آسان شود پیش

Аз он ин нукта бар ангушти печам

از آن این نکته بر انگشت پیچم

Ки ҷузи ту ҳеҷ кас ноед ба ҳеҷам

که جز تو هیچ کس ناید به هیچم

Аз он ангушт бар ҳарфати ниҳодам

از آن انگشت بر حرفت نهادم

Ки ту шогирдӣ ва ман аўстодм

که تو شاگردی و من اوستادم

На ту аз илми алқуръони бсди рӯҳ

نه تو از علم القرآن بصد روح

Наҳодӣ пеши мо ангушт бар лавҳ

نهادی پیش ما انگشت بر لوح

Ба ҳарби Макка аз баради алономл

به حرب مکه از برد الانامل

Шудаи зонгшт бо маликяти ҳосил

شده زانگشت با ملکیت حاصل

Дар ангуштат қалам нобӯда ҳаргиз

در انگشتت قلم نابوده هرگز

зи ту аҳли қаламро ин ҳамаи ъз

ز تو اهل قلم را این همه عز

зи иззати ақлу ҷон ҳайрон бимонада

ز عزت عقل و جان حیران بمانده

Хиради ангушт дар дандон бимонада

خرد انگشت در دندان بمانده

Туфайли ту ду гетиро саросар

طفیل تو دو گیتی را سراسر

Қиёмат бо як ангуштати баробар

قیامت با یک انگشتت برابر

Туе бесояу пеши ту хуршед

تویی بی سایه و پیش تو خورشید

Чу тифлӣ май музди ангуштати аўмид

چو طفلی می مزد انگشتت اومید

Аз он хуршеди харгаҳ бар фалак зад

از آن خورشید خرگه بر فلک زد

Ки як ангушт бо ту бар намак зад

که یک انگشت با تو بر نمک زد

Туро чун чашма Хизраст дар мушт

ترا چون چشمه خضرست در مشت

Баровари чашма аз зер ҳар ангушт

برآور چشمه از زیر هر انگشت

Қадам бар арш на аз арсаи фарш

قدم بر عرش نه از عرصه فرش

Ки аз фарқи ту ангштист то арш

که از فرق تو انگشتیست تا عرش

Гар ангуштӣ шавад ҷбрил дар пеш

گر انگشتی شود جبریل در پیش

Бисӯзад ҳамчуи ангуштии пари хеш

بسوزد همچو انگشتی پر خویش

зи нурати қудсёни пар бар гушойанд

ز نورت قدسیان پر بر گشایند

Ба ангуштат ба як дигари намоянд

به انگشتت به یک دیگر نمایند

Рисолатро расӯлӣ чун ту нанишаст

رسالت را رسولی چون تو ننشست

Ҳамаи ангушт яксон нест барадаст

همه انگشت یکسان نیست بردست

На ҳалвои онкасӣ дар пеш дорад

نه حلوا آنکسی در پیش دارد

Ки ангушташи дарозӣ беш дорад

که انگشتش درازی بیش دارد

Бирав ангушт на бар набзи садиқ

برو انگشت نه بر نبض صدیق

Ки ҳаст ӯро дилии пари нури таҳқиқ

که هست او را دلی پر نور تحقیق

Умрро гӯй то бархезад аз хашм

عمر را گوی تا برخیزد از خشم

Занад Иблисро ангушт дар чашм

زند ابلیس را انگشت در چشم

Ба Усмони гӯ ба қуръони шӯи қавии пушт

به عثمان گو به قرآن شو قوی پشت

Бизан як як варақи қуръон ба ангушт

بزن یک یک ورق قرآن به انگشت

Алиро гӯй то фармони барӣ ро

علی را گوی تا فرمان بری را

Бубахшад дар намози ангуштарӣ ро

ببخشد در نماز انگشتری را

Бирав бо бут прессатон доварӣ кун

برو با بت پرستان داوری کن

Ҷаҳонашони ҳалқа ангуштарӣ кун

جهانشان حلقه انگشتری کن

зи тугар мӯъҷизӣ хоҳанд ногоҳ

ز تو گر معجزی خواهند ناگاه

Ишорат кун ба ангуштии сӯии моҳ

اشارت کن به انگشتی سوی ماه

Ба сидқи хеши дайнро муҳтарам кун

به صدق خویش دین را محترم کن

Ба ангуштии маи гардун қалам кун

به انگشتی مه گردون قلم کن

Ҳасудат мегазад ангушт аз ғам

حسودت می‌گزد انگشت از غم

Ту май бар ҳам ба ангуштии маи азҳм

تو می بر هم به انگشتی مه ازهم

Сарангуштӣ ки кард аз дайнати парҳез

سرانگشتی که کرد از دینت پرهیز

Ба ангуштии қнб ӯро биёвез

به انگشتی قنب او را بیاویز

зи муштии гови нопардохтаи даҳр

ز مشتی گاو ناپرداختهٔ دهر

Бикаш ангушт аз бузғолаи заҳр

بکش انگشت از بزغاله زهر

Сарангуштӣ гароед дар заминат

سرانگشتی گراید در زمینت

Надорад он замони каси поси дайнат

ندارد آن زمان کس پاس دینت

Ту қуръон хон мабош эй дӯсти хомӯш

تو قرآن خوان مباش ای دوست خاموش

Агар кофар наад ангушт дар гӯш

اگر کافر نهد انگشت در گوش

Балоли ангушт чун дар гӯш дорад

بلال انگشت چون در گوش دارد

Ҳамаи гуфторро хомӯш дорад

همه گفتار را خاموش دارد

Агар бар лаби знндти санги муҳкам

اگر بر لب زنندت سنگ محکم

Бирав ангушт бар лаб на мазан дам

برو انگشت بر لب نه مزن دم

Ки чун вақташи даройади ман аз он санг

که چون وقتش درآید من از آن سنگ

Бар он сангини дилон олам кунам танг

بر آن سنگین دلان عالم کنم تنگ

Зиҳии ртбти зиҳии қудрати зиҳии қадар

زهی رتبت زهی قدرت زهی قدر

Зиҳии соҳиби зиҳии содиқи зиҳии садр

زهی صاحب زهی صادق زهی صدر

Зиҳии хусрави нишони олами хок

زهی خسرو نشان عالم خاک

Зиҳии султони дори алмалики афлок

زهی سلطان دار الملک افلاک

Зиҳии арши Маҷиди остонаи ту

زهی عرش مجید آستانهٔ تو

Зиҳии ҳафт осмони як хонаи ту

زهی هفت آسمان یک خانه تو

Зиҳии фозилтарин каси анбиё ро

زهی فاضل ترین کس انبیا را

Зиҳии муҳаррамтарин шахси худо ро

زهی محرم ترین شخص خدا را

Зиҳии лашгари каши ҷӯади ту қулзум

زهی لشگر کش جود تو قلزم

Зиҳии чӯбаки зани боми ту анҷум

زهی چوبک زن بام تو انجم

Зиҳии мустаҳзари сари илоҳӣ

زهی مستحضر سر الهی

Бтўи мстзҳр аз ма то ба моҳӣ

بتو مستظهر از مه تا به ماهی

Зиҳии кӯҳлии гардун аз тъзм

زهی کحلی گردون از تعظم

з хокат карда кӯҳли чашми анҷум

ز خاکت کرده کحل چشم انجم

Ба маҳшари одам ва мо дуна бо ҳам

به محشر آدم و ما دونه با هم

Ҳамаи зери ливояти даст бар ҳам

همه زیر لوایت دست بر هم

Чу исо бар дарат панҷоҳ дарбонаст

چو عیسی بر درت پنجاه دربانست

Ки ҳорӯн дарат Мӯсо умронаст

که هارون درت موسی عمرانست

Амири собиқони Идрӣси аъзам

امیر سابقان ادریس اعظم

зи нури ту ҳарамро гашта муҳаррам

ز نور تو حرم را گشته محرم

Халили ҳақ чу науммат меҳр ҷон ёфт

خلیل حق چو نامت مهر جان یافت

Биҳиштии нақд дар дӯзах аз он ёфт

بهشتی نقد در دوزخ از آن یافت

Бимонада бе ту Исмоил дар сӯг

بمانده بی تو اسماعیل در سوگ

Ки то дар роҳи ту қурбон шавад бўк

که تا در راه تو قربان شود بوک

Бсди алҳони хуши Довӯди ҷони сӯз

بصد الحان خوش داود جان سوز

Збўри ишқи ту хондаи шабу рӯз

زبور عشق تو خوانده شب و روز

Сулаймон гарчи бо он подшоҳӣаст

سلیمان گرچه با آن پادشاهیست

Валикин дар сипоҳат як сипоҳӣаст

ولیکن در سپاهت یک سپاهیست

Масеҳи рангрази зини нили гардон

مسیح رنگرز زین نیل گردان

Бсўзн мекунад номи ту бар ҷон

بسوزن می‌کند نام تو بر جان

Ҳамаи пайғомбарон дар маҷлиси ту

همه پیغامبران در مجلس تو

Вале ҷузи ҳақи набӯдаи мӯниси ту

ولی جز حق نبوده مونس تو

Ҳиҷоб одам омад гандумӣ чанд

حجاب آدم آمد گندمی چند

На гандум на биҳишт омад туробанд

نه گندم نه بهشت آمد ترابند

Ҳиҷоби роҳи Мӯсои гашти наълин

حجاب راه موسی گشت نعلین

Ту бо наълин бигузаштӣ зи кунин

تو با نعلین بگذشتی ز کونین

Ҳиҷоби роҳи исои сӯзанӣ буд

حجاب راه عیسی سوزنی بود

Туро дар ҳар мақомии равзанӣ буд

ترا در هر مقامی روزنی بود

Туе дар шаби афрӯзи анбиё ро

تویی در شب افروز انبیا را

Туе шамъи ҳақиқии авлиё ро

تویی شمع حقیقی اولیا را

Чароғи чори тоқи ҳашт боғӣ

چراغ چار طاق هشت باغی

Шаби миъроҷ дар шаби чароғӣ

شب معراج در شب چراغی