Даромад як шабии ҷбрил аз давр

درآمد یک شبی جبریل از دور

Барроқии барқ рӯ оварад аз нур

براقی برق رو آورد از نور

Ки эй меҳтари азин зиндон гузар кун

که ای مهتر ازین زندان گذر کن

Бдоролмлки рӯҳонӣ сафар кун

بدارالملک روحانی سفر کن

Ки бисёр анбёء ва мурсалин анд

که بسیار انبیاء و مرسلین‌اند

Баҳри ҷониби ҷаҳонии ҳур айн анд

بهر جانب جهانی حور عین‌اند

Ҳама бар раҳ нишаста чашм бар роҳ

همه بر ره نشسته چشم بر راه

зи баҳри рӯят эй хуршеди даргоҳ

ز بهر رویت ای خورشید درگاه

Фиканда хештани ҳурони зи ғурфа

فکنده خویشتن حوران ز غرفه

Ки то зишони магаргирӣ ба тӯҳфа

که تا زیشان مگر گیری به تحفه

Фитода дар млоики банку ғулғул

فتاده در ملایک بانک و غلغل

Ки то зи он сӯии ронии бўки длдл

که تا ز آن سوی رانی بوک دلدل

Ҳамаи шаби ахтарони олами афрӯз

همه شب اختران عالم افروز

Сапанд чашм месӯзанд то рӯз

سپند چشم می‌سوزند تا روز

Ту худ донам ки чандон дорӣ аз нур

تو خود دانم که چندان داری از نور

Ки яздонат фароғат дод аз ҳур

که یزدانت فراغت داد از حور

Кунун бархез пешовар барроқат

کنون برخیز پیش آور براقت

Ки медонам ки чунаст иштиёқат

که می‌دانم که چونست اشتیاقت

Дамӣ дар олами қудсии қадами зан

دمی در عالم قدسی قدم زن

Бигир он ҳалқаро ва бар ҳарами зан

بگیر آن حلقه را و بر حرم زن

Чу бо ҳақ шуд зФони ҷонати ҳам роз

چو با حق شد زفان جانت هم راز

зи рози хеши дил бо хеши пардоз

ز راز خویش دل با خویش پرداز

Чигуна дар қафас булбул занад пар

چگونه در قفس بلبل زند پر

Аз он посух бидон сон шуд паямбар

از آن پاسخ بدان سان شد پیمبر

Барроқи барқи рӯи зини хиттаи хок

براق برق رو زین خطه خاک

Баранд ва хутба хонд аввал бар афлок

براند و خطبه خواند اول بر افلاک

Мударрис шуд ибоди мухлисин ро

مدرس شد عباد مخلصین را

Сабақ дод аз ҳақиқати мурсалин ро

سبق داد از حقیقت مرسلین را

Ҷаҳонии анбиёро кори дида

جهانی انبیا را کار دیده

зи ҳазрати нури дайн бисёр дида

ز حضرت نور دین بسیار دیده

зи нури хешро нобӯди диданд

ز نور خویش را نابود دیدند

Чаҳ мегӯям дар оташи дӯди диданд

چه می‌گویم در آتش دود دیدند

зи саҳни хок дар як турфаи алъайн

ز صحن خاک در یک طرفه العین

Баромад то фазои қоби қавсин

برآمد تا فضای قاب قوسین

Қадам бар зрўаҳи хулд барин зад

قدم بر ذروهٔ خلد برین زد

Илм бар арши раб Алъоламин зад

علم بر عرش رب العالمین زد

Шудаи фирӯзаи гардуни хурушон

شده فیروزه گردون خروشان

зи бонги трқўии сабзи пӯшон

ز بانگ طرقوی سبز پوشان

Бохри ҳам чунон мешуд улувва ҷӯй

بآخر هم چنان می‌شد علو جوی

Млоики сад ҳазорон трқўои гӯй

ملایک صد هزاران طرقوا گوی

Кашида назул бар маи моҳӣ аз фарш

کشیده نزل بر مه ماهی از فرش

Фиканда ҳамл бар ҳам ҳомили алърш

فکنده حمل بر هم حامل العرش

Биҳишти ороста дар бар кушода

بهشت آراسته در بر گشاده

Ттқи овехтаи маснади ниҳода

تتق آویخته مسند نهاده

Фитодаи ғулғулӣ дар арши аъзам

فتاده غلغلی در عرش اعظم

Ки омад садру бадар ҳар ду олам

که آمد صدر و بدر هر دو عالم

Амиру Сайид содот омад

امیر و سید سادات آمد

Сипаҳи солор мавҷӯдот омад

سپه سالار موجودات آمد

Чу дар на пардаи нилӣ сафар кард

چو در نه پرده نیلی سفر کرد

Варои пардаи ғайбӣ гузар кард

ورای پرده غیبی گذر کرد

Наомад ҳеҷ чизеи ҷои гираш

نیامد هیچ چیزی جای گیرش

Ки буд аз ҳарч пеш омад гзирш

که بود از هرچ پیش آمد گزیرش

Накард аз ҳеҷ ҷониби як назар ӯ

نکرد از هیچ جانب یک نظر او

Рафиқӣ дошт дар аълои магар ӯ

رفیقی داشت در اعلا مگر او

зи ҳурон гарчи саҳни боғи пар буд

ز حوران گرچه صحن باغ پر بود

Ду чашмаши серумаи мо зоғи пар буд

دو چشمش سرمه ما زاغ پر بود

Чунон аз пишгаҳ равшан шуд он нур

چنان از پیشگه روشن شد آن نور

Ки рӯҳи алқудс берун монад аз давр

که روح القدس بیرون ماند از دور

Чу равшан шуд зи нури ҳақи ҳаволӣ

چو روشن شد ز نور حق حوالی

Фиғони бардошти рӯҳи алқудси ҳоле

فغان برداشت روح القدس حالی

Ки эй Сайид агар оем фаротар

که ای سید اگر آیم فراتر

Бисӯзад беш азин партави марои пар

بسوزد بیش ازین پرتو مرا پر

Ту эй рӯҳи аломини пеши ҷанобӣ

تو ای روح الامین پیش جنابی

Ки шуд пайғомбаронро Зуҳраи обӣ

که شد پیغامبران را زهره آبی

Чаро чандини ғами шаҳ пар гирифтӣ

چرا چندین غم شه پر گرفتی

Ки банки луи днўт дар гирифтӣ

که بانک لو دنوت در گرفتی

Ҳазорон ҷони ҳамеи сӯзади дарин роҳ

هزاران جان همی سوزد درین راه

Турои гӯ пар бисӯз эй пайки даргоҳ

ترا گو پر بسوز ای پیک درگاه

намедонанд садиқони сар аз пой

نمی‌دانند صدیقان سر از پای

Ғами пар май хурии охири чунин ҷой

غم پر می‌خوری آخر چنین جای

Агрдри қурби ин ҳазрати хиромӣ

اگردر قرب این حضرت خرامی

Бисӯзӣ пар чаҳ марди ин мақомӣ

بسوزی پر چه مرد این مقامی

Ту эй рӯҳ аломин биншин ба даргоҳ

تو ای روح الامین بنشین به درگاه

Машав ранҷа ки лии вақти маъаи аллоҳ

مشو رنجه که لی وقت مع الله

Ту шогирд манӣ биншин ба сомон

تو شاگرد منی بنشین به سامان

Бипурс аз ман ки эҳсон чисту имон

بپرس از من که احسان چیست و ایمان

Гузашт аз навбати қўлои сқило

گذشت از نوبت قولاً ثقیلا

Ту бар дар бош акнӯн ҷбрӣило

تو بر در باش اکنون جبرئیلا

Туро дар андаруни парда раҳ нест

ترا در اندرون پرده ره نیست

Ки ҳар сарҳанги мард боргаҳ нест

که هر سرهنگ مرد بارگه نیست

Манам дар нури ҳақи парвонаи кирдор

منم در نور حق پروانه کردار

Туе дар пари товусии гирифтор

تویی در پر طاووسی گرفتار

Паноҳ аз ҳақи талаб аз пар чаҳ ҷӯӣ

پناه از حق طلب از پر چه جویی

Сухан дар сар равад аз пар чаҳ гӯйӣ

سخن در سر رود از پر چه گویی

Ҳазорон ҷони пари асрори ҳикмат

هزاران جان پر اسرار حکمت

Фидои ҷони он дарёии исмат

فدای جان آن دریای عصمت

зи рӯҳи алқудс чун бартари гузашт ӯ

ز روح القدس چون برتر گذشت او

з ҳар чаш пеш омад даргузашт ӯ

ز هر چش پیش آمد درگذشت او

Бақадр онҷо ки меҳтарро маҳал буд

بقدر آنجا که مهتر را محل بود

Зуҳали онҷо ба нисбат дар вҳл буд

زحل آنجا به نسبت در وحل بود

Чунон наздик ҳақ шуд ҷонаш аз нур

چنان نزدیک حق شد جانش از نور

Ки аз вай Ҷабраил афтод аз давр

که از وی جبرئیل افتاد از دور

Басӯрат онки ҷбрили амин буд

بصورت آنک جبریل امین بود

Ки як пари зи осмонаш бар замин

که یک پر ز آسمانش بر زمین

Чунон онҷои зи меҳтари давр буд ӯ

چنان آنجا ز مهتر دور بود او

Ки меҳтарро чу гнҷшгӣ намӯд ӯ

که مهتر را چو گنجشگی نمود او

Чу бигузашт аз ҷиҳати раҳи гашти борӣк

چو بگذشت از جهت ره گشت باریک

Ба охир шуд ба раби алъзаҳи наздик

به آخر شد به رب العزه نزدیک

Чаҳ гӯям ман дар он ҳазрат ки чун буд

چه گویم من در آن حضرت که چون بود

Ки он дам аз вуҷӯди худ бурун буд

که آن دم از وجود خود برون بود

Дар он қурбати дилаши пари мавҷи асрор

در آن قربت دلش پر موج اسرار

Вазони даҳшат зФонш рафт аз кор

وزان دهشت زفانش رفت از کار

Чу гули барги ҳаё хуй карда ҷонаш

چو گل برگ حیا خوی کرده جانش

Хаёли ваҳмро пай карда ҷонаш

خیال وهم را پی کرده جانش

з ҳис бигузашт вази ҷони ҳам гузар кард

ز حس بگذشت وز جان هم گذر کرد

Чу бе худ шуд зи худ дар ҳақ назар кард

چو بی خود شد ز خود در حق نظر کرد

Ҳамеи чандон ки чашмаш кор ме кард

همی چندان که چشمش کار می‌کرد

Дилаш дар чашм ӯ дидор ме кард

دلش در چشم او دیدار می‌کرد

Чу аз дарга ба хлўтгаҳ фурӯ рафт

چو از درگه به خلوتگه فرو رفت

Даромад нури раббонӣ ва ӯ рафт

درآمد نور ربانی و او رفت

Дар он ҳайбати Муҳамади монда бе кор

در آن هیبت محمد مانده بی کار

Муҳамад аз Муҳамади гашти безор

محمد از محمد گشت بیزار

Чу ҳақ медид кӯ мезад пару бол

چو حق می‌دید کو می‌زد پر و بال

Ба дилдорӣ саломаш гуфт дар ҳол

به دلداری سلامش گفت در حال

Аз он ҳолати дамӣ бо хешаш оварад

از آن حالت دمی با خویشش آورد

Саломӣ ва алейкӣ пешаш оварад

سلامی و علیکی پیشش آورد

Хитоб омад ки дъи нФски даруни ой

خطاب آمد که دع نفسک درون آی

Ба беисмъ ва бе интқи буруни ой

به بی یسمع و بی ینطق برون آی

Бихоҳ аз орзӯе ҳаст зудат

بخواه از آرزویی هست زودت

Чаро бе худ шудӣ охир чаҳ будат

چرا بی خود شدی آخر چه بودت

Кунун чун сӯхтӣ бар ҳам батон ро

کنون چون سوختی بر هم بتان را

Шафоат кун замонӣаматон ро

شفاعت کن زمانی امتان را

Ятемии вази ятемии ин бадеъ аст

یتیمی وز یتیمی این بدیع است

Ки халқ ҳар ду оламро шафиъ аст

که خلق هر دو عالم را شفیع است

Фақирии вази фақирии ин шигифт аст

فقیری وز فقیری این شگفت است

Ки аршу фарши сят ӯ гирифтаст

که عرش و فرش صیت او گرفتست

Марое ,гар ятемӣ гарчи дарвеш

مرایی، گر یتیمی گرچه درویش

Туроам ман турои ин аз ҳама беш

ترا ام من ترا این از همه بیش

Чаҳ бокаст аз фақирӣ , фақр фахраст

چه باکست از فقیری، فقر فخرست

Ки холи алўҷаҳи фӣ алдорин фақраст

که خال الوجه فی الدارین فقرست

Ту даригар ятемии ин чаҳ бим аст

تو دری گر یتیمی این چه بیم است

Ки дарро беҳтарини васфӣ ятем аст

که در را بهترین وصفی یتیم است

Ба охир чун насаб аз худ бурид ӯ

به آخر چون نسب از خود برید او

Ба гӯши ҷони салом ҳақ шунид ӯ

به گوش جان سلام حق شنید او

Нишоед гуфт танҳо хӯрд ин ро

نشاید گفت تنها خورد این را

Марои боду ибоди солеҳин ро

مرا باد و عباد صالحین را

Карӣмии байн ки чун кард ин қадаҳи нӯш

کریمی بین که چون کرد این قدح نوش

Накард ин халқи мискинро фаромӯш

نکرد این خلق مسکین را فراموش

Хитоб омад ки эй маъсӯми мутлақ

خطاب آمد که ای معصوم مطلق

Ту ҳақи дорӣу ҳқўрро расад ҳақ

تو حق داری و حقور را رسد حق

Бихоҳ ончат буд дархост кардан

بخواه آنچت بود درخواست کردن

зи ту дархости вази мо рост кардан

ز تو درخواست وز ما راست کردن

Чу раби алъзаҳ дар асрор омад

چو رب العزه در اسرار آمد

Паямбар низ дар гуфтор омад

پیمبر نیز در گفتار آمد

Ки ё раб умматӣ дорам гунаҳи кор

که یا رب امتی دارم گنه کار

БФзли худ зи оташи шани нигаҳи дор

بفضل خود ز آتش شان نگه دار

Бибин зорӣу дили сӯзии эшон

ببین زاری و دل سوزی ایشان

Лақоӣ хеш кун рӯзии эшон

لقای خویش کن روزی ایشان

Умеди ҷумла май доне вафо кун

امید جمله می‌دانی وفا کن

Ба лутфати ҷумларо ҳоҷат раво кун

به لطفت جمله را حاجت روا کن

Ҳамаи олам кафӣ хоканд эй пок

همه عالم کفی خاکند ای پاک

Мада бар боди умеди кафии хок

مده بر باد امید کفی خاک

Нагардад маликати дарёи мушавваш

نگردد ملکت دریا مشوش

Ки Ригии андарин дарё буд хуш

که ریگی اندرین دریا بود خوش

Чаҳ кам гардад зи баҳрӣ бе канора

چه کم گردد ز بحری بی کناره

Ки коҳӣ мекунад дар ваии назора

که کاهی می‌کند در وی نظاره

Агар раҳмат кунӣ бар халқи маҳшар

اگر رحمت کنی بر خلق محشر

Азин дарёи сар мӯе шавад тар

ازین دریا سر مویی شود تر

Бигуфт ин ва равон шуд булбули қудс

بگفت این و روان شد بلبل قدس

Машоми ҷонаши пари машк аз гули инс

مشام جانش پر مشک از گل انس

Машоми анбиёии баргузӣда

مشام انبیای برگزیده

Дарав нарасида то дар ӯ расида

درو نرسیده تا در او رسیده

Савораи анбиё аз раҳи расида

سواره انبیا از ره رسیده

Пиёда дар ркиб ӯ давида

پیاده در رکیب او دویده

Ҳамаи Каррӯбӣон пар баргушода

همه کروبیان پر برگشاده

Ба пари хоки раҳаш бар сари ниҳода

به پر خاک رهش بر سر نهاده

Нишаста қудсён дар дидаи боняш

نشسته قدسیان در دیده بانیش

Ки то бӯе биёмад аз мъониш

که تا بویی بیامد از معانیش

Чаҳ пиндорӣ ки хоки пои он садр

چه پنداری که خاک پای آن صدر

Надорад бар худованди ҷаҳони қадар

ندارد بر خداوند جهان قدر

Ба хоки пой ӯ савганд хӯрд ӯ

به خاک پای او سوگند خورد او

Ки лои ақсми бҳзо ёд кард ӯ

که لا اقسم بهذا یاد کرد او

Дамӣ эй садри дайни атторро бош

دمی ای صدر دین عطار را باش

Шафоати хоҳ ӯ шӯи корро бош

شفاعت خواه او شو کار را باش

Турои ман чун саги асҳоби Каҳфам

ترا من چون سگ اصحاب کهفم

Ки то ҳастам барин даргоҳи вақфам

که تا هستم برین درگاه وقفم

зи оби дидаи ғусл тавба кардам

ز آب دیده غسل توبه کردم

Магари хоки кафи пои ту гирдам

مگر خاک کف پای تو گردم

Манам дар фурқати он равзаи пок

منم در فرقت آن روضه پاک

Ки бар сар мекунам аз орзӯи хок

که بر سر می‌کنم از آرزو خاک

Агар рӯзӣ бидон майдони даройам

اگر روزی بدان میدان درآیم

Чаҳ гӯям зини хами чавгони броим

چه گویم زین خم چوگان برآیم

Ба оҳии бугсалами банди ҷаҳон ро

به آهی بگسلم بند جهان را

Ҳунутии созам аз хоки ту ҷон ро

حنوطی سازم از خاک تو جان را

Се ҳоҷат хоҳам аз даргоҳи ту ман

سه حاجت خواهم از درگاه تو من

Ки ҳастам сахти ҳоҷати хоҳи ту ман

که هستم سخت حاجت خواه تو من

Ки пеш аз марги ин дил дода дарвеш

که پیش از مرگ این دل داده درویش

Бибинад равзаи поки ту дар пеш

ببیند روضهٔ پاک تو در پیش

Дигар каз шоиронам нашмурӣ ту

دگر کز شاعرانم نشمری تو

Ба чашм шоиронам нанигарӣ ту

به چشم شاعرانم ننگری تو

Дигар чун ҷонам аз тан шуд пари озод

دگر چون جانم از تن شد پر آزاد

Ту дар бар гиряш ё раби чунин бод

تو در بر گیریش یا رب چنین باد

Дило ҷонро фидои роҳ ӯ кун

دلا جان را فدای راه او کن

Ба тақво рӯй дар даргоҳ ӯ кун

به تقوی روی در درگاه او کن

Ба дунёи дами зи дайни пок ӯ зан

به دنیا دم ز دین پاک او زن

Ба уқбои даст дар фитрок ӯ зан

به عقبی دست در فتراک او زن

Мисолӣ гӯямат зоҳир биандеш

مثالی گویمت ظاهر بیندیش

Касе роҳаст ҷомии пари асали пеш

کسی راهست جامی پر عسل پیش

Агар тифлӣ бадв гуяд бёром

اگر طفلی بدو گوید بیارام

Ки зери ин асал заҳраст дар ҷом

که زیر این عسل زهرست در جام

Чу аз Тифли он сухан дорад шунида

چو از طفل آن سخن دارد شنیده

Блошки даст аз он дорад кашида

بلاشک دست از آن دارد کشیده

Турои чандин паямбар карда огоҳ

ترا چندین پیمبر کرده آگاه

Ки хоҳад буд кории саъб бар роҳ

که خواهد بود کاری صعب بر راه

Бигуфт Тифли ҷустии роҳи парҳез

بگفت طفل جستی راه پرهیز

Бигуфт анбиё аз роҳ бархез

بگفت انبیا از راه برخیز

Худоёи нури дайни ҳам роҳ мо кун

خدایا نور دین هم راه ما کن

Муҳамадро шафоати хоҳ мо кун

محمد را شفاعت خواه ما کن

зи кор мо магардон хашмнокаш

ز کار ما مگردان خشمناکش

зи мо хушнӯди гардони ҷони покаш

ز ما خشنود گردان جان پاکش

Тҳити бод беш аз сад ҳазорон

تحیت باد بیش از صد هزاران

Бирав аз ҳақи взў бар ҷамъи ёрон

برو از حق وزو بر جمع یاران

Хусусан чори ёри поки гавҳар

خصوصاً چار یار پاک گوهر

Абубакру умр , Усмону ҳайдар

ابوبکر و عمر، عثمان و حیدر

Набӣ фармуд коишоннди анҷум

نبی فرمود کایشانند انجم

Боиҳми аФтдитми аҳдитм

بایهم افتدیتم اهدیتم