Шунӯдами ман ки мӯшӣ дар биёбон

شنودم من که موشی در بیابان

Магар дид уштуриро бе нигаҳи бон

مگر دید اشتری را بی نگه‌بان

Маҳораш сахт бигирифт ва давон шуд

مهارش سخت بگرفت و دوان شد

Ки то уштури босонӣ равон шуд

که تا اشتر بآسانی روان شد

Чу оварадаш бсўрохӣ ки будаш

چو آوردش بسوراخی که بودش

Набӯдаш ҷои он уштур чаҳ судаш

نبودش جای آن اشتر چه سودش

Бадв гуфт уштур эй гум карда роҳат

بدو گفت اشتر ای گم کرده راهت

Ман инак омадами кӯи ҷойгоҳат

من اینک آمدم کو جایگاهت

Туро чун нест аз сустии срхўиш

ترا چون نیست از سستی سرخویش

Бад-ӣни ъдти марои оре бар хеш

بدین عدت مرا آری بر خویش

Куҷо ояд буруни танги равзан

کجا آید برون تنگ روزن

Чу ман уштури бад-ӣни сӯрохи сӯзан

چو من اشتر بدین سوراخ سوزن

Бирав аз ҷон худ баргир ин бор

برو از جان خود برگیر این بار

Ки уштур гурба афтодаст ин кор

که اشتر گربه افتادست این کار

Бирав дами даракаш эй мӯши сияҳи сар

برو دم درکش ای موش سیه سر

Ки натавонӣ шуд уштурро сияҳ гар

که نتوانی شد اشتر را سیه گر

Бирав эй мӯри худро хонаи ҷӯй

برو ای مور خود را خانهٔ جوی

Сухан дар хӯрд худ аз донаи гӯй

سخن در خورد خود از دانهٔ گوی

Туро эй мӯри азони дил хуш фитодаст

ترا ای مور ازآن دل خوش فتادست

Ки кейки ту иморӣ каш фитодаст

که کیک تو عماری کش فتادست