Бпрсидм дар он дам аз падари ман
بپرسیدم در آن دم از پدر من
Ки чунӣ ? гуфт чунам эй писари ман ?
که چونی؟ گفت چونم ای پسر من ؟
зи ҳайрати пой аз сар ме надонам
ز حیرت پای از سر میندانم
Дилами гуми гашт дигар ме надонам
دلم گم گشت دیگر میندانم
Нагардад ин камони кори дида
نگردد این کمانِ کاردیده
Ба бозӣ чу ман перӣ кашида
به بازی چو من پیری کشیده
Чунин дарё ки олам мекунад нӯш
چنین دریا که عالم میکند نوش
з чун ман қатрае брноўрди ҷӯш
ز چون من قطرهای برناورد جوش
Бадв гуфтам ки чизеи гӯии охир
بدو گفتم که چیزی گوی آخر
Ки саргардон шудам чун гӯии охир
که سرگردان شدم چون گوی آخر
Ҷавобам дод к-эии донандаи фарзанд
جوابم داد کای داننده فرزند
Ба фазли ҳақ ба ҳар бобии ҳунарманд
به فضل حق به هر بابی هنرمند
зи ғифлат худ намоедам ҳамаи умр
ز غفلت خود نماییدم همه عمر
Чаҳ гӯям ? жож хойидам ҳамаи умр
چه گویم؟ ژاژ خاییدم همه عمر
Бохри дам чунин гуфт он накукор
بآخر دم چنین گفت آن نکوکار
Худованди Муҳамадро накӯи дор
خداوند محمد را نکو دار
Падар ин гуфт ва модар гуфт омин
پدر این گفت و مادر گفت آمین
Вазони пас зу ҷудо шуд ҷони ширин
وزان پس زو جدا شد جان شیرین
Худоё гуфт ин ҳар ду гиромӣ
خدایا گفت این هر دو گرامی
Ба фазлати меҳр бар на бар тамомӣ
به فضلت مهر بر نه بر تمامی
Агарчӣ гарданами зер гуноҳ аст
اگرچه گردنم زیر گناه است
Дуои ин ду перам ҳрз роҳаст
دعای این دو پیرم حرز راهست
Бибин ё раби ду пери нотавон ро
ببین یا رب دو پیر ناتوان را
Бадишони бахши ҷони ин ҷавон ро
بدیشان بخش جان این جوان را
Ту он пери накӯи дилро накӯи дор
تو آن پیر نکو دل را نکو دار
Фурӯғи нури имони шамъ ӯ дор
فروغ نور ایمان شمع او دار
Дар имон ёфт мӯӣ ӯ сипедӣ
در ایمان یافت موی او سپیدی
Мадораш дар саводи ноумедӣ
مدارش در سواد ناامیدی
Ба даргоҳи ту бози афтодаи кораш
به درگاه تو باز افتاده کارش
Ба фазли хештани даҳ зинҳораш
به فضل خویشتن ده زینهارش
Дар он танагии гӯраш ҳамнафас бош
در آن تنگی گورش همنفس باش
Дар он зери заминаши даст рас бош
در آن زیر زمینش دسترس باش
Кафанро ҳалаи гардон дар бар ӯ
کفن را حله گردان در بر او
Баборони абри раҳмат бар сар ӯ
بباران ابر رحمت بر سر او
Чу бо хокӣ шуд он шахси заъифаш
چو با خاکی شد آن شخص ضعیفش
Ба покии бод бар ҷони шарифаш
به پاکی باد بر جان شریفش
зи ҷони Мустафои нури алии нур
ز جان مصطفی نور علی نور
Ба ҷонаш май расон то нафха ӣ сур
به جانش میرسان تا نفخهی سور
Гуноҳаш афв кун ҷонаши қавии дор
گناهش عفو کن جانش قوی دار
Ба нури дайни дилашро мстўии дор
به نور دین دلش را مستوی دار
Худоёи пеши шоҳони марди музтар
خدایا پیش شاهان مرد مضطر
Шавад бо теғ ва бо карбоси ҳам бар
شود با تیغ و با کرباس هم بر
Чу ман дидам ки халқоне ки рафтанд
چو من دیدم که خلقانی که رفتند
Ҳамаи як теғ дар карбос хуфтанд
همه یک تیغ در کرباس خفتند
Тани ман аз кафан карбос оварад
تن من از کفن کرباس آورد
ЗФонми теғ чун алмос оварад
زفانم تیغ چون الماس آورد
Кунун карбос ва теғ овардаам ман
کنون کرباس و تیغ آوردهام من
Басии доғ ва дареғ овардаам ман
بسی داغ و دریغ آوردهام من
Ту хоҳӣ хону хоҳии рони ту доне
تو خواهی خوان و خواهی ران تو دانی
Кигар ронӣ вагар хуонеи туоне
که گر رانی و گر خوانی توانی
Сухан бо дардтар зин кас надидаст
سخن با دردتر زین کس ندیدست
Казин ҳар байти хӯнӣ май чакидаи сет
کزین هر بیت خونی میچکیدهست