Шунӯдами ман аз он донандаи устод
شنودم من از آن داننده استاد
Ки чун ибодии андар назъ афтод
که چون عبادی اندر نزع افتاد
Даромад пеш ӯ аббоса ногоҳ
درآمد پیش او عباسه ناگاه
зи пой афтода дидаш бар сари роҳ
ز پای افتاده دیدش بر سر راه
зи сайлоби аҷал мадҳуш гашта
ز سیلاب اجل مدهوش گشته
зи посухи булбулаш хомӯш гашта
ز پاسخ بلبلش خاموش گشته
Бадв гуфт эй латифи нағзи гуфтор
بدو گفت ای لطیف نغز گفتار
ЗФонт дар сухани гуфтани шукри бор
زفانت در سخن گفتن شکر بار
Ту то пеши сухан гӯйон нишастӣ
تو تا پیش سخنگویان نشستی
Ҳамаи дасти сухан гӯйон бибастӣ
همه دست سخنگویان ببستی
Чаро гаштии чунин хомӯши бекор ?
چرا گشتی چنین خاموش بیکار ؟
Чу буд он ҳирс бисёрат ба гуфтор
چو بود آن حرص بسیارت به گفتار