Сипеҳри дайни умри хуршеди хитоб

سپهر دین عمر خورشید خطاب

Чароғи ҳашт ҷинати шамъи асҳоб

چراغ هشت جنت شمع اصحاب

Чаҳ шамъии коФтоби номбурдор

چه شمعی کآفتاب نامبردار

Тавоф ӯ кунад парвонаи кирдор

طواف او کند پروانه کردار

Азин партав ки буд он шамъи дайн ро

ازین پرتو که بود آن شمع دین را

Наме шоисти ҷузи хулди барин ро

نمی‌شایست جز خلد برین را

Агар ӯ қутби дайн ҳақ набӯдӣ

اگر او قطب دین حق نبودی

Камоли шаръро равнақ набӯдӣ

کمال شرع را رونق نبودی

зи баҳри сар баридан сар бидод ӯ

ز بهر سر بریدن سر بداد او

Бидон шуд то срорди сари ниҳод ӯ

بدان شد تا سرآرد سر نهاد او

Чу оҳанги сари шамъ ҳудо кард

چو آهنگ سر شمع هدی کرد

Ба пеши тои тоҳои сар фидо кард

به پیش طای طاها سر فدا کرد

Чу чашми ҷон ӯ асрор байн шуд

چو چشم جان او اسرار بین شد

Шакаш бархест мушкилҳо яқин шуд

شکش برخاست مشکلها یقین شد

Шариъатро камоли афзуди аввал

شریعت را کمال افزود اول

зи чли мардони яке ӯ буд аввал

ز چل مردان یکی او بود اول

Расӯлаш гуфтгар будӣ дигар кас

رسولش گفت گر بودی دگر کس

Набии ҷуз ман набӯдӣ ҷузи умри кас

نبی جز من نبودی جز عمر کس

Худованди ҷаҳон аз нури ҷонаш

خداوند جهان از نور جانش

Суханҳо гуфта бе ӯ бар зФонш

سخنها گفته بی او بر زفانش

Чу ҳақро ҳалқа дар гӯш кард ӯ

چو حق را حلقهٔ در گوش کرد او

Баномаши заҳри қотил нӯш кард ӯ

بنامش زهر قاتل نوش کرد او

Аз он брхўиштн заҳр озмудӣ

از آن برخویشتن زهر آزمودی

Ки сад трёқи форуқяш будӣ

که صد تریاق فاروقیش بودی

Чунон шуд зулм дар айём ӯ гум

چنان شد ظلم در ایام او گم

Ки ашкӣ дар миёни баҳри қулзум

که اشکی در میان بحر قلزم

Ҷаҳон аз адл ӯ осӯда гашта

جهان از عدل او آسوده گشته

Ситам аз бим ӯ нобӯда гашта

ستم از بیم او نابوده گشته

Аҷамро то қиёмати дргшодаҳ

عجم را تا قیامت درگشاده

Ҳазор ва шаст вшши минбари ниҳода

هزار و شصت وشش منبر نهاده