Амири аҳли дайни устоди қуръон

امیر اهل دین استاد قرآن

Амӣралмуъминӣни Усмони ъФон

امیرالمؤمنین عثمان عفان

Гузин хоҷа кунин бӯда

گزین خواجه کونین بوده

Бдомодиш зўолнўрин бӯда

بدامادیش ذوالنورین بوده

Агар ҳаламу ҳаёи гаштии мусаввир

اگر حلم و حیا گشتی مصور

з зўолнўрин будандӣ мунаввар

ز ذوالنورین بودندی منور

Ҳаё имонаст ё ҷузвӣ з имонаст

حیا ایمانست یا جزوی ز ایمانست

Баҳри ваҷҳе ки ҳаст аз нур Усмонаст

بهر وجهی که هست از نور عثمانست

Нигини ҳалқаи ҳалам ва ҳаё ӯст

نگین حلقهٔ حلم و حیا اوست

Сари аҳрору тоҷ асхё ӯст

سر احرار و تاج اسخیا اوست

Чу девони илоҳӣ бо ҳам андохт

چو دیوان الهی با هم انداخت

зи қидмати шамаи дръолми андохт

ز قدمت شمهٔ درعالم انداخت

Ҳамаи дарҷамъа ӯ меҳмон ӯйем

همه درجمع او مهمان اوییم

Ҳамаи аҷрии хур девон ӯйем

همه اجری خور دیوان اوییم

Дроўли умр дар қуръон ҳақ кард

دراول عمر در قرآن حق کرد

Дар охири хештани қурбон ҳақ кард

در آخر خویشتن قربان حق کرد

зи баси кӯи хӯн қуръон хӯрд аз оғоз

ز بس کو خون قرآن خورد از آغاز

Магар зон хӯрд қуръони хӯн ӯ боз

مگر زان خورد قرآن خون او باز

Расида буд пеши сибғаи аллоҳ

رسیده بود پیش صبغه الله

Ки хунаши сибғаи аллоҳи гашт ногоҳ

که خونش صبغه الله گشت ناگاه

Ки кард онро зи паии дунёии ғаддор

که کرد آن را ز پی دنیای غدار

Надонам то ки буд онро раводор

ندانم تا که بود آن را روادار

На майли дунёӣ ғаддор карданд

نه میل دنیای غدار کردند

Ки бо мардони дайни ин кор карданд

که با مردان دین این کار کردند

Якеро бар сар қуръон бикушта

یکی را بر سر قرآن بکشته

Якеро дар намоз осон бикушта

یکی را در نماز آسان بکشته

Якеро заҳри дил аз бар фиканда

یکی را زهر دل از بر فکنده

Яке дар крблобӣ сар фиканда

یکی در کربلابی سر فکنده

Азин бигузар худоро бош косл ӯст

ازین بگذر خدا را باش کاصل اوست

Дигар сари Берна ва дар саркаш эй дӯст

دگر سر برنه و در سرکش ای دوست