Савори дайни писар ъам паямбар

سوار دین پسر عم پیمبر

Шуҷоъи садри соҳиби ҳавзи кавсар

شجاع صدر صاحب حوض کوثر

Ба тани рустами савори Рахши длдл

به تن رستم سوار رخش دلدل

Бадали ғаввоси дарёии таваккул

بدل غواص دریای توکل

Алии алқтъи афзали айём ӯ буд

علی القطع افضل ایام او بود

Алӣ алҳақ ҳаҷаи алислом ӯ буд

علی الحق حجه الاسلام او بود

Мунодии слўнӣ дараҷаон дод

منادی سلونی درجهان داد

Бики рамз аз ду олами сад нишон дод

بیک رمز از دو عالم صد نشان داد

Чунин бояд намоз ар аҳли розӣ

چنین باید نماز ار اهل رازی

Ки то бошад намози ту намозӣ

که تا باشد نماز تو نمازی

Чунон шуд дар намоз аз нури ҳақи ҷонаш

چنان شد در نماز از نور حق جانش

Ки аз поӣӣ бурун карданд пайконаш

که از پائی برون کردند پیکانش

Намозаш чун чунин бошад гузида

نمازش چون چنین باشد گزیده

Ба алҳмдш чунон гардад бурӣда

به الحمدش چنان گردد بریده

зи ҷўдши абри дарёи пуртӯй буд

ز جودش ابر دریا پرتوی بود

Ба чашмаши олимии пари зари ҷӯй буд

به چشمش عالمی پر زر جوی بود

Ту эй зари зарди гирд аз ноумедӣ

تو ای زر زرد گرد از ناامیدی

Ту низ эй сим мекун ин сипедӣ

تو نیز ای سیم میکن این سپیدی

Ки чун ин сурхи рӯи сабз раҳ шуд

که چون این سرخ رو سبز ره شد

Сипеду зард бар чашмаш сияҳ шуд

سپید و زرد بر چشمش سیه شد

Зиҳии садрӣ ки то бунёди дайн буд

زهی صدری که تا بنیاد دین بود

Дилаши асрори дону роҳи байн буд

دلش اسرار دان و راه بین بود

зи тифлӣ то ки худро пер кардӣ

ز طفلی تا که خود را پیر کردی

Барин дунёии дун такбир кардӣ

برین دنیای دون تکبیر کردی

Чу дунёи оташ ва ту шер будӣ

چو دنیا آتش و تو شیر بودی

Аз он маънии зи дунёи сайр будӣ

از آن معنی ز دنیا سیر بودی

Агарчӣ кам нишинад гуруснаи шер

اگرچه کم نشیند گرسنه شیر

Нахурдӣ нони дунёи як шиками сайр

نخوردی نان دنیا یک شکم سیر

Аз он ҷустӣ ба дунёи фақру фоқа

از آن جستی به دنیا فقر و فاقه

Ки дунё буд пешати се талоқа

که دنیا بود پیشت سه طلاقه

Ало ё дар таассуби ҷонати рафта

الا یا در تعصب جانت رفته

Гуноҳи халқ бо девонати рафта

گناه خلق با دیوانت رفته

зи нодонии дилии пари зарқу пари макр

ز نادانی دلی پر زرق و پر مکر

Гирифтори алии гаштӣу бўбкр

گرفتار علی گشتی و بوبکر

Гуҳии ин як буд назд ту мақбул

گهی این یک بود نزد تو مقبول

Гуҳии он як шавад аз кори маъзул

گهی آن یک شود از کار معزول

Грини як багар он дигари туро чаҳ

گرین یک به گر آن دیگر ترا چه

Чу ту чун ҳалқа бар дар туро чаҳ

چو تو چون حلقهٔ بر در ترا چه

Ҳамаи умрати дарин меҳнат нишастӣ

همه عمرت درین محنت نشستی

Надонам то худоро кӣ парастӣ

ندانم تا خدا را کی پرستی

Туро чанд аз ҳавои роҳи худои гир

ترا چند از هوا راه خدا گیر

Худоятгар азин пурсади марои гир

خدایت گر ازین پرسد مرا گیر

Яқин донам ки фардои пеши ҳалқа

یقین دانم که فردا پیش حلقه

Яке гирданд ҳафтод ва ду фирқа

یکی گردند هفتاد و دو فرقه

Чаҳ гӯям ҷумлагар зишт ар нкўинд

چه گویم جمله گر زشت ار نکویند

Чу некӯи бенгарӣ ҷӯён ӯйанд

چو نیکو بنگری جویان اویند

Худоёи нафаси саркашро забун кун

خدایا نفس سرکش را زبون کن

Фузулӣ аз димоғи мо бурун кун

فضولی از دماغ ما برون کن

Дили моро бахуди машғӯли гардон

دل ما را بخود مشغول گردان

Таассуби ҷӯйро маъзули гардон

تعصب جوی را معزول گردان