Сарои худ ба ғорат дод шоҳӣ

سرای خود به غارت داد شاهی

Дар афтоданди ғоратро сипоҳӣ

درافتادند غارت را سپاهی

Ғуломии пеши шоҳи истод бар пой

غلامی پیش شاه ایستاد بر پای

Дарон ғорат намеҷанбед аз ҷой

در آن غارت نمی‌جنبید از جای

Яке гуфташ ки ғорат кун замонӣ

یکی گفتش که غارت کن زمانی

Кигар судӣ буд набӯд зӣоне

که گر سودی بود نبود زیانی

Бихандед ӯ ки ин бар ман ҳаромаст

بخندید او که این بر من حرامست

Ки рӯй шоҳи суд ман тамомаст

که روی شاه سود من تمامست

Маро дар рӯй шаҳ кардани нигоҳӣ

مرا در روی شه کردن نگاهی

Басии хуштар ки аз ма то бмоҳӣ

بسی خوش‌تر که از مه تا به ماهی

Дили шаҳи гашти хуррами зони ягона

دل شه گشت خرم زان یگانه

Ҷавоҳири хости ҳоле аз хазона

جواهر خواست حالی از خزانه

Басии ҷавҳар ба эъзоз ва накӯ дошт

بسی جوهر به اعزاز و نکو داشت

Бадасти хештан дар пеш ӯ дошт

بدست خویشتن در پیش او داشت

Ки баргир онч май хоҳии турои бод

که برگیر آنچ می‌خواهی ترا باد

Ки кардӣ эй гиромии ҷони ман шод

که کردی ای گرامی جان من شاد

Ғуломаши даст худ бикшод аз ҳам

غلامش دست خود بگشاد از هم

Сарангушт шаҳ бигирифт муҳкам

سرانگشت شه بگرفت محکم

Ки моро кор бо ин аўФтодст

که ما را کار با این اوفتادست

Чаҳ ҷавҳар чаҳ хазона ҷумла бодаст

چه جوهر چه خزانه جمله بادست

Чу ту ҳастӣ марои дигар ҳама ҳаст

چو تو هستی مرا دیگر همه هست

Ҳама дастам диҳад чун ту диҳии даст

همه دستم دهد چون تو دهی دست

Ҳаме ҳаргиз мабод он рӯзро нур

همی هرگز مباد آن روز را نور

Ки ман аз ту бидӯни ту шавам давр

که من از تو بدون تو شوم دور

Чу ҷонон омад аз ҷон кам наёяд

چو جانان آمد از جان کم نیاید

Ҳамаи ин ҷӯии ту кон кам наёяд

همه این جوی تو کان کم نیاید

Ду гетиро наҷуед ҳар ки мардаст

دو گیتی را نجوید هر که مردست

Якеро ҷӯяд ӯ кин ҳар ду гирдаст

یکی را جوید او کین هر دو گردست

Чу ҳар лиззат ки дар ҳар ду ҷаҳон ҳаст

چو هر لذت که در هر دو جهان هست

Туро дар ҳазрат ӯ беш аз он ҳаст

ترا در حضرت او بیش از آن هست

Чаро пас тарки ду ҷаҳон ме нагирӣ

چرا پس ترک دو جهان می‌نگیری

Чу муштоқони пай он ме нагирӣ

چو مشتاقان پی آن می‌نگیری

Якеро хоҳ то дар раҳ наМонӣ

یکی را خواه تا در ره نمانی

Фалак рӯ бош то дар чаҳ наМонӣ

فلک‌رو باش تا در چه نمانی

Шўоғл давр кун машғӯл ӯ шӯ

شواغل دور کن مشغول او شو

Чу худро гум кунӣ дар ҳақи Фрўшў

چو خود را گم کنی در حق فروشو

Агар аз дидаи худ даври уфтӣ

اگر از دیدهٔ خود دور افتی

Ҳаме дар олами пари нури уфтӣ

همی در عالم پرنور افتی

Биҳишти одам ба ду гандум бидодаст

بهشت آدم به دو گندم بدادست

Ту ҳам бифурӯш агар карт фитодаст

تو هم بفروش اگر کارت فتادست

На Сайид гуфт баъзеро ба тадбир

نه سید گفت بعضی را به تدبیر

Сӯии ҷинати кашанд онгаҳ ба занҷир

سوی جنت کشند آنگه به زنجیر

Агар ҷонро бихоҳад буд дидор

اگر جان را بخواهد بود دیدار

Чаҳ бошӣ ҳашт ҷинатро харидор

چه باشی هشت جنت را خریدار