Чаро будӣ чу будӣ карт афтод

چرا بودی چو بودی کارت افتاد

Чаҳ гӯям ақаба душворат афтод

چه گویم عقبه دشوارت افتاد

Туро чаҳ ҷурми коўрдндт эй дӯст

ترا چه جرم کآوردندت ای دوست

Туе дар роҳи маънии мағз ҳар пӯст

تویی در راه معنی مغز هر پوست

Маодин мағз арқонаст лекин

معادن مغز ارکانست لیکن

Наботаст онгаҳе мағзи маодин

نباتست آنگهی مغز معادن

Взўи мағзи наботи афтодаи ҳайвон

وزو مغز نبات افتاده حیوان

Вазони пас мағзи ҳайвони гашти инсон

وزان پس مغز حیوان گشت انسان

зи инсон анбиё гашта хулоса

ز انسان انبیا گشته خلاصه

Вазишони Сайиди содоти хосса

وزیشان سید سادات خاصه

Азин ҳафт осмон дар роҳи маънӣ

ازین هفت آسمان در راه معنی

Бибояд рафт то даргоҳи мавло

بباید رفت تا درگاه مولی

Ҳаме ҳарчӣ аз камол асл давраст

همی هرچه از کمال اصل دورست

Азуи табъи ҳақиқати байни нФўрст

ازو طبع حقیقت بین نفورست

Ҷамодӣ бӯда ҳе шудӣ ту

جمادی بودهٔ حیی شدی تو

Куҷои лошии бадӣ шиӣӣ шудӣ ту

کجا لاشی بدی شیئی شدی تو

Чунон хоҳам ки бар тартиби аввал

چنان خواهم که بر ترتیب اول

Надории як нафаси худро маъаттал

نداری یک نفس خود را معطل

зи ртбти сӯй ртбт менаҳй гом

ز رتبت سوی رتبت می‌نهی گام

Бурун май ое аз як як хами дом

برون می‌آیی از یک یک خم دام

Ниҳодати пар гиреҳ бандаст ҷон ро

نهادت پر گره بندست جان را

Аз он ҷон менабинӣ он ҷаҳон ро

از آن جان می‌نبینی آن جهان را

Ниҳодати пар гиреҳ карданд аз оғоз

نهادت پر گره کردند از آغاز

Ба як як дам шавад як як гиреҳи боз

به یک یک دم شود یک یک گره باز

Чаҳ доне эй ба зери кӯҳи зода

چه دانی ای به زیر کوه زاده

Ки ту зер чаҳ бории аўФтодаҳ

که تو زیر چه باری اوفتاده

Касеро зери кӯҳии прўриднд

کسی را زیر کوهی پروریدند

Ба зери бор кӯҳаш овареданд

به زیر بار کوهش آوریدند

Ҷаҳонии бор бар пушташ ниҳоданд

جهانی بار بر پشتش نهادند

Ба зери бори кӯҳаш хуй доданд

به زیر بار کوهش خوی دادند

Ма аз кӯҳаст бор ӯ ва ӯ мӯр

مه از کوهست بار او و او مور

Ҳама офоқ хуршедаст ӯ кӯр

همه آفاق خورشیدست او کور

Чу баргиранд азуи бори гарон ро

چو برگیرند ازو بار گران را

Ба як соъат бибинад он ҷаҳон ро

به یک ساعت ببیند آن جهان را

Шкибоӣии бҷон ӯ даройад

شکیبائی بجان او درآید

Ҳамаи олами нишон ӯ барояд

همه عالم نشان او برآید

Чу нур ҷовдон ояд ба пешаш

چو نور جاودان آید به پیشش

Фурӯ монад аҷаб ояд зи хешаш

فرو ماند عجب آید ز خویشش

Ба дил гуяд ки чун гаштами чунин ман

به دل گوید که چون گشتم چنین من

зи шак чун омадами сӯии яқини ман

ز شک چون آمدم سوی یقین من

Манам ин ё ним ман инат бшгФт

منم این یا نیم من اینت بشگفت

Ки нури ман ҳама офоқ бигирифт

که نور من همه آفاق بگرفت

Чу нобӣнои модарзод ногоҳ

چو نابینای مادرزاد ناگاه

Ки ёбад нури чашми худ ба як роҳ

که یابد نور چشم خود به یک راه

Чу бинад равшанои ҷаҳон ӯ

چو بیند روشنایی جهان او

Чигуна хира монад он замон ӯ

چگونه خیره ماند آن زمان او

Туро ҳамчун сроиди зиндагонӣ

ترا همچون سرآید زندگانی

Дар он олам ба айнаи ҳам чунонӣ

در آن عالم به عینه هم چنانی

Аз он торики ҷо чун даври гардӣ

از آن تاریک جا چون دور گردی

Қарини олами пари нури гардӣ

قرین عالم پر نور گردی

Аҷаби мотии дарони чандон аҷоиб

عجب ماتی درآن چندان عجایب

Ғарибат ояд он чандон ғароиб

غریبت آید آن چندان غرایب

Ҳамеи чандон ки чашм ту кунад кор

همی چندان که چشم تو کند کار

Ҳамеи хуршеди бинии зарраи кирдор

همی خورشید بینی ذره کردار

Дар он ҳазрат ки имкон субутаст

در آن حضرت که امکان ثبوتست

Фалак чун дастбоф анкабутаст

فلک چون دستباف عنکبوتست

Куҷои онҷои вуҷӯди каси намояд

کجا آنجا وجود کس نماید

Намад чун дар бар атласи намояд

نمد چون در بر اطلس نماید

Ба пеши офтоби олами орой

به پیش آفتاب عالم آرای

Куҷо монад вуҷӯди соя бар ҷой

کجا ماند وجود سایه بر جای

Аз он пас парда ҳастӣ даройад

از آن پس پرده هستی درآید

Сар аз рифъати сӯии пастии даройад

سر از رفعت سوی پستی درآید

Ҳаме чндонк кардӣ неку бади ту

همی چندانک کردی نیک و بد تو

Ҳамаи омодаи бинии гирди худ ту

همه آماده بینی گرد خود تو

Агар бад карда зери ҳиҷобӣ

اگر بد کردهٔ زیر حجابی

Вагарна бо бузургони ҳам рикобӣ

وگرنه با بزرگان هم رکابی

Ба некӣу бадӣ дар кори хешӣ

به نیکی و بدی در کار خویشی

Ҳамаи оиинҳءи кирдори хешӣ

همه آیینهء کردار خویشی

Агар некаст вагар бади кору кирдор

اگر نیکست و گر بد کار و کردار

Шавад дар пеш рӯй ту падедор

شود در پیش روی تو پدیدار