Расед он перро сари илоҳӣ

رسید آن پیر را سرّ الهی

Ки мардии зи он мо гар дид хоҳӣ

که مردی ز آنِ ما گر دید خواهی

Бирав сӯии хароботу нишони хоҳ

برو سوی خرابات و نشان خواه

Ки перии сети он зи ҳмолони ин роҳ

که پیری‌ست آن ز حمّالانِ این راه

Биёмад марду шарҳи ҳол ӯ хост

بیامد مرد و شرح حال او خواست

Бадв гуфтанд дай шуд кор ӯ рост

بدو گفتند دی شد کار او راست

Ба сад зорӣу ғами даии марди ӣнҷо

به صد زاری و غم دی مرد اینجا

Ҷаҳон бар худ ба сардии баради ӣнҷо

جهان بر خود به سردی برد اینجا

Сипедаши мӯӣ буд ва рӯй зардӣ

سپیدش موی بود و روی زردی

Ҳамаи ҳмолии хам хона кардӣ

همه حمّالیِ خُم‌خانه کردی

Ҳамеи барадии сабуии хамр бар дӯш

همی‌بردی سبوی خَمر بر دوش

Вале ҳаргиз накардӣ қатрае нӯш

ولی هرگز نکردی قطره‌ای نوش

Ба ҳар гомӣ ки дар раҳ барграфтӣ

به هر گامی که در ره برگرفتی

Ба сӯзи ҷону дард дил бигуфтӣ

به سوزِ جان و دردِ دل بگفتی

Ки « эй доранда ӣ дунёу дайни ҳам

که«ای دارنده‌ی دنیا و دین هم

Бубахш онро ки онаш нест ва ин ҳам »

ببخش آنرا که آنش نیست و این هم»