Магари мардии зи мардони талаби кор
مگر مردی ز مردان طلبکار
Ба гирди гӯри мардони гашт бисёр
به گِردِ گورِ مردان گشت بسیار
Шабӣ май гашти хуши хуши гирди хокӣ
شبی میگشت خوش خوش گرد خاکی
Ба гӯш ӯ расед овози покӣ
به گوشِ او رسید آواز پاکی
Ки то кӣ гӯри мардонро парастӣ ?
که تا کی گور مردان را پرستی؟
Ба гирди кори мардони гирду рстӣ
به گِردِ کار مردان گَرد و رستی
Ту дар бечорагии аввали қадам на
تو در بیچارگی اول قدم نه
Вазони пас сар сӯй хон карам на
وزان پس سر سوی خوان کرم نه
Чу он хон карамро баркашиданд
چو آن خوان کرم را برکشیدند
Гунаҳи корони осӣ дар расиданд
گنه کاران عاصی در رسیدند
Чу хонро пеш ълиўн ниҳоданд
چو خوان را پیش علیون نهادند
Сари дарбони з дар берун ниҳоданд
سر دربان ز در بیرون نهادند
Чу даравонро з дар беруни ниҳодаи сет
چو دروان را ز در بیرون نهادهست
Ҳар он касро ки бояд дар кушодаи сет
هر آن کس را که باید در گشادهست
Агар ту бегуноҳигар гунаҳи кор
اگر تو بیگناهی گر گنهکار
Бихон биншин ки султон медиҳад бор
به خوان بنشین که سلطان میدهد بار
Чун он хон карам густарда омад
چون آن خوان کرم گسترده آمد
Ҳамаи кирдори бад нокарда омад
همه کردار بد ناکرده آمد
Машав эй осии бечораи навмед
مشو ای عاصیِ بیچاره نومید
Ки чун пайдо шавад ишроқи хуршед
که چون پیدا شود اشراق خورشید
Агар уфтад ба қасри подшоиӣ
اگر افتد به قصر پادشایی
Ҳам уфтад низ бар кунҷи гадоӣ
هم افتد نیز بر کنج گدایی
Касе ков бараҳнааст имрӯз дар роҳ
کسی کاو برهنه است امروز در راه
Дарав ба тобади он хуршеди даргоҳ
در او بِه تابد آن خورشید درگاه
Чу кор мухлисон омад хатарнок
چو کار مخلصان آمد خطرناک
Гунаҳкорон баранд ин гӯии чолок
گنهکاران برند این گویْ چالاک
Набинад марди худбини подшо ро
نبیند مرد خودبین پادشا را
Анин алмзнбин бояд худо ро
انین المذنبین باید خدا را
Дарин раҳ нест худбинии хуҷаста
درین ره نیست خودبینی خجسته
Тании лоғари дилӣ бояд бхстаҳ
تنی لاغر دلی باید بخسته