Паноҳи ман бҳиӣ кӯ намирад
پناه من به حیّی کو نمیرد
Боҳии узри сад исёни пазирад
به آهی عذر صد عصیان پذیرد
Қадими лами изли маъбуди бичўн
قدیم لم یزل معبود بیچون
Падеди орандаи ин ҳафт гардун
پدید آرندهٔ این هفت گردون
БроФрозндаҳи чархи мудаввар
برافرازندهٔ چرخ مدور
БроФрўзндаҳи хуршеди анвар
برافروزندهٔ خورشید انور
Қадиму қодир ва гуёу бино
قدیم و قادر و گویا و بینا
Самиъу олам ва бе мислиу ҳамто
سمیع و عالم و بی مثل و همتا
Кариму роҳму ғаффору саттор
کریم و راحم و غفار و ستار
Кабӣру ҳокиму қаҳҳору ҷаббор
کبیر و حاکم و قهار و جبار
Муназзаҳи зи эҳтиёҷи ҷуфту фарзанд
منزه ز احتیاج جفت و فرزند
Мубарро аз шарику шабаҳ ва монанд
مبرا از شریک و شبه و مانند
На барҷо ва на холӣ гашта аз ҷо
نه برجا و نه خالی گشته از جا
Азуи қоими вуҷӯди ҷумлаи ашё
ازو قایم وجود جمله اشیا
Ҳмўшди кирдигори аршу курсӣ
هموشد کردگار عرش و کرسی
Ҳам ӯ дони холиқи ҷинӣу инсӣ
هم او دان خالق جنی و انسی
Хирадро дониши омӯзии ҳам ӯ дод
خرد را دانشآموزی هم او داد
Тамомати халқро рӯзии ҳам ӯ дод
تمامت خلق را روزی هم او داد
зи махлуқоташ аз ма то бмоҳӣ
ز مخلوقاتش از مه تا به ماهی
Диҳад бар покии дониши гувоҳӣ
دهد بر پاکی ذاتش گواهی
Агар фоҷир агар аз аҳл баранд
اگر فاجر اگر از اهل برّند
Ҳама бар ваҳдат зотш мақаранд
همه بر وحدت ذاتش مقرّند
Чу хоҳии сари тавҳиди аёнӣ
چو خواهی سرّ توحید عیانی
Ҷуз ӯ касро мубин ар митўонӣ
جز او کس را مبین ار میتوانی
Биҷуз ӯ нест чизи дигар эй дӯст
بجز او نیست چیز دیگر ای دوست
Азуи майдон агар мағзаст агар пӯст
ازو میدان اگر مغزست اگر پوست
Биҷуз ӯ зоҳиру ботин дигар кист
بهجز او ظاهر و باطن دگر کیست؟
Чаҳ бошад дили димоғати кӯ ҷигар чист
چه باشد دل؟ دماغت کو؟ جگر چیست؟
Агар сӯрат агар маънӣаст эй ёр
اگر صورت اگر معنی است ای یار
Аз ӯ бошад вуҷӯд ҳар ду дар кор
از او باشد وجود هر دو در کار
Чу васфӣ бишинавӣ зи авсофи зотш
چو وصفی بشنوی ز اوصاف ذاتش
Дарон як васфи ҷомеъи дони сафоташ
دران یک وصف جامع دان صفاتش
Чу зотшро ҳақиқат кас надонад
چو ذاتش را حقیقت کس نداند
Яқини васфаши бўсФ кас намонад
یقین وصفش به وصف کس نماند
Заҳри зарра агар ту бози хоҳӣ
ز هر ذره اگر تو باز خواهی
зи бичўнӣ ӯ ёбии гувоҳӣ
ز بیچونی او یابی گواهی
Чу лутфаши осӣонро пос дорад
چو لطفش عاصیان را پاس دارد
Ҳамаи исёнашон тоъат гузорад
همه عصیانشان طاعت گذارد
Чу афваш бар мутӣъон хӯрда гирад
چو عفوش بر مطیعان خرده گیرد
Ҳамаи кирдорашон нокарда гирад
همه کردارشان ناکرده گیرد
Бсторӣ чу пӯшоанд гунаҳ ро
به ستاری چو پوشاند گنه را
Намояди нек ҳар ҳоли таба ро
نماید نیک هر حال تبه را
Чу афваш даст гирад муҷримон ро
چو عفوش دست گیرد مجرمان را
Бпоӣ музд мебахшад ҷинон ро
به پای مزد میبخشد جنان را
Саҳоби лутф аз як қатраи борад
سحاب لطف ار یک قطره بارد
Ду оламро пар аз раҳмат бидорад
دو عالم را پر از رحمت بدارد
Чу қаҳраши зарра пайдо кунад дӯд
چو قهرش ذرهای پیدا کند دود
Шавад сад малики азуи зеру зибри зуд
شود صد ملک ازو زیر و زبر زود
Насими лутфаш ар бар дӯзах ояд
نسیم لطفش ار بر دوزخ آید
Дарави сад чашмаи ҳайвони кушояд
در او صد چشمهٔ حیوان گشاید
Сумуми қаҳраш ар бар ҷинат ояд
سموم قهرش ار بر جنت آید
Сарои дарду ранҷ ва меҳнат ояд
سرای درد و رنج و محنت آید
Биҳишт аз файзи ҷўдши ршҳаҳи дон
بهشت از فیض جودش رشحهای دان
Ҷҳим аз туфи қаҳраш шуъла хон
جحیم از تف قهرش شعلهای خوان
Бикрад аз лутфу қаҳри худ муайян
بکرد از لطف و قهر خود معیّن
Ду фурқати андарин олами мубин
دو فرقت اندرین عالم مبین
Тамоматро бақадрат кард пайдо
تمامت را به قدرت کرد پیدا
зи пушти одам ва аз батни ҳавво
ز پشت آدم و از بطن حوا
Гуруҳеро блтФи худ навозад
گروهی را به لطف خود نوازد
Бқҳри хеши қавмиро гудозад
به قهر خویش قومی را گدازد
На онҳо ҷуста дар фитрати паноҳӣ
نه آنها جسته در فطرت پناهی
На инҳо дар азал карда гуноҳӣ
نه اینها در ازل کرده گناهی
зи ҷумла бар кашида авлиё ро
ز جمله بر کشیده اولیا را
Вази эшон бар гузидаи анбиё ро
وز ایشان بر گزیده انبیا را
Қулӯби анбиёро ҷумла яксар
قلوب انبیا را جمله یکسر
Бнўри лутф худ карда мунаввар
به نور لطف خود کرده منور
Бидон нуранд яксар гашта бино
بدان نورند یکسر گشته بینا
Шудаи пинҳон бар эшон ошкоро
شده پنهان بر ایشان آشکارا
Бадви бенанд ҳар ҳарфӣ ки хонанд
بدو بینند هر حرفی که خوانند
Азу донанд ҳар илмӣ ки донанд
ازو دانند هر علمی که دانند
Азу ёбанд ҳар чизе ки ҷӯянд
ازو یابند هر چیزی که جویند
Бадв гӯйанд ҳар Лутфӣ ки гӯйанд
بدو گویند هر لطفی که گویند
Бадв гашта ғанӣ аз худ фақиранд
بدو گشته غنی، از خود فقیرند
Бадв зинда шаванд аз худ бимиранд
بدو زنده شوند، از خود بمیرند
Чашонд ҳар якеро аз муҳаббат
چشاند هر یکی را از محبت
Шароби қурбат аз коси маваддат
شراب قربت از کاس مودّت
Наад бар фарқ ҳар як тоҷи хулат
نهد بر فرق هر یک تاج خلت
Аз он тоҷанд гашта шоҳи миллат
از آن تاجند گشته شاه ملت
Кунад гуё забонҳошони бҳкмт
کند گویا زبانهاشان به حکمت
Шавад осӯдаи ҷонҳошони бҳкмт
شود آسوده جانهاشان به حکمت
Ҳар он неъмат ки бо эшон ато кард
هر آن نعمت که با ایشان عطا کرد
Ҳамаи азбҳри ҷоҳ Мустафо кард
همه از بهر جاه مصطفی کرد