Буд шайхӣ гуфт моро рӯ ба чин
بود شیخی گفت ما را رو به چین
Будгар кофари надории кешу дайн
بود گر کافر نداری کیش و دین
Пешвои мост ҳамчун мстФост
پیشوای ماست همچون مصطفاست
Лоҷарам буд ончии гўӣии бирўост
لاجرم بود آنچه گویی بیرواست
Баъд аз он аттор гуфт эй кӯру кар
بعد از آن عطار گفت ای کور و کر
Аз румузи сари ишқӣ бе хабар
از رموز سر عشقی بیخبر
Ту ба бандии сӯрати вомонда
تو به بندی صورت واماندهای
Кӣ ту ҳарфи ҳақи Аҳмади хонда
کی تو حرف حق احمد خواندهای؟
Лии маъа аллоҳ гуфт Аҳмад дар миён
لی مع الله گفت احمد در میان
Ту кҷодонӣ ки ҳастӣ дар миён
تو کجا دانی که هستی در میان
Ту басӯрат ҳамчуи кофари монда
تو به صورت همچو کافر ماندهای
Восили ҳақро ту кофари хонда
واصل حق را تو کافر خواندهای
Хирқаи номӯсро пӯшида
خرقهٔ ناموس را پوشیدهای
Внгаҳи солусро пӯшида
ونگه سالوس را پوشیدهای
Бут парастӣ мекунӣ дар зери далқ
بتپرستی میکنی در زیر دلق
Май нмоӣии хешро сӯфӣ ба халқ
مینمایی خویش را صوفی به خلق
Ту сулӯки роҳ аз худ карда
تو سلوک راه از خود کردهای
Лоҷарам дар сад ҳазорон парда
لاجرم در صد هزاران پردهای
Дом гоҳе карда ин хрқ ро
دامگاهی کردهای این خرق را
Май фиребӣ ҳар замони ин халқ ро
میفریبی هر زمان این خلق را
Дар худии худ гирифтор омадӣ
در خودی خود گرفتار آمدی
Лоҷарам дар айн пиндор омадӣ
لاجرم در عین پندار آمدی
Роҳи таҷреду фанои роҳ ту ҳаст
راه تجرید و فنا راه تو هست
Ту сухан кам кун ки он роҳ ту ҳаст
تو سخن کم کن که آن راه تو هست
Рӯй тақлидӣ бимонадӣ мубтало
روی تقلیدی بماندی مبتلا
Ту куҷоу сари тавҳид аз куҷо
تو کجا و سرّ توحید از کجا
Рӯ ки роҳ бенишон роҳ тунӣаст
رو که راه بینشان راه تو نیست
Ақлро дар роҳи маънии рўшкист
عقل را در راه معنی روشکیست
Ту наме доне ки ман ҳастам чунин
تو نمیدانی که من هستم چنین
Беҳўомоӣим бар рӯй замин
بیهوا ماییم بر روی زمین
Ман худоем ман худоем ман худо
من خدایم من خدایم من خدا
Фориғам аз кибру кӣнаи вази ҳаво
فارغم از کبر و کینه وز هوا
Сар бе сари номаро пайдо кунам
سرّ بیسرنامه را پیدا کنم
Ошиқонро дар ҷаҳон шайдо кунам
عاشقان را در جهان شیدا کنم