Субҳони қодирӣ ки сафоташи зи кибриё

سبحان قادری که صفاتش ز کبریا

Бар хок аҷз мефиканд ақли анбиё

بر خاک عجز می‌فکند عقل انبیا

Гар сад ҳазор қарни ҳамаи халқи коинот

گر صد هزار قرن همه خلق کاینات

Фикрат кунанд дар сифату иззати худо

فکرت کنند در صفت و عزت خدا

Охир ба аҷз мӯътариф оянд к-эии илоҳ

آخر به عجز معترف آیند کای اله

Дониста шуд ки ҳеҷ надонистаем мо

دانسته شد که هیچ ندانسته‌ایم ما

Ҷое ки офтоб битобад зи авҷи ъз

جایی که آفتاب بتابد ز اوج عز

Саргаштагӣаст маслиҳати зарра дар ҳаво

سرگشتگی است مصلحت ذره در هوا

Вонҷо ки баҳр номутаноҳӣаст мавҷи зан

وانجا که بحر نامتناهی است موج زن

Шояд ки шабнамӣ накунад қасди ошно

شاید که شبنمی نکند قصد آشنا

Вонҷо ки кӯс раъд буғуррад зи тоқи чарх

وانجا که کوس رعد بغرد ز طاق چرخ

Занбӯр дар сабуии наво чун кунад адо

زنبور در سبوی نوا چون کند ادا

Ақлӣ ки май баради қадаҳи дардяши зи даст

عقلی که می‌برد قدح دردیش ز دست

Чун оварад ба маърифати кирдигори по

چون آورد به معرفت کردگار پا

Ҳақро ба ҳақи шинос ки дар қулзуми уқул

حق را به حق شناس که در قلزم عقول

Май дркшди наҳанги таҳайюри ман ва ту ро

می درکشد نهنگ تحیر من و تو را

Чун об нақш менапазирад қалам бисӯз

چون آب نقش می‌نپذیرد قلم بسوز

Дар оби шӯии лавҳи дил аз чун ва аз чаро

در آب شوی لوح دل از چون و از چرا

Чун нест зоФтоби ҳақиқати нишони падед

چون نیست زآفتاب حقیقت نشان پدید

эй кам з зарра ҳаст нишон доданати хато

ای کم ز ذره هست نشان دادنت خطا

Субҳони сонеъӣ ки кушояд ба ҳар шабӣ

سبحان صانعی که گشاید به هر شبی

Аз рӯй лаъибатони фалаки нилгуни ғто

از روی لعبتان فلک نیلگون غطا

Аз зери ҳуққаи муҳра анҷум кунад падед

از زیر حقه مهرهٔ انجم کند پدید

Зон муҳраҳо ба ҳуққа азрақ диҳад зё

زان مهره‌ها به حقهٔ ازرق دهد ضیا

Шабро зи ахтарони ҳама дандон кунад сипед

شب را ز اختران همه دندان کند سپید

Чун занге ки аўФтд аз ханда бо қафо

چون زنگیی که اوفتد از خنده با قفا

Дар дасти чархи мсқлаҳи моҳи нав наад

در دست چرخ مصقلهٔ ماه نو نهد

То ахтарони оинаи гаванро диҳад ҷило

تا اختران آینه‌گون را دهد جلا

Дар пои асб шом кунад атласи шафақ

در پای اسب شام کند اطلس شفق

Дар ҷайби тарки субҳ наад анбари сабо

در جیب ترک صبح نهد عنبر صبا

Гуфтӣ ки офтоби магари зарра зарра кард

گفتی که آفتاب مگر ذره ذره کرد

Бар каҳкашони зумурраду марҷону каҳрабо

بر کهکشان زمرد و مرجان و کهربا

Бо ҳайбаташ ки зу қадре монад аз қадар

با هیبتش که زو قدری ماند از قدر

Аҳкоми хеши ҷумла қазо мекунад қазо

احکام خویش جمله قضا می‌کند قضا

Субҳони қодирӣ ки бар ойӣнаи вуҷӯд

سبحان قادری که بر آیینهٔ وجود

Бнгошт аз ду ҳарфи ду гетии комаи ишо

بنگاشت از دو حرف دو گیتی کما یشا

Чун баркашид оинаи кули коинот

چون برکشید آینهٔ کل کاینات

Арши офариди сами алии алърши астўӣ

عرش آفرید ثم علی العرش استوی

Бар арши зарраи зарраи худованд мстўӣ аст

بر عرش ذره ذره خداوند مستوی است

Чаҳ заррае дар асфал ва чаҳ арш бар ъло

چه ذره‌ای در اسفل و چه عرش بر علا

Дар ҷанби ҳақ на зарра буд зоҳир ва на арш

در جنب حق نه ذره بود ظاهر و نه عرش

Вонҷо ки ӯст ҷой наёбӣ зи ҳеҷ ҷо

وانجا که اوست جای نیابی ز هیچ جا

Чун ҳеҷ ҷой нест ки ӯ нест ҷумла ӯст

چون هیچ جای نیست که او نیست جمله اوست

Чун ҷумла ӯст кистӣ охири ту бе наво

چون جمله اوست کیستی آخر تو بی‌نوا

Ту нестӣу баста пиндор ҳасте

تو نیستی و بستهٔ پندار هستیی

Пиндор ҳастӣ ту тўро кард мубтало

پندار هستی تو تورا کرد مبتلا

Аз кӯзаи ним зарраи симоб чун бирафт

از کوزه نیم ذرهٔ سیماب چون برفت

На дар хало бимонад асар зу на дар мулло

نه در خلا بماند اثر زو نه در ملا

Як зарраи соя эй ва ту хоҳӣ ки офтоб

یک ذره سایه‌ای و تو خواهی که آفتاب

Дар баркашӣ равост бабр дар кашии ?ҳулло

در برکشی رواست ببر در کشی هلا

эй аз фанои маҳзи падедори омада

ای از فنای محض پدیدار آمده

Андари бақои маҳз куҷо монадат бақо

اندر بقای محض کجا ماندت بقا

Хоҳӣ ки дар бақои ҳақиқии рисӣ ба кул

خواهی که در بقای حقیقی رسی به کل

Аз ҳастӣ маҷозии худ шӯ ба кули фано

از هستی مجازی خود شو به کل فنا

Дар нофаи дам чу нестии худ савоб дид

در نافه دم چو نیستی خود صواب دید

Пар машк шуд зи нофаи дами оҳӯии хато

پر مشک شد ز نافه دم آهوی خطا

Чизе ки пай наме барӣ аз паии мдўи басӣ

چیزی که پی نمی‌بری از پی مدو بسی

Ваз худ макун қиёс ва азин беш дар мё

وز خود مکن قیاس و ازین بیش در میا

Баси сар ки ҳамчуи гӯии дарин роҳ бохтанд

بس سر که همچو گوی درین راه باختند

Баси мурғи тизпр ки фурушади дарин фазо

بس مرغ تیزپر که فرو شد درین فضا

Хомӯш бош ҳарф ки май гӯйӣ эй салим

خاموش باش حرف که می‌گویی ای سلیم

Ҳурмати нигоҳи дор чаҳ пиндорӣ эй гадо

حرمت نگاه‌دار چه پنداری ای گدا

Гар сари кор май талабӣ сабр кун хамӯш

گر سر کار می‌طلبی صبر کن خموش

То сабру хомшити расонад ба мунтаҳо

تا صبر و خامشیت رساند به منتها

Гар ту забони бхоиӣу хунаши Фрўбрӣ

گر تو زبان بخایی و خونش فروبری

Дар зери парда бо ту бигӯянд моҷаро

در زیر پرده با تو بگویند ماجرا

Лаббайки ишқи зани ту дарин роҳи хавфнок

لبیک عشق زن تو درین راه خوفناک

Воҳроми дарди гири дарин каъбаи раҷо

واحرام درد گیر درین کعبهٔ رجا

Гӯйанд пашша бар лаб дарё нишаста буд

گویند پشه بر لب دریا نشسته بود

Дар фикри сарфиканда ба сад аҷз ва сад ъно

در فکر سرفکنده به صد عجز و صد عنا

Гуфтанд чист ҳоҷатат эй пашшаи заъиф

گفتند چیست حاجتت ای پشهٔ ضعیف

Гуфт онкии оби ӣнҳамаи дарё буд маро

گفت آنکه آب اینهمه دریا بود مرا

Гуфтанд ҳавсила чу надорӣ магӯӣ ин

گفتند حوصله چو نداری مگوی این

Гуфто ба ноумедии азу чун даҳуми ризо

گفتا به ناامیدی ازو چون دهم رضا

Мангар ба нотавонии шахси заъифи ман

منگر به ناتوانی شخص ضعیف من

Бингар ки ин талаби з куҷо хост ва ин ҳаво

بنگر که این طلب ز کجا خاست و این هوا

Ақлами ҳазор бор ба рӯзӣ кунад хамӯш

عقلم هزار بار به روزی کند خموش

Ишқам хамӯш менакунад як нафаси раҳо

عشقم خموش می‌نکند یک نفس رها

Чун нест ганҷи пой ба ганҷати Фрўшдн

چون نیست گنج پای به گنجت فروشدن

Бе кунҷи шаби гузори дарин ганҷи аждаҳо

بی کنج شب گذار درین گنج اژدها

Дар ошнои хӯни дилии дил ба ҳақ сипор

در آشنای خون دلی دل به حق سپار

То ҳоли худ куҷо расад эй марди ошно

تا حال خود کجا رسد ای مرد آشنا

Ҷовид дар мтобъти Мустафои гурез

جاوید در متابعت مصطفی گریز

То нури шаръ ӯ шавадат перу муқтадо

تا نور شرع او شودت پیر و مقتدا

Хуршеди хулди меҳтари дунёу охират

خورشید خلد مهتر دنیا و آخرت

Султони шаръи хоҷаи кунин Мустафо

سلطان شرع خواجهٔ کونین مصطفی

Муфтии кули оламу Меҳдии ҷузви ҷузв

مفتی کل عالم و مهدی جزو جزو

Дар ҳар ду кун бар кул ва бар ҷузви подшо

در هر دو کون بر کل و بر جزو پادشا

Чашму чароғи суннату нури ду чашми дайн

چشم و چراغ سنت و نور دو چشم دین

Соҳиби қабули ҳафт қирони соҳиби ливо

صاحب قبول هفت قران صاحب لوا

Кон буд кули олам ва ӯ буд офтоб

کان بود کل عالم و او بود آفتاب

Мис буд хоки одам ва ӯ буд кимиё

مس بود خاک آدم و او بود کیمیا

Чун офтоб аз фалаки дайн ҳақ битофт

چون آفتاب از فلک دین حق بتافت

То ҳар ду кун пар шуд аз нури волзҳо

تا هر دو کون پر شد از نور والضحا

Гардун ки ҳубаи беҳтараш аз офтоб нест

گردون که حبه بهترش از آفتاب نیست

Пероҳани мҷраҳи з шавқаш кунад қабо

پیراهن مجره ز شوقش کند قبا

Андари назора кардани машки ду гесуаш

اندر نظاره کردن مشک دو گیسوش

Сад чашм шуд кушодаи азин торами ду то

صد چشم شد گشاده ازین طارم دو تا

Хуршедро аз он сблӣ нест дар ду чашм

خورشید را از آن سبلی نیست در دو چشم

Кӯи чашмро зи хок дараш сохт тўтё

کو چشم را ز خاک درش ساخت توتیا

Касро нагашт муъҷизаи ҷуз дар замини падед

کس را نگشت معجزه جز در زمین پدید

ӯ хоси бад ба муъҷиза дар арз ва дар само

او خاص بد به معجزه در ارض و در سما

Гӯйанд маи шикофти ту доне ки он чаҳ буд

گویند مه شکافت تو دانی که آن چه بود

Гардуни туранҷ ва даст бибаред аз он лақо

گردون ترنج و دست ببرید از آن لقا

Як шаби барроқи тохт чу барқ аз равоқи чарх

یک شب براق تاخت چو برق از رواق چرخ

Аз қудсёни хурӯши баромад ки марҳабо

از قدسیان خروش برآمد که مرحبا

Дар пеш ӯ ки ғошияи каш буд Ҷабраил

در پیش او که غاشیه‌کش بود جبرئیل

Ҳам анбиё пиёда давиданду асФё

هم انبیا پیاده دویدند و اصفیا

Аз анбиё чу машъалаи трқўои бхост

از انبیا چو مشعلهٔ طرقوا بخاست

Дар арши аўФтод аз он трқўои садо

در عرش اوفتاد از آن طرقوا صدا

Чун наргис аз назораи гулшан нигоҳ дошт

چون نرگس از نظارهٔ گلشن نگاه داشت

Бушковат бар Рахши гули мо зоғу мотғо

بشکفت بر رخش گل ما زاغ و ماطغا

Онҷо ки ҷой гум шуд ва гум карда бозёфт

آنجا که جای گم شد و گم کرده بازیافت

Аз ҳар сифат ки васф кунам буд моваро

از هر صفت که وصف کنم بود ماورا

Аз дасти соқӣу сқиҳми шароби хост

از دست ساقی و سقیهم شراب خواست

Ҳоле шароб ёфт зи ҷоми ҷаҳони намо

حالی شراب یافت ز جام جهان‌نما

Мӯсои з бе қарории худ бар бисоти қурб

موسی ز بی‌قراری خود بر بساط قرب

Худро дар ӯ фиканд ба дар пеш аз Асо

خود را در او فکند به در پیش از عصا

Ҳолеи вшоқи човуши иззати бадви давид

حالی وشاق چاوش عزت بدو دوید

К-эии наъли худ гирифтаи зи наълин шӯи ҷудо

کای نعل خود گرفته ز نعلین شو جدا

Чли шаби дарин ҳарим ба хилват чилла нишин

چل شب درین حریم به خلوت چله‌نشین

То муҳаррами ҳарими шӯй дар сафи сафо

تا محرم حریم شوی در صف صفا

Мӯсо ба лнтароне ҷонсӯз ҳарба хӯрд

موسی به لن‌ترانی جانسوز حربه خورد

ӯ навба зад ки мо кизби алқлби моро

او نوبه زد که ما کذب القلب مارآ

Онро худоӣ гуфт зи наълин даври шӯ

آن را خدای گفت ز نعلین دور شو

Воинро барроқи байн ки фиристод аз куҷо

واین را براق بین که فرستاد از کجا

Онро зи баъди чли шаби пайваста бор дод

آن را ز بعد چل‌شب پیوسته بار داد

Венаро шабии бабрад ба хлўтгаҳи Дино

وین را شبی ببرد به خلوتگه دنا

Онро з тавр карда сарои ҳарами падед

آن را ز طور کرده سرای حرم پدید

Венаро зи арши сохтаи айвони кибриё

وین را ز عرش ساخته ایوان کبریا

эй офтоби мутлақу асҳоби ту нуҷум

ای آفتاب مطلق و اصحاب تو نجوم

Қади фаз болҳдоиаҳ манеҳам ман иқтидо

قد فاز بالهدایة منهم من اقتدا

Зон ҷумлаи муҳаррами ҳарами хоси чорёр

زان جمله محرم حرم خاص چاریار

Ҳар чори каъбаи ҳараму қиблаи вафо

هر چار کعبهٔ حرم و قبلهٔ وفا

Садиқи Акбари онкии пас аз Мустафо ба ҳақ

صدیق اکبر آنکه پس از مصطفی به حق

Шоиста тар набӯд азуи ҳеҷ пешво

شایسته‌تر نبود ازو هیچ پیشوا

Дрбохти молу духтар дар пеши ёри ғор

درباخت مال و دختر در پیش یار غار

Ҷони ҳам ббохти инат накӯи ёр бе дағо

جان هم بباخت اینت نکو یار بی دغا

Диданди ҷои хоҷаи саҳобаи сазоӣ ӯ

دیدند جای خواجه صحابه سزای او

Корӣ куҷо кунанд саҳоба ба носазо

کاری کجا کنند صحابه به ناسزا

Гар ту қабул менакунӣ дар хилофаташ

گر تو قبول می‌نکنی در خلافتش

Воҷиб кунад зи манъи ту такзиби авлиё

واجب کند ز منع تو تکذیب اولیا

Форуқи аъзами онкӣ чу тоҳо ва ҳў шунид

فاروق اعظم آنکه چو طاها و هو شنید

Дарҳои ва ҳўӣ омад ва шуд сайди тоўҳо

در های و هوی آمد و شد صید طاوها

Оҳӯии тоўҳо чу баровардҳоу ҳў

آهوی طاوها چو برآورد ها و هو

Пар машк шуд зи нолаи ҳўи нофаи ҳудо

پر مشک شد ز نالهٔ هو نافهٔ هدی

Чун нӯш кард аз кафи соқии шароби соф

چون نوش کرد از کف ساقی شراب صاف

Ҳолеи хурӯш ом баровард коолсло

حالی خروش عام برآورد کاالصلا

Ҳаргиз надид агарчӣ басии дидаи бргмошт

هرگز ندید اگرچه بسی دیده برگماشت

Шамъӣ азу фурӯхтатар ҷнҳолъло

شمعی ازو فروخته‌تر جنةالعلا

Мерусум хулосаи дайни онкии дркшид

میرسوم خلاصهٔ دین آنکه درکشید

Оби ҳаёти маърифат аз кавсари ҳаё

آب حیات معرفت از کوثر حیا

Аз зот ӯ ва аз каф ӯ Сайиди ду кун

از ذات او و از کف او سید دو کون

Ҳам кӯҳи ҳалами дида ва ҳам қулзуми сахо

هم کوه حلم دیده و هم قلزم سخا

Дар баҳр бе ниҳояти қуръон чу ғӯта хӯрд

در بحر بی‌نهایت قرآن چو غوطه خورد

Шуд ғарқи баҳр ва кард дар он баҳри сари фидо

شد غرق بحر و کرد در آن بحر سر فدا

Доне бар Осиё фалак чист он шафақ

دانی بر آسیای فلک چیست آن شفق

Бар хӯни бгшт аз ғами хӯни ваии Асия

بر خون بگشت از غم خون وی آسیا

Садрӣ ки буд аз пасу ҳалвои зи пас буд

صدری که بود از پس و حلوا ز پس بود

Он садри садр ҳар ду ҷаҳонаст мртзо

آن صدر صدر هر دو جهان است مرتضا

Шери худоу ибн ъам хоҷа онкӣ ёфт

شیر خدا و ابن عم خواجه آنکه یافت

Тахтӣ чу дӯши хоҷау тоҷӣ чу ҳилли ?утӣ

تختی چو دوش خواجه و تاجی چو هل‌اتی

Чун мстФош дар асадуллоҳ мисол дод

چون مصطفاش در اسدالله مثال داد

Тғрои он мисол кашиданд лоФтӣ

طغرای آن مثال کشیدند لافتی

Ин ҳафт ҳалқаи бас ки дарии ҷуст то бёФт

این هفت حلقه بس که دری جست تا بیافت

Ваон дар дар Мадина илмаст мҷтбо

وان در در مدینهٔ علم است مجتبا

Гар рукни чори каъбаи дили чор ёр нест

گر رکن چار کعبهٔ دل چار یار نیست

Зуннор чор кард гузину клисё

زنار چار کرد گزین و کلیسیا

Гар ишқи чорёри надории миёни ҷон

گر عشق چاریار نداری میان جان

Сӯрат макун ки панҷ намозат буд раво

صورت مکن که پنج نمازت بود روا

эй мкрмӣ ки нест ба рағбати туро карам

ای مکرمی که نیست به رغبت تو را کرم

Вои мътиӣ ки нест ба иллати тўрои ато

وای معطیی که نیست به علت تورا عطا

Чун дар саноати аФсҳи офоқи дам назд

چون در ثنات افصح آفاق دم نزد

Лооҳсиӣ бигуфту забони басти ҳамчуи ло

لااحصیی بگفت و زبان بست همچو لا

Гар дар санои ту дам исо марост бас

گر در ثنای تو دم عیسی مراست بس

Дар васфи ту чигуна барорам дами сано

در وصف تو چگونه برآرم دم ثنا

Бисёр гуфтаму бнгФтми яке ҳануз

بسیار گفتم و بنگفتم یکی هنوز

Дардо ки нест дарди марои андакии даво

دردا که نیست درد مرا اندکی دوا

Бонг дароӣ уштур роҳат шунида ам

بانگ درای اشتر راهت شنیده‌ام

Ҳастам ҳануз орзӯии бонги он даро

هستم هنوز آرزوی بانگ آن درا

Худро бикуштаам ман бечораи заъиф

خود را بکشته‌ام من بیچارهٔ ضعیف

Вонгаҳи зи хавфи дида худ дода хӯни баҳо

وانگه ز خوف دیدهٔ خود داده خون‌بها

Чун ман ба кард хештанами мӯътариф шуда

چون من به کرد خویشتنم معترف شده

Бар ман чаҳ ҳоҷатаст гувоҳии дасту по

بر من چه حاجت است گواهی دست و پا

Чун ман ба сад забони мақарам бар гуноҳи хеш

چون من به صد زبان مقرم بر گناه خویش

эй дасти гири халқ чаҳ ҳоҷат буд гўо

ای دست گیر خلق چه حاجت بود گوا

Дар тангнои пардаи пиндор монда ам

در تنگنای پردهٔ پندار مانده‌ام

Бозам Раҳон зи пардаи пиндори тангно

بازم رهان ز پردهٔ پندار تنگنا

Аз фазл худ навис бароти наҷоти ман

از فضل خود نویس برات نجات من

Бар ман бубахш ва бар амали ман мадаи ҷазо

بر من ببخش و بر عمل من مده جزا

Он саг ки дар мтобъти дӯстони ту

آن سگ که در متابعت دوستان تو

Гомӣ ду барграфт бараст аз ҳамаи бало

گامی دو برگرفت برست از همه بلا

Аттори хоки он саги мардон роҳ туаст

عطار خاک آن سگ مردان راه توست

Дар хоки ту нигари зи сари сидқи рбно

در خاک تو نگر ز سر صدق ربنا

Дар умри як нафас ки ба сидқӣ баромадаст

در عمر یک نفس که به صدقی برآمدست

Ҳашараш бар он нафас кун ва бигзор момзо

حشرش بر آن نفس کن و بگذار مامضا

Ёрб ба фазли ҳоҷати он кас раво кунӣ

یارب به فضل حاجت آن کس روا کنی

Кини хастаро даво кунад аз марҳами дуо

کین خسته را دوا کند از مرهم دعا