Чун пешаи ту шева ва нозаст чаҳ тадбир

چون پیشهٔ تو شیوه و ناز است چه تدبیر

Чун мояи ман дард ва ниёзаст чаҳ тадбир

چون مایهٔ من درد و نیاز است چه تدبیر

Он дар ки ба рӯй ҳама бозаст нигоро

آن در که به روی همه باز است نگارا

Чун бар ман бичор фарозаст чаҳ тадбир

چون بر من بیچار فراز است چه تدبیر

Гуфтӣ ки агар рост рӯй роҳи бадоне

گفتی که اگر راست روی راه بدانی

Ин роҳ чу пари шеб ва фарозаст чаҳ тадбир

این راه چو پر شیب و فراز است چه تدبیر

Гуфтӣ ки агар сабр кунӣ ком биёбӣ

گفتی که اگر صبر کنی کام بیابی

Луоби фалаки шӯъбада бозаст чаҳ тадбир

لعاب فلک شعبده‌باز است چه تدبیر

Гӯйӣ на дурустаст намоз аз сари ғифлат

گویی نه درست است نماز از سر غفلت

Чун ишқи туами пеш намозаст чаҳ тадбир

چون عشق توام پیش‌نماز است چه تدبیر

Гуфтам ки кунам қиссаи савдои ту кӯтоҳ

گفتم که کنم قصهٔ سودای تو کوتاه

Чун қиссаи ишқи ту дарозаст чаҳ тадбир

چون قصهٔ عشق تو دراز است چه تدبیر

Гуфтам ки кунам тавбаи зи ишқи ту валикин

گفتم که کنم توبه ز عشق تو ولیکن

Ишқи ту ҳақиқат на муҷозаст чаҳ тадбир

عشق تو حقیقت نه مجاز است چه تدبیر

Гуфтам надаҳум дил ба ту чун рӯй ту байнам

گفتم ندهم دل به تو چون روی تو بینم

Чун ғамзаи ту арбада созаст чаҳ тадбир

چون غمزهٔ تو عربده‌ساز است چه تدبیر

Бечораи дилами съўаҳ хирадаст чаҳ чора

بیچاره دلم صعوهٔ خرد است چه چاره

Дар сайди дилами ишқи ту бозаст чаҳ тадбир

در صید دلم عشق تو باز است چه تدبیر

Бар миҷмари савдои ту ҳамчун шукру авд

بر مجمر سودای تو همچون شکر و عود

Аттор чу дар сӯз ва гузораст чаҳ тадбир

عطار چو در سوز و گذار است چه تدبیر