Агар ишқат ба ҷой ҷон надорам

اگر عشقت به جای جان ندارم

Ба зулфи кофарат имон надорам

به زلف کافرت ایمان ندارم

Чу гуфтӣ нанг май дории зи ишқам

چو گفتی ننگ می‌داری ز عشقم

Ки ман маъшӯқи инам кон надорам

که من معشوق اینم کان ندارم

Агар ҷонам бихоҳад шуд зи ишқат

اگر جانم بخواهد شد ز عشقت

Ғами ишқи тўро фармон надорам

غم عشق تورا فرمان ندارم

Ту гуфтӣ рӯ макун дар ман нигоҳӣ

تو گفتی رو مکن در من نگاهی

Ки хӯбӣ дорам ва паймон надорам

که خوبی دارم و پیمان ندارم

Ман саргашта чун фармони набардам

من سرگشته چون فرمان نبردم

Аз он бар неку бад фармон надорам

از آن بر نیک و بد فرمان ندارم

Чу худ кардам ба ҷони хештани бад

چو خود کردم به جان خویشتن بد

Чаро бар хештан товон надорам

چرا بر خویشتن تاوان ندارم

Кунун нокоми тан дар дом додам

کنون ناکام تن در دام دادم

Ки ман худ кардаро дармон надорам

که من خود کرده را درمان ندارم

Чу ҳаркаси бӯса Эй ёбанд аз ту

چو هرکس بوسه‌ای یابند از تو

Ман бечораи охир ҷон надорам

من بیچاره آخر جان ندارم

Бидиҳ атторро як бӯса бе зар

بده عطار را یک بوسه بی زر

Ки зар дорам вале чандон надорам

که زر دارم ولی چندان ندارم

Хониш
ғзл шморҳ 522 — ъндлӣб