То ?наргаст ба дашна чун шамъи кишти зорам

تا نرگست به دشنه چون شمع کشت زارم

Чун лолаи давр аз ту ҷузи хӯн кафан надорам

چون لاله دور از تو جز خون کفن ندارم

Дар пои аўФтодм зеро ки сар надорад

در پای اوفتادم زیرا که سر ندارد

Чун ҳалқаҳои зулфати ғамҳои бе шуморам

چون حلقه‌های زلفت غمهای بی شمارم

Аз бскаҳ ҳаст ҳалқа дар зулфи сарфарозат

از بسکه هست حلقه در زلف سرفرازت

Ҳаргиз сиррӣ надорад чандон ки баршуморам

هرگز سری ندارد چندان که برشمارم

Бодами набардии охир чун заррае зи сустӣ

بادم نبردی آخر چون ذره‌ای ز سستی

Гар доштӣ дили ту як зарраи устуворам

گر داشتی دل تو یک ذره استوارم

Ҳаргиз ситора дидӣ дар офтоб бингар

هرگز ستاره دیدی در آفتاب بنگر

Дар офтоби рӯяти чашми ситораи боРом

در آفتاب رویت چشم ستاره بارم

Пайвастаи пеши ҳикмат чун сарфикандаам ман

پیوسته پیش حکمت چون سرفکنده‌ام من

Зин беш сар Маяфкан чун шамъ дар канорам

زین بیش سر میفکن چون شمع در کنارم

Бар на ба лутфи дастӣ каз ҳади гузашти доне

بر نه به لطف دستی کز حد گذشت دانی

Бе лолаи зори рӯяти ин нолаҳои зорам

بی لاله‌زار رویت این ناله‌های زارم

Чун дам наметавон зад бо ҳечкас зи ишқат

چون دم نمی‌توان زد با هیچکس ز عشقت

Пас ман зи дарди ишқат бо ки нафас барорам

پس من ز درد عشقت با که نفس برآرم

Аттор кӣ тавонад шарҳи ғами ту додан

عطار کی تواند شرح غم تو دادن

Каз кор шуд забонами ваз даст рафт корам

کز کار شد زبانم وز دست رفت کارم