Соқиои хез ки то рахт ба хумори кашем

ساقیا خیز که تا رخت به خمار کشیم

Тоӣбонро ба шаробии ду се дар кори кашем

تائبان را به شرابی دو سه در کار کشیم

Зоҳид хона нишинро ба яке кӯзаи дард

زاهد خانه‌نشین را به یکی کوزه درد

АўФтони хезон аз хона ба бозори кашем

اوفتان خیزان از خانه به بازار کشیم

Ҳавасат ҳаст ки софии дилу сӯфии гардӣ

هوست هست که صافی دل و صوفی گردی

Хез то пеши Муғони дардии хумори кашем

خیز تا پیش مغان دردی خمار کشیم

Ҳар киро дар раҳи исломи қадам собит нест

هر که را در ره اسلام قدم ثابت نیست

Ба яке ҷуръаи мяш дар сафи куффори кашем

به یکی جرعه میش در صف کفار کشیم

Ҳар ки даъвӣ аноолҳқ кунад ва ҳақ гуяд

هر که دعوی اناالحق کند و حق گوید

Анои гӯйони худиро ба сари дори кашем

انا گویان خودی را به سر دار کشیم

Чанд дорем ниҳони зери мураққаъи зуннор

چند داریم نهان زیر مرقع زنار

Вақти номад ки хати андари хати зуннори кашем

وقت نامد که خط اندر خط زنار کشیم

Ҳечкасро надиҳади ?данеу дайни дасти баҳам

هیچکس را ندهد دنیی و دین دست بهم

Ҳарки гуяд ки диҳад , ханҷари инкори кашем

هرکه گوید که دهد، خنجر انکار کشیم

Гар ту дайн май талабӣ аз сар ?дане бархез

گر تو دین می‌طلبی از سر دنیی برخیز

Ки зи дайн бор наёбем магари бори кашем

که ز دین بار نیابیم مگر بار کشیم

Гар азин шохи гули васл тамаъ ме дорем

گر ازین شاخ گل وصل طمع می‌داریم

Андарин роҳи ғами ишқ чу аттори кашем

اندرین راه غم عشق چو عطار کشیم

Хониш
ғзл шморҳ 617 — ъндлӣб