эй марои зиндагии ҷон аз ту

ای مرا زندگی جان از تو

Зиндаи байнами ҳамаи ҷаҳон аз ту

زنده بینم همه جهان از تو

Ба замин мефурӯ шавад хуршед

به زمین می فرو شود خورشید

Ҳар шаб аз шарм , пари фиғон аз ту

هر شب از شرم، پر فغان از تو

Гар забонии диҳӣ ба як шукрам

گر زبانی دهی به یک شکرم

Шукр гӯям ба сад забон аз ту

شکر گویم به صد زبان از تو

Даст чун дар камар кунам бо ту

دست چون در کمر کنم با تو

Ки камар монад бемиён аз ту

که کمر ماند بی میان از تو

Бор надиҳӣу пеши худ хуоне

بار ندهی و پیش خود خوانی

Ин чаҳ шевааст сад фиғон аз ту

این چه شیوه است صد فغان از تو

Дили зи ман барадӣ ва нагуфтам ҳеҷ

دل ز من بردی و نگفتم هیچ

Лек ҷон кардаам ниҳон аз ту

لیک جان کرده‌ام نهان از تو

Натавонам ки боз хоҳам дил

نتوانم که باز خواهم دل

Ки маро ҳаст бими ҷон аз ту

که مرا هست بیم جان از تو

Ҷон раҳо кун ба ман чу дили барадӣ

جان رها کن به من چو دل بردی

Кин бидодам зи бими он аз ту

کین بدادم ز بیم آن از تو

Даъвии сабр чун кунам ки маро

دعوی صبر چون کنم که مرا

Сабр куфраст як замон аз ту

صبر کفر است یک زمان از تو

Асари васли ту касе ёбад

اثر وصل تو کسی یابد

Ки шавад маҳви ҷовдон аз ту

که شود محو جاودان از تو

То нишонеи з халқ ме монад

تا نشانی ز خلق می‌ماند

Натавон ёфт нишон аз ту

نتوان یافت نشان از تو

Ошиқонро хат амон додӣ

عاشقان را خط امان دادی

Нест атторро амон аз ту

نیست عطار را امان از تو