То дили зи дасти биФтод аз ту

تا دل ز دست بیفتاد از تو

Тан ба андӯҳ фурӯ дод аз ту

تن به اندوه فرو داد از تو

Дили ман гашт чу дарёии хӯн

دل من گشت چو دریایی خون

Чашми ман чашмаи хӯни зод аз ту

چشم من چشمهٔ خون زاد از تو

То дилами бандаи савдоӣ ту шуд

تا دلم بندهٔ سودای تو شد

Нестам як нафаси озод аз ту

نیستم یک نفس آزاد از تو

Чанд дар хӯни дилами гирдоне

چند در خون دلم گردانی

Тоқатам нест ки фарёд аз ту

طاقتم نیست که فریاد از تو

Лек фарёд намедорад суд

لیک فریاد نمی‌دارد سود

Гар зиёнем буд бод аз ту

گر زیانیم بود باد از تو

То зи умрам нафасӣ ме монад

تا ز عمرم نفسی می‌ماند

Хомшӣ аз ману бедод аз ту

خامشی از من و بیداد از تو

Хомшӣ ба ба чунин дил ки марост

خامشی به به چنین دل که مراست

Шармам ояд ки кунам ёд аз ту

شرمم آید که کنم یاد از تو

Дар раҳи ишқ ту шодем мабод

در ره عشق تو شادیم مباد

Гар ним ман ба ғамати шод аз ту

گر نیم من به غمت شاد از تو

Шодмонем набошад ки маро

شادمانیم نباشد که مرا

Кор бо дард ту афтод аз ту

کار با درد تو افتاد از تو

Дили аттор чу дард ту наёфт

دل عطار چو درد تو نیافت

Шуд дарин воқеа бар бод аз ту

شد درین واقعه بر باد از تو

Хониш
ғзл шморҳ 678 — ъндлӣб