эй дилами мустағриқи савдои ту

ای دلم مستغرق سودای تو

Серумаи чашмами зи хоки пои ту

سرمهٔ چشمم ز خاک پای تو

Ҷони ман ман ошиқам аз дайргоҳ

جان من من عاشقم از دیرگاه

Ошиқи ёқӯти ҷони афзои ту

عاشق یاقوت جان افزای تو

Монда карда олимии дили дида ро

مانده کرده عالمی دل دیده را

Фитнаи он наргиси раънои ту

فتنهٔ آن نرگس رعنای تو

Гар чунин зебо набӯдӣ оризат

گر چنین زیبا نبودی عارضت

Дил набӯдӣ ин чунин шайдои ту

دل نبودی این چنین شیدای تو

Сад ҳазорон ҷони ошиқ ҳар нафас

صد هزاران جان عاشق هر نفس

Боди эсори рухи зебои ту

باد ایثار رخ زیبای تو

Аз дили ман ҷӯии хӯн боло гирифт

از دل من جوی خون بالا گرفت

То бидидам қомату болои ту

تا بدیدم قامت و بالای تو

Нест як зарраи туро пурвои хеш

نیست یک ذره تو را پروای خویش

Зон шудам якбораи нопарвои ту

زان شدم یکباره ناپروای تو

Дасти гири охири маро аз бе дилӣ

دست گیر آخر مرا از بی دلی

Ғарқаи гаштам дар бен дарёии ту

غرقه گشتم در بن دریای تو

Бо ту май бояд ба коми дили маро

با تو می‌باید به کام دل مرا

То бигӯям қиссаи савдои ту

تا بگویم قصهٔ سودای تو

Қиссаи аттор чун аз сари гузашт

قصهٔ عطار چون از سر گذشت

Арза хоҳад доштан бар рои ту

عرضه خواهد داشتن بر رای تو