Ончӣ бо ман мекунад савдои ту

آنچه با من می‌کند سودای تو

Май кашам чун нест каси ҳамтои ту

می‌کشم چون نیست کس همتای تو

Бо хаёлӣ омад аз хиҷлати ҳилол

با خیالی آمد از خجلت هلال

Пеши бадари оризи зебои ту

پیش بدر عارض زیبای تو

Бар кушояди кор ҳар ду кун ро

بر گشاید کار هر دو کون را

Як гиреҳ аз зулфи ънбрсои ту

یک گره از زلف عنبرسای تو

Ту зи хӯни пӯшидаи қавси қоматам

تو ز خون پوشیده قوس قامتم

Аз хаданги наргиси раънои ту

از خدنگ نرگس رعنای تو

Ҳеҷ корам нест ҷузи ҷон костан

هیچ کارم نیست جز جان کاستن

Бар умеди лаъли ҷони афзои ту

بر امید لعل جان‌افزای تو

Ҷои он дорӣ ки сад садро кашанд

جای آن داری که صد صد را کشند

Лек бар як ҷони як як ҷои ту

لیک بر یک جان یک یک جای تو

Ту чу шамъии венаи ҷаҳон ва он ҷаҳон

تو چو شمعی وین جهان و آن جهان

Рост чун парвонаи нопарвои ту

راست چون پروانه ناپروای تو

Кӣ расми ман бесару по дар ту зонк

کی رسم من بی سر و پا در تو زانک

Бесар ва пойаст сар то пои ту

بی سر و پای است سر تا پای تو

Сад ҳазорон қарн бояд хӯрд хӯн

صد هزاران قرن باید خورد خون

То тавонам кард икдми рои ту

تا توانم کرد یکدم رای تو

Кӣ тавонам пухти савдои ту ман

کی توانم پخت سودای تو من

Ҳаст савдои ту бар болои ту

هست سودای تو بر بالای تو

Гар шавад ҳар зарраи сад дӯзахи мудом

گر شود هر ذره صد دوزخ مدام

Ҳам нагардад пухтаи як савдои ту

هم نگردد پخته یک سودای تو

Дами фурӯи баст аз сухани ӣнҷои Фарид

دم فرو بست از سخن اینجا فرید

То кунад ғаввосии дарёии ту

تا کند غواصی دریای تو