эй офтоби рӯят аз ғояти никуӣ

ای آفتاب رویت از غایت نکویی

Афзӯни з ҳарчӣ донеи бартари з ҳарчӣ гӯйӣ

افزون ز هرچه دانی برتر ز هرچه گویی

Гар некуии рӯяти як зарраи рухи намояд

گر نیکویی رویت یک ذره رخ نماید

Ду кун маст гардад аз ғояти никуӣ

دو کون مست گردد از غایت نکویی

Ёрб чаҳ офтобӣ кандар ду куни ҳаргиз

یارب چه آفتابی کاندر دو کون هرگز

Дар чашм ҷон наёяд мислати ба хубрӯе

در چشم جان نیاید مثلت به خوبرویی

Чун аз камоли ғайрат бар ҷони камӣни гушойӣ

چون از کمال غیرت بر جان کمین گشایی

Аз хӯни ошиқонат рӯй замин башуе

از خون عاشقانت روی زمین بشویی

Аттор дар раҳ ӯ аз ҳар ду кун бигузар

عطار در ره او از هر دو کون بگذر

Вонгаҳи зи худ фанои шӯгар марди роҳ ӯе

وانگه ز خود فنا شو گر مرد راه اویی