Чун рӯй буд бидон никуӣ

چون روی بود بدان نکویی

Нозаш баравад ба ҳарчӣ гӯйӣ

نازش برود به هرچه گویی

Рӯе ки зи шарм ӯ дарафтод

رویی که ز شرم او درافتاد

Хуршеди фалак ба зарди рӯе

خورشید فلک به زرد رویی

Чун дар хур ӯ наметавон шуд

چون در خور او نمی‌توان شد

Бар буии висол ӯ чаҳ пўиӣ

بر بوی وصال او چه پویی

Хӯн май хуру пушти даст май хоӣ

خون می‌خور و پشت دست می‌خای

Гар дар раҳи дарди мард ӯе

گر در ره درد مرد اویی

Ҷонон ба ту боз нанигарад рост

جانان به تو باز ننگرد راست

То дасти зи ҷон ва дил нашаве

تا دست ز جان و دل نشویی

Ту раҳ набарӣ ту то туе ту

تو ره نبری تو تا تویی تو

То кӣ ту туе туе ва туе

تا کی تو تویی تویی و تویی

Чизе ки азуи хабари надорӣ

چیزی که ازو خبر نداری

Гум ношуда аз ту чанд ҷӯӣ

گم ناشده از تو چند جویی

Гар гўиндт чаҳ гум шуд аз ту

گر گویندت چه گم شد از تو

эй ғарра ба хештан чаҳ гӯйӣ

ای غره به خویشتن چه گویی

Борӣ биншин газоф кам гӯй

باری بنشین گزاف کم‌گوی

Бандяш ки дар чаҳ орзӯе

بندیش که در چه آرزویی

Аттори куҷои рисӣ ба султон

عطار کجا رسی به سلطان

Зеро ки кам аз сегон кӯе

زیرا که کم از سگان کویی