Баноми кирдигори ҳафт афлок

بنام کردگار هفت افلاک

Ки пайдо кард одам аз кафии хок

که پیدا کرد آدم از کفی خاک

Худовандӣ ки зотш бе заволаст

خداوندی که ذاتش بی‌زوالست

Хирад дар васфи зотши гунг ва лоласт

خرد در وصف ذاتش گنگ و لالست

Замину осмон аз ӯст пайдо

زمین و آسمان از اوست پیدا

Намӯд ҷисму ҷон аз ӯст пайдо

نمود جسم و جان از اوست پیدا

Мау хуршед нур ҳастӣ ӯст

مه و خورشید نور هستی اوست

Фалаки болои замин дар пастӣ ӯст

فلک بالا زمین در پستی اوست

зи васфаши ҷонҳо ҳайрон бимонада

ز وصفش جانها حیران بمانده

Хиради ангушт дар дандон бимонада

خرد انگشت در دندان بمانده

Сифоти лоязолаш кас надонист

صفات لایزالش کس ندانست

Ҳар он васфӣ ки гўӣӣ беш азонст

هر آن وصفی که گوئی بیش ازانست

Ду олами қудрат бичўн ӯйаст

دو عالم قدرت بیچون اویست

Даруни ҷонҳо дар гуфт ва гӯйаст

درون جانها در گفت و گویست

зи канаи зот ӯ касро хабар нест

ز کُنه ذات او کس را خبر نیست

Биҷузи дидор ӯ чизе дигар нест

بجز دیدار او چیزی دگر نیست

Талаби горши ҳақиқати ҷумлаи ашё

طلب گارش حقیقت جمله اشیا

зи нопидоӣӣ ӯ ҷумлаи пайдо

ز ناپیدائی او جمله پیدا

Ҷаҳон аз нури зот ӯ музайян

جهان از نور ذات او مزیّن

Сифот аз зот ӯ пайвастаи равшан

صفات از ذات او پیوسته روشن

зи хокии ин ҳама изҳор кард ӯ

ز خاکی این همه اظهار کرد او

зи дӯдии зинат паргор кард ӯ

ز دودی زینت پرگار کرد او

зи сунъаши одам аз гул рух намӯда

ز صنعش آدم از گِل رخ نموده

Зуӣ ҳар лаҳзаи сад посухи шунӯда

زوَی هر لحظه صد پاسخ شنوده

з илмаш гашта онҷои соҳиби асрор

ز علمش گشته آنجا صاحب اسرار

Худ андар дид одам карда дидор

خود اندر دید آدم کرده دیدار

На кас зу зода на ӯ зода аз кас

نه کس زو زاده نه او زاده از کس

Яке зотаст дар ҳар дўҷҳони бас

یکی ذاتست در هر دوجهان بس

зи иктоӣии худ бичўни ҳақиқат

ز یکتائی خود بیچون حقیقت

Дарун бигрифтау беруни ҳақиқат

درون بگرفته و بیرون حقیقت

Ҳақиқати илм кул ӯрост таҳқиқ

حقیقت علم کلّ اوراست تحقیق

Диҳад онро ки хоҳад дӯсти тавфиқ

دهد آن را که خواهد دوست توفیق

Бидонади ҳоҷати мӯрӣ дар асрор

بداند حاجت موری در اسرار

Ҳамон дами ҳоҷаташи оради падедор

همان دم حاجتش آرد پدیدار

Шудаи оташи талаби гори ҷалолаш

شده آتش طلب گار جلالش

Дамодами маҳви гшстаҳи азўсолш

دمادم محو گشسته ازوصالش

зи ҳукмаши боди саргардони баҳри ҷо

ز حکمش باد سرگردان بهر جا

Гуҳӣ дар таҳту гоҳи андари сурайё

گهی در تحت و گاه اندر ثریّا

зи лутфаши об ҳрҷоӣӣ равонаст

ز لطفش آب هرجائی روانست

зи фазлаши қӯти рӯҳ ва равонаст

ز فضلش قوّت روح و روانست

з дидаш хоки мискини аўФтодаҳ

ز دیدش خاک مسکین اوفتاده

Азон дар ъзу тамкини аўФтодаҳ

ازان در عزّ و تمکین اوفتاده

зи шавқаши кӯҳи рафтаи пой дар гул

ز شوقش کوه رفته پای در گل

Бимонада волау ҳайрон ва бе дил

بمانده واله و حیران و بی دل

зи завқаши баҳр дар ҷӯш ва фиғонаст

ز ذوقش بحر در جوش و فغانست

Азон пайваста ӯ гавҳар фишонаст

ازان پیوسته او گوهر فشانست

Намӯда сунъи худ дар пораи хок

نموده صنع خود در پارهٔ خاک

Дарунаши аршу фарш ва ҳафт афлок

درونش عرش و فرش و هفت افلاک

Ниҳодаи ганҷи маънӣ дар дарунаш

نهاده گنج معنی در درونش

Басӯи зот карда раҳнамӯнаш

بسوی ذات کرده رهنمونش

Ҳамаи пайғамбарон зу карда пайдо

همه پیغمبران زو کرده پیدا

Намӯда илм ӯ бар ҷумлаи доно

نموده علم او بر جمله دانا

Ки буд одами камоли қудрат ӯ

که بود آدم کمال قدرت او

Бъолм ёфта бади рифъат ӯ

بعالم یافته بد رفعت او

Дўъолмро дарав пайдо намӯда

دوعالم را درو پیدا نموده

Азуи ин шӯр бо ғавғо намӯда

ازو این شور با غوغا نموده

Таъолии аллоҳи яке бе мисли ва монанд

تعالی الله یکی بی‌مثل و مانند

Ки хўонндти худовандони худованд

که خوانندت خداوندان خداوند

Тўӣии аввали тўӣии охири таъолӣ

توئی اول توئی آخر تعالی

Тўӣии ботини тўӣии зоҳири таъолӣ

توئی باطن توئی ظاهر تعالی

Ҳазорон қарни ақли пер дар тохт

هزاران قرن عقل پیر در تاخت

Камолати заррае зин роҳ нашнохт

کمالت ذرّه ای زین راه نشناخت

Басӣ кардат талаб аммо надидат

بسی کردت طلب اما ندیدت

Фитод андар пай гуфт ва шунидат

فتاد اندر پی گفت و شنیدت

Ту нурӣ дар тамоми офариниш

تو نوری در تمام آفرینش

Бтўи бинои ҳақиқати айни бениш

بتو بینا حقیقت عین بینش

Аҷаби пидоӣӣ ва пинҳон бимонада

عجب پیدائی و پنهان بمانده

Даруни ҷонӣ ва беҷон бимонада

درون جانی و بی جان بمانده

Ҳамаи ҷонҳо зтў пайдост эй дӯст

همه جانها زتو پیداست ای دوست

Тўӣии мағзу ҳақиқати ҷумлагии пӯст

توئی مغز و حقیقت جملگی پوست

Ту мағзӣ дар даруни ҷони ҷумла

تو مغزی در درون جان جمله

Азон пидоӣӣу пинҳони ҷумла

ازان پیدائی و پنهان جمله

Азон мағзӣ ки доим дар дарунӣ

ازان مغزی که دایم در درونی

Сифоти худ дар онҷои раҳнамӯнӣ

صفات خود در آنجا رهنمونی

Надидат ҳечкас зоҳир дар ӣнҷо

ندیدت هیچکس ظاهر در اینجا

Аз онии аввалу охир дар ӣнҷо

از آنی اوّل و آخر در اینجا

Ҷаҳони пари номи ту вази ту нишон на

جهان پر نام تو وز تو نشان نه

Бтўи бинандаи ақл ва ту аён на

بتو بیننده عقل و تو عیان نه

Ниҳон аз ақлу пайдо дар вуҷӯдӣ

نهان از عقل و پیدا در وجودی

зи нури зоти худ аксӣ намӯдӣ

ز نور ذات خود عکسی نمودی

з дидат ёфта сӯрати нишона

ز دیدت یافته صورت نشانه

Намонад ӯ ту Монии ҷовдона

نماند او تو مانی جاودانه

Яке зотӣ ки пешонии надорӣ

یکی ذاتی که پیشانی نداری

Ҳамаи ҷонҳо тўӣии ҷонии надорӣ

همه جانها توئی جانی نداری

Дўӣиро нест дар наздики ту роҳ

دوئی را نیست در نزدیک تو راه

Ҳақиқати зоти пакети қул ҳўи аллоҳ

حقیقت ذات پاکت قل هو الله

Макону кунро мўӣӣ насанҷӣ

مکان و کون را موئی نسنجی

Ҳама олам тилисманд ва ту ганҷӣ

همه عالم طلسمند و تو گنجی

Тўӣӣ дар ҷону дили ганҷ наоне

توئی در جان و دل گنج نهانی

Ту гуфтӣ канти кнзои ҳам ту доне

تو گفتی کنتُ کنزاً هم تو دانی

Ду олам аз ту пайдо ва ту дарҷон

دو عالم از تو پیدا و تو درجان

Ҳамеи гўӣии дамодами сари пинҳон

همی گوئی دمادم سرِّ پنهان

Ҳақиқати ақли васфи ту басӣ кард

حقیقت عقل وصف تو بسی کرد

Ба охир монад бо ҷонии пар аз дард

به آخر ماند با جانی پُر از درد

Зиҳӣ бинмуда рух аз коф ва аз навен

زهی بنموده رخ از کاف و از نون

Фиканда нури худ бар ҳафт гардун

فکنده نورِ خود بر هفت گردون

Зиҳӣ гуё зи ту кому забонам

زهی گویا ز تو کام و زبانم

Тўӣии ҳам ошкорои ҳам ниҳонам

توئی هم آشکارا هم نهانم

Зиҳии бинои зи тўнўри ду дида

زهی بینا ز تونور دو دیده

Туро дар андаруни пардаи дида

ترا در اندرون پرده دیده

Зиҳӣ аз нури ту олами мунаввар

زهی از نور تو عالم منوّر

зи акси зоти ту одами мусаввир

ز عکس ذات تو آدم مصوّر

Зиҳӣ дар ҷон ва дил бинмуда дидор

زهی در جان و دل بنموده دیدار

Ҷамоли хешро ҳам худ талаби гор

جمال خویش را هم خود طلب گار

Ту нури маҷмаъи куну маконе

تو نور مجمع کون و مکانی

Ту ҷавҳар менадонам каз чаҳ конӣ

تو جوهر می ندانم کز چه کانی

Ту зотӣ дар сифотии ошкора

تو ذاتی در صفاتی آشکاره

Ҳамаи ҷонҳо ба сӯии ту назора

همه جانها به سوی تو نظاره

БроФгни бурқаъ ва дидор бинмоӣ

برافگن برقع و دیدار بنمای

Бҷзўу кули яке рухсор бинмоӣ

بجزو و کل یکی رخسار بنمای

Дили ушшоқ пар хӯнаст аз ту

دل عشّاق پر خونست از تو

Азон аз парда берунаст аз ту

ازان از پرده بیرونست از تو

Ҳамаи ҷӯёии ту ту низ ҷӯё

همه جویای تو تو نیز جویا

Даруни ҷумла аз ишқ гуё

درون جملهٔ از عشق گویا

Ҷамолати пуртӯй дар олами андохт

جمالت پرتوی در عالم انداخت

Хурӯшӣ дар ниҳоди одами андохт

خروشی در نهاد آدم انداخت

Аз аввали одамати ӣнҷо талаб кард

از اوّل آدمت اینجا طلب کرد

Ки одам буд азтўи соҳиби дард

که آدم بود ازتو صاحب درد

Чу бинмудӣ ҷамоли худ ба одам

چو بنمودی جمال خود به آدم

Варо гуфтӣ бахуди сари дамодам

ورا گفتی بخود سرّ دمادم

Каромат додяш дар ошноӣӣ

کرامت دادیش در آشنائی

з нурат ёфт ӣнҷои рўшноӣӣ

ز نورت یافت اینجا روشنائی

Ки донад сари ту чун ҳам тўдонӣ

که داند سرّ تو چون هم تودانی

Гуҳии пайдои шӯй гоҳе наоне

گهی پیدا شوی گاهی نهانی

Гуҳии пайдои шӯй дар рифъати худ

گهی پیدا شوی در رفعت خود

Гуҳии пинҳони шӯй дар қурбати худ

گهی پنهان شوی در قربت خود

Гуҳии пайдои шӯии андари сифотат

گهی پیدا شوی اندر صفاتت

Гуҳии пинҳони шӯй дар сӯии зотат

گهی پنهان شوی در سوی ذاتت

Гуҳии пайдои шӯй чун нури хуршед

گهی پیدا شوی چون نور خورشید

Гуҳии пинҳони шӯй дар ишқи ҷовид

گهی پنهان شوی در عشق جاوید

Гуҳии пайдои шӯй аз ишқ чун моҳ

گهی پیدا شوی از عشق چون ماه

Гуҳии пинҳони шӯй дар ҳафт харгоҳ

گهی پنهان شوی در هفت خرگاه

зи пидоӣии худ пинҳони Бамоне

ز پیدائی خود پنهان بمانی

зи пнҳоӣии худ яксони Бамоне

ز پنهائی خود یکسان بمانی

Баҳри ксўаҳ ки май хоҳии броӣӣ

بهر کسوة که می‌خواهی برآئی

Заҳри нақшӣ ки май хоҳии нмоӣӣ

زهر نقشی که می‌خواهی نمائی

Ту ҷони ҷонӣ эй дар ҷони ҳақиқат

تو جان جانی ای در جان حقیقت

Ҳамон дар пардаи ?ути пинҳони ҳақиқат

همان در پرده‌ات پنهان حقیقت

Чаҳ чизеи ту ки ннмоӣии рухи хеш

چه چیزی تو که ننمائی رخ خویش

Чу дами дам май диҳии мони посухи хеш

چو دم دم می‌دهی مان پاسخ خویش

Ту он нурӣ ки андари ҳафт афлок

تو آن نوری که اندر هفت افلاک

Ҳаме гаштӣ бигард караи хок

همی گشتی بگرد کرّهٔ خاک

Ту он нурӣ ки дар хуршедӣ эй ҷон

تو آن نوری که در خورشیدی ای جان

Азон дар ҷузву кули ҷовидӣ эй ҷон

ازان در جزو و کل جاویدی ای جان

Ту он нурӣ ки дар моҳии вонҷм

تو آن نوری که در ماهی وانجم

зи нурати моҳ ва анҷум мешавад гум

ز نورت ماه و انجم می‌شود گم

Ту он нурӣ ки лами тмссаҳи нор

تو آن نوری که لم تمسسه نارُ

Даруни ҷону дили дардӣу дору

درون جان و دل دردی و دارو

Ту он нурӣ ки аз ғайрат фурӯзӣ

تو آن نوری که از غیرت فروزی

Вуҷӯди ошиқон худ бисӯзӣ

وجود عاشقان خود بسوزی

Ту он нурӣ ки аъёни вуҷӯдӣ

تو آن نوری که اعیان وجودی

Азон пайдоу пинҳони вуҷӯдӣ

ازان پیدا و پنهان وجودی

Ту он нурӣ ки чун оӣии падедор

تو آن نوری که چون آئی پدیدار

Бисӯзоне зи ғайрати ҳафт паргор

بسوزانی ز غیرت هفت پرگار

Ту он нурӣ ки ҷони анбёӣӣ

تو آن نوری که جان انبیائی

Намӯд авлиёу асФёӣӣ

نمود اولیا و اصفیائی

Ту он нурӣ ки шамъи раҳи равонӣ

تو آن نوری که شمع ره روانی

Ҳақиқати равшанӣ ҳар равонӣ

حقیقت روشنی هر روانی

зи нурати ақли ҳайрони мондаи ӣнҷо

ز نورت عقل حیران مانده اینجا

зи шарми хеши нодони мондаи ӣнҷо

ز شرم خویش نادان مانده اینجا

Чу дар вақти баҳори оӣии падедор

چو در وقت بهار آئی پدیدار

Ҳақиқат парда бурдорӣ зи рухсор

حقیقت پرده برداری ز رخسار

Фурӯғ рӯят андозӣ сӯии хок

فروغ رویت اندازی سوی خاک

Аҷоиби нақшҳосозӣ сӯии хок

عجایب نقشها سازی سوی خاک

Баҳору Настарани пайдои намояд

بهار و نسترن پیدا نماید

зи рӯяти ҷӯши гули ғавғои намояд

ز رویت جوش گل غوغا نماید

Гул аз шавқи ту хандон дар баҳораст

گل از شوق تو خندان در بهارست

Аз онаш рангҳои бе шумораст

از آنش رنگهای بی‌شمارست

Наҳй бар фарқи наргиси тоҷӣ аз зар

نهی بر فرق نرگس تاجی از زر

Фишонӣ бар сар ӯ зобри гавҳар

فشانی بر سر او زابر گوهر

Бунафшаи хирқаи пӯши хонақоҳат

بنفشه خرقه‌پوش خانقاهت

Фгндаҳи сари бабр аз шавқи роҳат

فگنده سر ببر از شوق راهت

Чу сӯсан шукр гуфт аз ҳар забонат

چو سوسن شکر گفت از هر زبانت

Азон афрохт сари сӯии ҷаҳонат

ازان افراخت سر سوی جهانت

зи ишқати лола ҳар дами хӯн дил хӯрд

ز عشقت لاله هر دم خون دل خورد

Изоин монадаст дили пари хӯну рухи зард

ازاین ماندست دل پُر خون و رخ زرد

Ҳама аз шавқи ту ҳайрони бароянд

همه از شوق تو حیران برآیند

Ба сӯии хоки ту резон даройанд

به سوی خاک تو ریزان درآیند

Ҳар он васфӣ ки гӯям беш азоне

هر آن وصفی که گویم بیش ازانی

Яқин донам ки бе шаки ҷони ҷонӣ

یقین دانم که بی‌شک جانِ جانی

Тўӣии чизе дигар ӣнҷо надонам

توئی چیزی دگر اینجا ندانم

Биҷузи зоти туро якто надонам

بجز ذات ترا یکتا ندانم

Ҳамаи ҷонои тўӣӣ чаҳ нест чаҳ ҳаст

همه جانا توئی چه نیست چه هست

Надидам ҷузи ту дар кунин пайваст

ندیدم جز تو در کَونَین پیوست

зи ту бедорам ва аз хеши ғофил

ز تو بیدارم و از خویش غافل

Маро ё раб туоне кард восил

مرا یا رب توانی کرد واصل

Манам аз дарди ишқати зору маҷрӯҳ

منم از درد عشقت زار و مجروح

Тўӣии ҷонои ҳақиқати қувваи рӯҳ

توئی جانا حقیقت قوّة روح

Манам ҳайрону саргардони зотат

منم حیران و سرگردان ذاتت

Фурӯмонда ба дарёии сифотат

فرومانده به دریای صفاتت

Манам дар висолатро талаби гор

منم در وصالت را طلب گار

Дарин дарёи бмондстми гирифтор

درین دریا بماندستم گرفتار

Дарин дарё бимонадам ногуҳии ман

درین دریا بماندم ناگهی من

Надорам ҷузи басӯии ту раҳеи ман

ندارم جز بسوی تو رهی من

Раҳам бинмоӣ то дар висолат

رهم بنمای تا درّ وصالت

Бадасти орми зи дарёии ҷалолат

بدست آرم ز دریای جلالت

Тўӣии гавҳари даруни баҳр бе шак

توئی گوهر درون بحر بی‌شک

Тўӣӣ дар ишқи лутфу қаҳр бе шак

توئی در عشق لطف و قهر بی‌شک

Ҳама аз буд тест эй ҷавҳари зот

همه از بود تست ای جوهر ذات

Ки рух бинмуда дар ҷумлаи заррот

که رخ بنمودهٔ در جمله ذرّات

Ҳама аз ишқи ту ҳайрон ва зоранд

همه از عشقِ تو حیران و زارند

Биҷузи ту дар ҳама олам надоранд

بجز تو در همه عالم ندارند

Ниҳону ошкороӣии тўдри дил

نهان و آشکارائی تودر دل

Ҳамаи ҷоӣӣ ва бе ҷоӣии ту дар дил

همه جائی و بی جائی تو در دل

Дили ӣнҷои хонаи зот ту омад

دل اینجا خانهٔ ذات تو آمد

Намӯд ҷумлаи заррот ту омад

نمود جمله ذرّات تو آمد

Дили ӣнҷои хонаи роз ту бошад

دل اینجا خانهٔ راز تو باشد

Азон дар сӯз ва дар соз ту бошад

ازان در سوز و در ساز تو باشد

Ту ганҷӣ дар дили ушшоқи ҷоно

تو گنجی در دل عشاق جانا

Ҳама бар ганҷи ту муштоқи ҷоно

همه بر گنج تو مشتاق جانا

Насибии даҳ зи ганҷи худ гадо ро

نصیبی ده ز گنج خود گدا را

Нўоӣии даҳ блтФт бе нўоро

نوائی ده بلطفت بی نوارا

Гадои ганҷи ишқи тести аттор

گدای گنج عشق تست عطّار

Ту бахшедӣ мар ӯро ганҷи асрор

تو بخشیدی مر او را گنج اسرار

Ту мехоҳад зи ту эй ҷони ҳақиқат

تو می‌خواهد ز تو ای جان حقیقت

Ки дар хешаш кунӣ пинҳони ҳақиқат

که در خویشش کنی پنهان حقیقت

Ту мехоҳад зи ту ҳар дами бзорӣ

تو می‌خواهد ز تو هر دم بزاری

Сазадгар кор ӯ ӣнҷои барорӣ

سزد گر کار او اینجا برآری

Ту мехоҳад зтў дар шодмонӣ

تو می‌خواهد زتو در شادمانی

Ки сайр омад дилаши зини зиндагонӣ

که سیر آمد دلش زین زندگانی

Ту мехоҳад зи ту дар ҳар ду олам

تو می‌خواهد ز تو در هر دو عالم

з ту гуяд бтўи роз ӯ дамодам

ز تو گوید بتو راز او دمادم

Ту мехоҳад зи ту торхи нмоӣӣ

تو می‌خواهد ز تو تا رخ نمائی

Варо аз ҷону дили посухи нмоӣӣ

ورا از جان و دل پاسخ نمائی

Ту мехоҳад зи ту ӣнҷои ҳақиқат

تو می‌خواهد ز تو اینجا حقیقت

Ки бнмоӣии бадви пайдои ҳақиқат

که بنمائی بدو پیدا حقیقت

Ту мехоҳад зи ту то роз бинад

تو می‌خواهد ز تو تا راز بیند

Туро дар ганҷи ҷон ӯ боз бинад

ترا در گنج جان او باز بیند

Ту мехоҳад зи ту дар кӯии дунё

تو می‌خواهد ز تو در کوی دنیا

Ки бинад рӯй ту дар сӯии дунё

که بیند روی تو در سوی دنیا

Ту мехоҳад зи ту дар кули асрор

تو می‌خواهد ز تو در کلّ اسرار

Ки бнмоӣӣ дар анҷомаши ту дидор

که بنمائی در انجامش تو دیدار

Ту мехоҳад зи ту эй зоти бичўн

تو می‌خواهد ز تو ای ذات بیچون

Ки бинад зотат эй ҷон бе чаҳ ва чун

که بیند ذاتت ای جان بی چه و چون

Чунон дармондаам дар ҳазрати ту

چنان درمانده‌ام در حضرت تو

Надорам тоб дид қурбати ту

ندارم تابِ دید قربت تو

Шабу рӯзами зи ишқати зори монда

شب و روزم ز عشقت زار مانده

Бигард хеш чун паргори монда

بگرد خویش چون پرگار مانده

Талаби гори туам дар ҷон ва дар дил

طلب گار توام در جان و در دل

Набошам як дам аз ёди ту ғофил

نباشم یک دم از یاد تو غافل

Ту дарҷоне ҳамеша ҳозир эй дӯст

تو درجانی همیشه حاضر ای دوست

Тўӣии мағз ва манам аинҷоигаҳи пӯст

توئی مغز و منم اینجایگه پوست

Дили аттори пар хӯн шуд дарин роҳ

دل عطّار پر خون شد درین راه

Ки то шуд аз висоли дӯсти огоҳ

که تا شد از وصال دوست آگاه

Кунун чун дар яқинам роҳ додӣ

کنون چون در یقینم راه دادی

Марои ӣнҷои дилӣ огоҳ додӣ

مرا اینجا دلی آگاه دادی

Биҷуз васфат нахоҳам кард эй ҷон

بجز وصفت نخواهم کرد ای جان

Ки то монам ба ишқати фард эй ҷон

که تا مانم به عشقت فرد ای جان

Агар комам нахоҳӣ дод ӣнҷо

اگر کامم نخواهی داد اینجا

зи даст ту кунам фарёди ӣнҷо

ز دست تو کنم فریاد اینجا

Маро ҳам дода умеди фазлат

مرا هم دادهٔ امید فضلت

Ки бнмоӣии маро дар ишқи васлат

که بنمائی مرا در عشق وصلت

Ҳамон васл ту мехоҳам ман аз ту

همان وصل تو می‌خواهم من از تو

Ки гардонами дилу ҷони равшан аз ту

که گردانم دل و جان روشن از تو

Ту хуршедӣ ва ман чун соя бошам

تو خورشیدی و من چون سایه باشم

Дар ӣнҷо бо ту ман ҳамсоя бошам

در اینجا با تو من همسایه باشم

На , охири сояи худ маҳви оре

نه، آخر سایهٔ خود محو آری

Чу нури ҷовдониро ту дорӣ

چو نور جاودانی را تو داری

Дилами хӯни гашт дар дарёии умед

دلم خون گشت در دریای امّید

Бимонадам зору нопарвои умед

بماندم زار و ناپروای امید

Бўсли худ дамии бахшоишами даҳ

بوصل خود دمی بخشایشم ده

зи дардами як нафаси осоишами даҳ

ز دردم یک نفس آسایشم ده

Ту умеди манӣ даргоҳу бегоҳ

تو امّید منی درگاه و بیگاه

Кунун аз кардҳо астағфируллоҳ

کنون از کردَها استغفرالله

Ту умеди манӣ дар айни тоъат

تو امّید منی در عین طاعت

Марои бхшои зи нури худ саодат

مرا بخشا ز نور خود سعادت

Ту умеди манӣ андари қиёмат

تو امّید منی اندر قیامت

Надорам гарчи ҷузи дарди вндомт

ندارم گرچه جز درد وندامت

Ту умеди манӣ андари сиротам

تو امّید منی اندر صراطم

Ба фазли хештани бахшеи наҷотам

به فضل خویشتن بخشی نجاتم

Ту умеди манӣ дар пои мизон

تو امّید منی در پای میزان

БлтФи хеши бахшеи ҷурму исён

بلطف خویش بخشی جرم و عصیان

Чунон дар дасти нафасами бозмонда

چنان در دست نفسم بازمانده

Чу гунҷишкии бадасти бози монда

چو گنجشکی بدست باز مانده

Марои ин нафаси саркаш хор кардаст

مرا این نفس سرکش خوار کردست

Шабу рӯзами бағам аФгор кардаст

شب و روزم بغم افگار کردست

Марои зин сагамоне даҳ дарин роҳ

مرا زین سگ امانی ده درین راه

з дид хештани гирдонаши огоҳ

ز دید خویشتن گردانش آگاه

Ғами ишқ ту хӯрдам ҳам тўдонӣ

غم عشق تو خوردم هم تودانی

Шабу рӯзи андарин дардами тўдонӣ

شب و روز اندرین دردم تودانی

зи дарди ишқи ту зору забунам

ز درد عشق تو زار و زبونم

Бимонада андарин ғарқоби хӯнам

بمانده اندرین غرقابِ خونم

Дўоӣӣ чора кун зини дарди мо ро

دوائی چاره کن زین درد ما را

зи лутф худ магардон фарди мо ро

ز لطف خود مگردان فرد ما را

Дар он дами кини дамам аз ҷон барояд

در آن دم کین دمم از جان برآید

Марои он лаҳзаи дидори ту бояд

مرا آن لحظه دیدار تو باید

Марои дидори худ он лаҳза бинмоӣ

مرا دیدار خود آن لحظه بنمای

Гиреҳи якборагӣам аз кор бигушоӣ

گره یکبارگیم از کار بگشای

Бамурдам пеш азон коинҷои бимирам

بمُردم پیش ازان کاینجا بمیرم

Дарин сар бош ё раби дастгирам

درین سِر باش یا رب دستگیرم

Чароғӣ пеш дорам он замони ту

چراغی پیش دارم آن زمان تو

Ки хоҳии барадам аз рӯй ҷаҳони ту

که خواهی بُردم از روی جهان تو

Ту май доне ки ҷузи ту кас надорам

تو می‌دانی که جز تو کس ندارم

Биҷузи зоти ту эй ҷон бас надорам

بجز ذات تو ای جان بس ندارم

Тўӣии баси зини ҷаҳон ва он ҷаҳонам

توئی بس زین جهان و آن جهانم

Тўӣии мақсӯди куллӣ зин ва онам

توئی مقصودِ کلّی زین و آنم

Илоҳӣ бар ҳамаи донои розӣ

الهی بر همه دانای رازی

БФзли худ зи ҷумла бе ниёзӣ

بفضل خود ز جمله بی‌نیازی

Илоҳии ҷуз дарат ҷоӣӣ надорем

الهی جز درت جائی نداریم

Куҷо тозем чун поӣӣ надорем

کجا تازیم چون پائی نداریم

Илоҳии ман кӣми ӣнҷо , гдоӣӣ

الهی من کیم اینجا، گدائی

Миёни дӯстонати ошноӣӣ

میان دوستانت آشنائی

Илоҳии ин гадо бас нотавонаст

الهی این گدا بس ناتوانست

Бадаргоҳи ту муштӣ устихонаст

بدرگاه تو مشتی استخوانست

Илоҳӣ ҷон аттораст ҳайрон

الهی جان عطّارست حیران

Аҷаб дар оташи меҳри ту сӯзон

عجب در آتش مهر تو سوزان

Дилам хӯн шуд зи муштоқии ту доне

دلم خون شد ز مشتاقی تو دانی

Маро фонӣ куну боқии ту доне

مرا فانی کن و باقی تو دانی

Фанои мо бақои тести охир

فنای ما بقای تست آخر

Тўӣӣ бар ҷузву кули пайвастаи нозир

توئی بر جزو و کل پیوسته ناظر

Ту бошӣ ман набошам ҷовдонӣ

تو باشی من نباشم جاودانی

Нмонми ман дар охири ҳам ту Монӣ

نمانم من در آخر هم تو مانی