Сноӣии гӯ бар арбоби бениш

ثنائی گو بر ارباب بینش

Сазои садри вбдри офариниш

سزای صدر وبدر آفرینش

Муҳамади онкии нури ҷисм ва ҷонаст

محمد آنکه نور جسم و جانست

Гузину меҳтари пиғомбронст

گزین و مهتر پیغامبرانست

Ҳабиби холиқи бичўни Акбар

حبیب خالق بیچون اکبر

Даруни ҷузву кул ӯ шоҳу сарвар

درون جزو و کل او شاه و سرور

зи нураши зарраи хуршед ва моҳаст

ز نورش ذرّهٔ خورشید و ماهست

Ҳамаи зарротро пушт ва паноҳаст

همه ذرّات را پشت و پناهست

Фалаки як хирқаи пӯши хонақоҳаш

فلک یک خرقه پوش خانقاهش

Басари гардон шуда дар хоки роҳаш

بسر گردان شده در خاک راهش

Тамомати анбиёро пешво ӯст

تمامت انبیا را پیشوا اوست

Ҳақиқати ошиқонро раҳнамо ӯст

حقیقت عاشقان را رهنما اوست

з нур ӯст асли аршу курсӣ

ز نور اوست اصل عرش و کرسی

Чаҳ Каррӯбӣ чаҳ рӯҳонӣ чаҳ қудсӣ

چه کرّوبی چه روحانی چه قدسی

Туфайл ӯст дунёу охирати ҳам

طُفیل اوست دنیا و آخرت هم

Ҷаҳон аз нур зот ӯст хуррам

جهان از نور ذات اوست خرّم

Шуда дар нури покаши ақлу ҷони гум

شده در نور پاکش عقل و جان گم

зи акси зот ӯ ҳар ду ҷаҳони гум

ز عکس ذات او هر دو جهان گُم

Ҳақиқати хотами пиғмбронст

حقیقت خاتم پیغمبرانست

зи нураши зарраи кун ва маконаст

ز نورش ذرّهٔ کون و مکانست

з буд офариниш ӯст мақсӯд

ز بود آفرینش اوست مقصود

зи ло дар айн ало ӯст мавҷӯд

ز لا در عین اِلّا اوست موجود

зи акси зот ӯ дони офариниш

ز عکس ذات او دان آفرینش

Ҳақиқат ӯст нури айни бениш

حقیقت اوست نور عین بینش

Ҳазор одам туфайл ӯст онҷо

هزار آدم طفیل اوست آنجا

Бимонада сӯй хайл ӯст онҷо

بمانده سوی خیل اوست آنجا

Туфайли ханда ӯ офтобаст

طفیل خندهٔ او آفتابست

Ҳақиқати зарра ӯ моҳтобаст

حقیقت ذّرهٔ او ماهتابست

Ма аз шарми Рахш ҳар ма гузорад

مه از شرم رُخش هر مه گذارد

Чу дар роҳаш гузорад сари фарозад

چو در راهش گذارد سر فرازد

Надидаи чашми олами ҳамчу ӯ боз

ندیده چشم عالم همچو او باز

Азон омад яқини шоҳи сарафроз

ازان آمد یقین شاه سرافراز

Зиҳӣ мисли турои нодидаи олам

زهی مثل ترا نادیده عالم

Надода каси нишон аз аҳди одам

نداده کس نشان از عهد آدم

Чу ту шоҳӣ бигард караи хок

چو تو شاهی بگرد کرّهٔ خاک

Ки омад сояи бонети ҳафт афлок

که آمد سایه بانت هفت افلاک

Туфайли хоки пои тести дунё

طفیل خاک پای تست دنیا

Ҳақиқатро на ҷои тести дунё

حقیقت را نه جای تست دنیا

Тўӣии соҳиби қирон айн ҳастӣ

توئی صاحب قران عین هستی

Ки бут бо бткдаҳ дар ҳам шикастӣ

که بت با بتکده در هم شکستی

Азин сони даъват кул карда ту

ازین سان دعوت کل کردهٔ تو

Ғами уммати дамодами хӯрдаи ту

غم امت دمادم خوردهٔ تو

Тамоми анбиёи ин ъз надиданд

تمام انبیا این عز ندیدند

з ту гуфтанд кули ваз ту шуниданд

ز تو گفتند کل وز تو شنیدند

Ту асли ҷавҳарӣ дар асли фитрат

تو اصل جوهری در اصل فطرت

Туро додаст эзади ҷоҳу ҳурмат

ترا دادست ایزد جاه و حرمت

зи зоти хеши дидаи ломаконат

ز ذات خویش دیده لامکانت

Дар онҷо буд кули айни алъёнт

در آنجا بود کل عین العیانت

Задӣ дам аз аёни ломаконӣ

زدی دم از عیان لامکانی

Яке дидӣ ки гуфтӣ ман ронӣ

یکی دیدی که گفتی مَن رَآنی

Ҳақиқати восили ду ҷаҳон ту бошӣ

حقیقت واصل دو جهان تو باشی

Ҳама ҷонанду ҷони ҷон ту бошӣ

همه جانند و جان جان تو باشی

Хирад дар роҳи ту тифлӣ бшираст

خرد در راه تو طفلی بشیرست

зи ҳукми шаръи ту зор ва асираст

ز حکم شرع تو زار و اسیرست

Ки дорад Зуҳра то гуяд сухани боз

که دارد زهره تا گوید سخن باز

зи сари шаръат эй шоҳи сарафроз

ز سرّ شرعت ای شاه سرافراز

Дар куллӣ гшодстӣ ба таҳқиқ

در کلّی گشادستی به تحقیق

Дарин раҳ дод додстии бтҳқиқ

درین ره داد دادستی بتحقیق

Зиҳии меҳтар ки шоҳи анбёӣӣ

زهی مهتر که شاه انبیائی

Паноҳи авлиёу асФёӣӣ

پناه اولیا و اصفیائی

Чу ҷбрил омад эй ҷони чокари ту

چو جبریل آمد ای جان چاکر تو

Шараф дорад зи нури гавҳари ту

شرف دارد ز نور گوهر تو

Тариқи Мустафои гир ва дигар на

طریق مصطفی گیر و دگر نه

Ҳақиқатро ба ҷуз ӯ роҳбар на

حقیقت را به جز او راهبر نه

Ҳақиқати ҷони покаши роҳи байни дон

حقیقت جان پاکش راه بین دان

Дили пари нур ӯ баҳри яқини дон

دل پُر نور او بحر یقین دان

Набошад сояро хуршеди ҳаргиз

نباشد سایه را خورشید هرگز

Вале хуршед ӯ дорад чунин ъз

ولی خورشید او دارد چنین عز

Чу як байн шуд шаби миъроҷ дар зот

چو یک بین شد شب معراج در ذات

Азон бар сари ниҳодаши тоҷ аз зот

ازان بر سر نهادش تاج از ذات

Дамодами кашфи асрораши аён буд

دمادم کشف اسرارش عیان بود

Бурун аз куни ҷояши ломакон буд

برون از کَون جایش لامکان بود

Бмъҷз кард моҳи осмони шқ

بمعجز کرد ماه آسمان شق

Намӯд аз зоти бичўни сари мутлақ

نمود از ذاتِ بیچون سرّ مطلق

Гуҳӣ дар дасти бади сангаши сухани гӯ

گهی در دست بد سنگش سخن گو

Гуҳии зинҳор аз ваии хости оҳӯ

گهی زنهار از وی خواست آهو

Гуҳӣ аз санг нахлӣ кард пайдо

گهی از سنگ نخلی کرد پیدا

Ки он дар ҳол бор оварад хурмо

که آن در حال بار آورد خرما

БўсФ андар наёяд мӯъҷизоташ

بوصف اندر نیاید معجزاتش

Ба шарҳ андар наёяд васфи зотш

به شرح اندر نیاید وصف ذاتش

Ҳақиқати гашти Мӯсои уммат ӯ

حقیقت گشت موسی امّت او

Чу дар тӯрят дидаш қурбат ӯ

چو در توریت دیدش قربت او

Агар на ӯ бадӣ олам набӯдӣ

اگر نه او بدی عالم نبودی

Млоики номадӣ одам набӯдӣ

ملایک نامدی آدم نبودی

Замину осмони маъдӯм будӣ

زمین و آسمان معدوم بودی

зи раҳмати дўҷҳони маҳрӯм будӣ

ز رحمت دوجهان محروم بودی

Чу нур пок ӯст аз партави зот

چو نور پاک اوست از پرتو ذات

Назари афканди сӯии ҷумлаи заррот

نظر افکند سوی جمله ذرّات

зи нураши гашти пайдои курсӣу арш

ز نورش گشت پیدا کرسی و عرش

Яқини ҳам лавҳу ҷинат низ ваҳми фарш

یقین هم لوح و جنّت نیز وهم فرش

Талаб мекард зоти хеши он нур

طلب می‌کرد ذات خویش آن نور

Чу шуд матлӯб шуд дрҷмлаҳи машҳур

چو شد مطلوب شد درجمله مشهور

Зиҳии соҳиби қирони даври гардун

زهی صاحب قِران دَورِ گردون

Тўӣии нури ду олам бе чаҳ ва чун

توئی نور دو عالم بی چه و چون

Яқин донам ки мағзи коинотӣ

یقین دانم که مغز کایناتی

Аёни андари сифоти нури зотӣ

عیان اندر صفات نور ذاتی

Ҷамолати пуртӯй дар олами андохт

جمالت پرتوی در عالم انداخت

Хурӯшӣ дар ниҳоди одами андохт

خروشی در نهاد آدم انداخت

Касе кӯ бо ту ӣнҷо ошно шуд

کسی کو با تو اینجا آشنا شد

Дар охир бе шаккии мард худо шуд

در آخر بی شکی مرد خدا شد

Тўӣии восили зўсли ҷовдонӣ

توئی واصل زوصل جاودانی

Турои зебади яқини соҳиби қиронӣ

ترا زیبد یقین صاحب قرانی

Шаб миъроҷ дидӣ ҳақи аёни ту

شب معراج دیدی حق عیان تو

Раседӣ дар худованди ҷаҳони ту

رسیدی در خداوند جهان تو