Магари шблӣ ба маҷлис буд як рӯз

مگر شبلی به‌مجلس بود یک روز

Яке пурсед азуи к-эии олами афрӯз

یکی پرسید ازو کای عالم‌افروز

Бигӯ то кист ориф ? гуфт онаст

بگو تا کیست عارف‌؟ گفت آنست

Кигар дар пеш ӯ ҳар ду ҷаҳон аст

که گر در پیش او هر دو جهان است

Ба як мӯӣ мижа баргирад аз ҷой

به یک موی مژه برگیرد از جای

Ки ориф оварад ҳам беш азин пой

که عارف آورد هم بیش ازین پای

Яке пурсед азуи рӯзии дгрбор

یکی پرسید ازو روزی دگربار

Ки ориф кист эй устоди асрор ?

که عارف کیست ای استاد اسرار‌؟

Чунин гуфт ӯ ки орифи нотавонӣ

چنین گفت او که عارف ناتوانی

Ки норади тоби ин дунёи замонӣ

که نارد تاب این دنیا زمانی

Яке бурҷаст ва гуфт эй олами афрӯз

یکی برجَست و گفت ای عالم‌افروز

Ту орифро чунин гуфтӣ фалони рӯз

تو عارف را چنین گفتی فلان روز

Кунун имрӯз май гӯйии чунин ту

کنون امروز می‌گویی چنین تو

Таноқуз менаҳй дар роҳи дайни ту

تناقض می‌نهی در راه دین تو

Ҷавобӣ дод шблии равшани он рӯз

جوابی داد شبلی روشن آن روز

Ки эй соил набудам ман ман он рӯз

که ای سائل نبودم من من آن روز

Вале чун ман манам имрӯзи ошиқ

ولی چون من منم امروز عاشق

Азин беҳтар ҷавобат нест содиқ

ازین بهتر جوابت نیست صادق

Ҳар онкўи як ҷиҳат бинад ҷамолӣ

هر آنکو یک جهت بیند جمالی

Набошад дидан ӯро камолӣ

نباشد دیدن او را کمالی

Бибояд дид некӣу бадии ҳам

بباید دید نیکی و بدی هم

Мақомоти худӣ ва бе худии ҳам

مقامات خودی و بی‌خودی هم

Вале чун он ҳамаи пайвастаи бинӣ

ولی چون آن همه پیوسته بینی

Баду некаши ҳама дар бастаи бинӣ

بد و نیکش همه در بسته بینی

Агар бинии бадии некӯ буд он

اگر بینی بدی نیکو بوَد آن

Барои онкии он аз ӯ буд он

برای آنکه آن از او بوَد آن

зи маъшӯқати мубини узвии бурӣда

ز معشوقت مبین عضوی بُریده

Ба ҳам пайвастаи байн чун аҳли дида

به‌هم پیوسته بین چون اهلِ دیده

зи як узваш машав аз дасти зинҳор

ز یک عضوش مشو از دست زنهار

Ки ҳафт андом бояд дид ҳамвор

که هفت اندام باید دید هموار

Ки чун ҳам хона ва ҳам сақфи бинӣ

که چون هم خانه و هم سقف بینی

Ҷаҳонии ишқ бар худ вақфи бинӣ

جهانی عشق بر خود وقف بینی