Ҳасан мешуд ҳусайнаш буд ҳамбар

حسن می‌شد حسینش بود همبر

Бҷиҳўн чун расиданди он ду сарвар

بجیحون چون رسیدند آن دو سرور

Ҳасан чун бнгрист ӯро наме ёфт

حسن چون بنگریست او را نمی‌یافت

Гуҳӣ аз пас гуҳӣ аз пеш бишитофт

گهی از پس گهی از پیش بشتافت

Бохр зон сӯй Ҷайҳунаш ме дид

بآخر زان سوی جیحونش می‌دید

Мақом аз хештан афзӯнаш ме дид

مقام از خویشتن افزونش می‌دید

Бадв гуфт эй ҳабибу марди даргоҳ

بدو گفت ای حبیب و مرد درگاه

зи ман омухтии охири ту ин роҳ

ز من آموختی آخر تو این راه

Чунин броб чун бишитофтӣ ту

چنین برآب چون بشتافتی تو

Бачаи чизи ин каромат ёфтӣ ту

بچه چیز این کرامت یافتی تو

Ҳусайнаш гуфт эй устоди мутлақ

حسینش گفت ای استاد مطلق

Бидон ин ёфтам ман дар раҳи ҳақ

بدان این یافتم من در ره حق

Ки дил кардани сифедам буд пеша

که دل کردن سفیدم بود پیشه

Турои коғази сияҳ кардан ҳамеша

ترا کاغذ سیه کردن همیشه

Агар дилро бигардоне чу мардон

اگر دل را بگردانی چو مردان

Шавад хуршеди ишқати чархи гардон

شود خورشید عشقت چرخ گردان

Дилии фориғи зи ташбеҳи вази таътил

دلی فارغ ز تشبیه وز تعطیل

Мубарро аз ҳамаи табдилу тамсил

مبرّا از همه تبدیل و تمثیل

Замонии кул шуда дар қудси покӣ

زمانی کُل شده در قدسِ پاکی

Замонии омада дар қайди хокӣ

زمانی آمده در قید خاکی

Гуҳӣ бо худ гуҳии бихўди ду ҳолаш

گهی با خود گهی بیخود دو حالش

Ки то ҳам зин буд ҳам зон колаш

که تا هم زین بود هم زان کالش