Бакории боязиди олами афрӯз

بکاری بایزید عالم افروز

БсроФон гузар мекард як рӯз

بصرّافان گذر می‌کرد یک روز

Яке қлошро дар пеш раҳ дид

یکی قلاش را در پیش ره دید

зи сар то пой ӯ ғарқ гунаҳ дид

ز سر تا پای او غرق گنه دید

Чунон мезад касе ҳадаши бғоит

چنان می‌زد کسی حدّش بغایت

Ки хӯн май рехт беҳаду ниҳоят

که خون می‌ریخت بی‌حدّ و نهایت

Дарон сахтӣ намекард оҳи қлош

دران سختی نمی‌کرد آه قلّاش

Ки механдид ва пас мегуфт эй кош

که می‌خندید و پس می‌گفت ای کاش

Ки доим ҳамчунинам ме задандӣ

که دایم همچنینم می‌زدندی

Ба теғ оташинам ме задандӣ

به تیغ آتشینم می‌زدندی

Чунон зон ринди шайхи дайн аҷаб монад

چنان زان رند شیخ دین عجب ماند

Ки дар он ҷойгаҳ то вақт шаб монад

که در آن جایگه تا وقتِ شب ماند

Чу охири ҳад ӯ омад бонҷом

چو آخر حدِّ او آمد بانجام

Азу пурсед пинҳони пери бастом

ازو پرسید پنهان پیر بسطام

Ки чандини захми хӯрда хӯн бирафта

که چندین زخم خورده خون برفته

Ту чун гули мондаи хандону шукуфта

تو چون گل مانده خندان و شکفته

На оҳӣ карда на ашкии фишонда

نه آهی کرده نه اشکی فشانده

Манам дар кори ту ҳайрон бимонада

منم در کارِ تو حیران بمانده

Маро огоҳ кун то сар ин чист

مرا آگاه کن تا سرِّ این چیست

Ки дар меҳнати тавон хуши хуш чунин зист

که در محنت توان خوش خوش چنین زیست

Чунин гуфт он замони қлоши маҳҷӯр

چنین گفت آن زمان قلّاش مهجور

Ки буд эй шайхи маъшӯқи ман аз давр

که بود ای شیخ معشوق من از دور

Ситода буд ҷоӣӣ бар канора

ستاده بود جائی بر کناره

Набӯдаш ҳеҷ кории ҷузи назора

نبودش هیچ کاری جز نظاره

Чу ман медидамаш устода дар роҳ

چو من می‌دیدمش استاده در راه

Набудам он замон аз дарди огоҳ

نبودم آن زمان از درد آگاه

Марои он лаҳзагар сад захм будӣ

مرا آن لحظه گر صد زخم بودی

Бчшмми чашми захмӣ кӣ намӯдӣ

بچشمم چشم زخمی کی نمودی

Ситодаи баҳри ман маъшӯқ бар пой

ستاده بهرِ من معشوق بر پای

Чигуна ман набошам пой бар ҷой

چگونه من نباشم پای بر جای

Чу башнавад ин сухани марди ягона

چو بشنود این سخن مرد یگانه

зи чашмаши гашти сайли хӯни равона

ز چشمش گشت سَیل خون روانه

Бадал мегуфт эй пери сияҳи рӯз

بدل می‌گفت ای پیر سیه روز

Азин қлоши роҳи дайни биомуз

ازین قلّاش راه دین بیاموز

Ҳамаи кори ту дар дайни божгўнаҳи сет

همه کار تو در دین باژگونه ست

Бибин то худ ту чунӣ ӯ чигуна сет

ببین تا خود تو چونی او چگونه‌ست

Турои зини ринди дайн май бояд омухт

ترا زین رند دین می‌باید آموخت

Гар омӯзии чунин май бояд омухт

گر آموزی چنین می‌باید آموخت

Басӣ бошад ки дар дайни аҳли таслим

بسی باشد که در دین اهلِ تسلیم

зи камтар банда гиранд таълим

ز کمتر بندهٔ گیرند تعلیم