Магари ибни алмборки бомдодӣ

مگر ابن المبارک بامدادی

Барра мерафт барфӣ буду бодӣ

بره می‌رفت برفی بود و بادی

Ғуломӣ дид як пероҳан ӯ ро

غلامی دید یک پیراهن او را

Ки меларзид аз сармои тан ӯ ро

که می‌لرزید از سرما تن او را

Бадви гуфто чаро бо хоҷаи ин роз

بدو گفتا چرا با خواجه این راز

Нгўӣӣ то туро ҷома кунад соз

نگوئی تا ترا جامه کند ساز

Ғломк гуфт ман бо хоҷаи хеш

غلامک گفت من با خواجهٔ خویش

Чаҳ гӯям чун маро бинад каму пеш

چه گویم چون مرا بیند کم و پیش

Чу ӯ мебинадам равшан чаҳ гӯям

چو او می‌بیندم روشن چه گویم

Чу ӯ ба донад аз ман ман чаҳ ҷӯям

چو او به داند از من من چه جویم

Чу бишунид ин сухани ибни алмборк

چو بشنید این سخن ابن المبارک

Баромади оташ аз ҷонаши бторк

برآمد آتش از جانش بتارک

Бузади як наъра ва биҳуш афтод

بزد یک نعره و بیهوش افتاد

Чунон гуё касе хомӯш афтод

چنان گویا کسی خاموش افتاد

Забон бикшод чун бо хеш омад

زبان بگشاد چون با خویش آمد

Ки моро раҳбарӣ дар пеш омад

که ما را رهبری در پیش آمد

Ало эй роҳи байнони ҳақиқат

الا ای راه بینان حقیقت

Дромўзиди азин ҳиндӯи тариқат

درآموزید ازین هندو طریقت

Ки медонад ки дар ҳар сина чист

که می‌داند که در هر سینهٔ چیست

зи чандини халқи доғаш бар дил кист

ز چندین خلق داغش بر دل کیست

Дилӣ каз доғ ӯ огоҳ гардад

دلی کز داغ او آگاه گردد

Раҳаш дар як нафас кӯтоҳ гардад

رهش در یک نفس کوتاه گردد

Ки ҳар дилро ки аз доғаш нишонаст

که هر دل را که از داغش نشانست

Бики дами пои кӯбон ҷон фишонаст

بیک دم پای کوبان جان فشانست

Чунон кони ҳабашии аздоғш хабар ёфт

چنان کان حبشی ازداغش خبر یافت

Бики дами умр зойеъ карда дарёфт

بیک دم عمر ضایع کرده دریافت