Магари як рӯзи Маҳмӯди накӯ рӯй
مگر یک روز محمود نکو روی
зи лашкари аўФтодаҳ буд як сӯй
ز لشکر اوفتاده بود یک سوی
Барра дар пешаш омад пиразолӣ
بره در پیشش آمد پیرزالی
Ъсоӣӣ чун алифи қадӣ чу долӣ
عصائی چون الف قدّی چو دالی
Яке анбон бгрдн барниҳода
یکی انبان بگردن برنهاده
Ки сӯй Асия мешуд пиёда
که سوی آسیا میشد پیاده
Шаҳаши гуфто чу дар ту зӯр ва таг нест
شهش گفتا چو در تو زور و تگ نیست
Ки дар анбон рагаст ва дар ту раг нест
که در انبان رگست و در تو رگ نیست
Биор анбон чу сар муҳкам бибастӣ
بیار انبان چو سر محکم ببستی
Ба пеши асби ман на бози рстӣ
به پیش اسبِ من نِه باز رستی
Ниҳоди он перзани анбонаш дар пеш
نهاد آن پیرزن انبانش در پیش
Чу бодӣ шуд равони як рониш аз пеш
چو بادی شد روان یک رانش از پیش
Чу пешӣ ёфт асби шоҳ азон зол
چو پیشی یافت اسب شاه ازان زال
Забон бикшод вшаҳро гуфт дар ҳол
زبان بگشاد وشه را گفت در حال
Кигар бо ман наастӣ эй шаҳи имрӯз
که گر با من نه اِستی ای شه امروز
Наастам бо ту ман фардо дар он сӯз
نه اِستم با تو من فردا در آن سوز
Чу абраш гарм кардӣ дар давидан
چو اَبرَش گرم کردی در دویدن
Ки дар гирд ту менатавон расӣдан
که در گرد تو می نتوان رسیدن
Агар фардои басӣ мураккаб битозӣ
اگر فردا بسی مرکب بتازی
Ту ҳам дар гирд ман нарисӣ чаҳ созӣ
تو هم در گردِ من نرسی چه سازی
Макун имрӯзи ин таъҷил эй шоҳ
مکن امروز این تعجیل ای شاه
Ки то фардо баҳам бошем дар роҳ
که تا فردا بهم باشیم در راه
Шаҳ аз гуфтори он зан хӯн фишон шуд
شه از گفتارِ آن زن خون فشان شد
Аннан бар тофт бо ӯ ҳам Аннан шуд
عنان برتافت با او هم عنان شد
Агар дарси вафои таълиқи дорӣ
اگر درس وفا تعلیق داری
Чу Маҳмӯдат диҳад тавфиқи ёрӣ
چو محمودت دهد توفیق یاری
Карам инасту аҳди ину вафои ин
کَرَم اینست و عهد این و وفا این
Накукорӣу таслиму ризои ин
نکوکاری و تسلیم و رضا این
Агар зини нофаи ҳаргизи буии барадӣ
اگر زین نافه هرگز بوی بردی
з на чавгони гардуни гӯии барадӣ
ز نُه چوگانِ گردون گوی بردی
Вагар на аўФтодӣ дар надомат
وگر نه اوفتادی در ندامت
Ки ҳаргизи брнхизӣ то қиёмат
که هرگز برنخیزی تا قیامت
Ту эй марди гадои эҳсони дромўз
تو ای مرد گدا احسان درآموز
Гдоӣӣ аз чинни султони дромўз
گدائی از چینن سلطان درآموز