Писар гуфташ ки ҳаргизи одамии зод

پسر گفتش که هرگز آدمی زاد

Надидам зи орзӯии малики озод

ندیدم ز آرزوی ملک آزاد

намедонам ман аз ма то бмоҳӣ

نمی‌دانم من از مه تا بماهی

Касеро кӯ нахоҳад подшоҳӣ

کسی را کو نخواهد پادشاهی

Камол малик натавон дод аз даст

کمال ملک نتوان داد از دست

Ки баҳри малики тан ҷон дод аз даст

که بهر ملک تن جان داد از دست

Накӯ гуфт он ҳакими муштарии Фш

نکو گفت آن حکیم مشتری فش

Кигар шоҳӣ буд рӯзӣ буд хуш

که گر شاهی بوَد روزی بوَد خوش